Chanoeka 2013


Verhoging van de ziel van onze geliefde Klara

Beste vrienden,


Klara heeft ons verlaten uit haar aardse tempel. Dat is een deel van het leven!

Sinds we elkaar ontmoetten en we haar geadopteerd hebben voelden we dat we zoveel vreugde en licht toevoegden aan haar ziel. Stichting "L'ChaimToLife" doeleinden zijn bedoeld om verlichting te brengen aan het lijden van het ouder worden, de eenzaamheid en de hulpeloosheid in de laatste jaren van het leven door onze liefde en zorg aan de harten van onze overlevenden. Dit is wat Klara voelde en ze wachte op de bezoeken met een open hart.

Onze geadopteerde overlevenden worden niet jonger. Bezoeken, ondersteuning en verbinding blijken zoveel warmte te geven. Mag haar ziel gezegend zijn. U, onze vrienden, maakt dit mogelijk. Blijft u ons ondersteunen in onze poging door te gaan met adopteren en meer overlevenden in het laatste deel van hun leven bij te staan?

Daniël

Na met haar familie te hebben gesproken, kregen we warme dank van haar dochters. Ze zeiden hoeveel ze hield van de jongens en over ze voelden als waren ze haar zonen. Ze drukten hun wens uit dat meer overlevenden zo een bevoorrechte zorg mochten krijgen. Veel dank aan stichting "L'ChaimToLife, dat ze zoveel liefde en meevoelende bezoekers met zoveel toewijding aan het doel weten te stimuleren door het begrip van de positieve invloed die het geeft.

Rivka  

 

Midden November rapport

15 november 2013,  12 Kislew 5774

 

Beste vrienden!

Er is opnieuw een week voorbij met meer actieve betrokkenheid bij de vrijwilligers en actieve leden van onze stichting.

Zoals u ziet is de realiteit om ons heen, behoorlijk deprimerend. De Amerikanen dringen ons steeds verder terug, iedere keer weer en het lijkt er heel sterk op dat Europa is overgenomen door de valse glimlach van de Iraanse leiders, die weten hoe ze om moeten gaan met de zwakheden van het Westen en het hypocrite ervan.

Persoonlijk wordt ik heel erg enthousiast (met grote vreugde me realiserende) van  de visie op het leven, gevisualiseerd door de profeten van Israel(voornamelijk “Hazinu” = luisteren) gesproken door Mozes. Zij vertellen ons dat aan het Eind van de Dagen, we op onszelf aangewezen zullen zijn, zonderenige vorm of bescherming van buiten de landsgrenzen.  De Almachtige laat ons alleen: "De natie zal helemaal alleen leven".

Na zoveel jaren naïviteit, volledig overtuigd van valse rapporten, kunnen we kennismaken met de liefde van de Schepper en de loyaliteit en de Heilige Alliantie tussen Hem en Israël. We leven in een donkere periode welke is bevooroordeeld. Wij zijn getroffen en ziiten in het donker. Geef ons de kans opnieuw te te leren en de hernieuwde Nabijheid (van de Eeuwige) na een duizend jaar van ballingschap, in deze tijd opnieuw te ontvangen.

In "L' chaim," zingen we het lied van 'Lof' en hopen dat het de hemelen bereikt. Er is een bescheiden reikwijdte van partners die dicht bij ons staan in de naderende oplossing; harten en zielen samenvoegend.  Het is een Heilige eenheid tussen jongeren en oude overlevenden.

Ik dank u, opnieuw,  met een dankbaar hart, voor uw geweldige support, uw loyaliteit en uw liefde voor ons.  Yudit en Nikol, de Ch. Ambasade. Al onze vrienden uit: Noorwegen, Holland, Sweden en Singapore. En al onze actieve partners, die bij ons gezegende project betrokken zijn.

 Met vriendelijke groet,
Daniel

Katzrin:  Van Ziv  (Eén van de studenten)

We hebben gemixte gevoelens over onze opdracht. Het is moeilijk om helemaal voldaan te zijn. We voelen ons hulpeloos, wanneer we de problemen zien in de omstandigheden van sommige overlevenden. Zelfs met onze beste wil en inzet is het bijna onmogelijk hen te helpen. We hebben geprobeerd een huis schoon te maken en dingen aan te reiken, die konden helpen in de situatie. Het voelt zo goed om met de overlevenden te spreken en bij diegenen betrokken te zijn bij die overlevenden die onze gezelschap op prijs stellen.  Ze zijn verlangend om te weten wat hun verhalen zijn uit het verleden en de herinneringen die ze met zich meedragen.  Voor ons, is het fascinerend om blootgesteld te worden aan de intimiteit van hun 'zijn' en  om de verhalen uit de eerste hand te horen. We ervarem dat we zoveel van hen krijgen. De vreugde over onze jeugd, verwarmt hun hart. Wij zijn nu op de leeftijd, waar zij waren, ten tijde van de oorlog.Het helpt ons te begrijpen en verbonden te zijn aan wat we horen. De directe connectie raakt ons diep.

Ik wil u graag laten delen in enkele verhalen van sommige van mijn vrienden in Ginosar:

 Amit & Neta: “We bezochten Tzachie en Arie. Ze zijn erg vriendelijk. We kregen thee en koekjes geserveerd. De atmosfeer was erg vriendelijk. Zhachie vertelde ons over haar dienst in het leger en over haarzelf. Ze houdt er van te vertellen over haar grote en warme familie.”

 Shir & Dor: “We bezochten Ruth. We hebben goed contact met haar, maar er zit nog niet zo heel veel diepte in. We plantte met haar planten in haar tuin, waar ze zoveel van houdt. Ruth verft en houdt er van om te spreken over de Kibbutz en haar kleinzonen.” 

Nik & Inbar: “Zivanit & Yossi zijn erg aardig. Ze houden er van om te vertellen over hun geleefde leven in Israel. Zivanit leest voor uit haar gedichten. We zitten samen en luisteren. Het verrijkt ons in onze levenservaring. ”

 Kiryat Shmona:

 Nicolai Platok is verhuist naar het Health Care Institute in Kibbutz Dan. Zijn gezondheid is recent verslechterd. Onze bezoeken brengen een klein sprankje licht in zijn bestaan.  Hij was ook erg gelukkig om Klara te ontmoeten, die met ons mee was. Klara communiceerde in het Russisch met hem, wat erg belangrijk voor hem is. Wat nog veel meer van belang is is de liefde, waarmee hij benaderd wordt.  We brachten hem koekjes en gezonde vruchtensap. Hij was hier heel erg blij mee.

Nicolai (in de rolstoel) en links op de foto Clara


Rina (rechts op de bank)

Ook Rina was erg blij om ons te zien. Met haar hebben gepraat over haar leven als overlevende (als kind in de Shoah). Rina was pas drie jaar oud toen de oorlog uitbrak en bracht haar jeugd door in een weeshuis in Minsk, terwijl haar moeder ondergedoken zat.  Rina bedankte de verpleegster in het weeshuis, die Rina Jadishness verborgen hield.Dit maakte dat ze kon overleven.  Rina's broer en alle andere Joodse jongens in het instituut, werden ontdekt en vermoord door de  Nazi's.  

Het bezoek aan de legerbasis in Kiryat Shmona:

L'Chaim-to-life was gevraagd (door de legerbasis in Katzrin) om met overlevenden naar de basis te komen, om de soldaten aan te moedigen en te vertellen hoe zij de Shoah overleefd hebben. Nadat Shlomo arriveerde in Israel diende hij in het leger en nam deel aan de oorlogen nadat Israel een staat werd in 1948. Shlomo bemoedigde de soldaten om sterk te zijn en Eretz Israel te verdedigen. De soldaten ontvingen hen warm.

 

Shalom,
Timek

Haifa: 

De jongens kwamen goed gemotiveerd en met een zeer vrolijk, positief, goed humeur. Hun eerste bezoek legde ze af bij Shalom. Shalom besloot zijn bezoeker te trainen om een geweldige rekruut te zijn voor het leger. Hij liet hem rond het huis rennen en liet hem zien hoe hij met gewichten om moest gaan als een ware gewichtsheffer. Laten we het resultaat aan het eind maar afwachten...

We gaan door naar Marta. Ze was in een goede bui en  and begon een discussie over Barack Obama, moedigde hen aan om aliya te maken en sprak van meer belangrijke zaken. Door dit alles vergat ze haar problemen en andere uitdagingen voor een tijdje.

Adela ontmoette ons direct na het moment waarop ze de dokter gesproken had. Ze deelde met ons de problemen waar ze tegen aan loopt met haar gezondheid. Wij hopen dat onze interesse in haar een verbetering in haar stemming bewerkt, waardoor het voor haar allemaal een beetje gemakkelijker wordt.

We hebben Ida Tzherna en Gershon ontmoet. Ze accepteerde ons met warmte en vertelde ons hoe ze zich voelde deze dagen.  Gershon had een bezoeker en hij was onder de indruk van wat we doen voor de overlevenden.

Nadia was de laatste die we bezocht hebben. Ze is een perfecte gastvrouw met veel liefde en nieuwsgierigheid. Ze bereidde wat kleine hapjes en deelde de verhalen die ze gepland had met ons te delen. Ze zei dat het voelde alsof we haar kleinzonen waren. We keerden gelukkig en heel tevreden terug.

 Ik wil hen bedanken voor het brengen van de "outreach"-pakketten en voor de bemoediging en de hoop die zij onze overlevenden geven.

 

Het bezoek aan Gad's huis in Timrat:

Daniel reageerde met een snelle reactie op de oproep van Gad voor hulp. Daniel kwam in de ochtend en verlichtte de dag van Gad en maakte zijn hart lichter door het reinigen van de tuin. Het zag er zwaar verwaarloosd uit en Daniel bracht het terug naar een normale situatie. De volgende dag kwamen de jongens van de  Yeshiva om samen met Daniel het werk af te maken. Gad was zo opgewonden door "dit nobele gebaar." Hij voegde eraan toe dat hij "nooit zulke nobele en genereus mensen had ontmoet." Hij zei dat het maakt dat hij weer kan geloven in mensen. Hij uitte zijn aan de stichting L'Chaim en zei dat hij hoopt dat de warme relaties in stand gehouden zouden worden.


De salon van Gad


Het wegdragen van het vuil uit de tuin van Gad


Het Yeshiva-team en Daniel, met Gad op de voorgrond

 Riki: "Mijn dankbaarheid voor de snelle reactie van Daniel en de jongens en de grote hulp die onze overlevenden van u krijgen."

 Shalom voor u allen!

 Een andere geweldige reis naar Haifa! Wat deze reis zo speciaal maakte, was dat één van de jongens de leiding nam van de reis. Ik had die dag elders verplichtingen en dus vroeg ik  Simcha om de verantwoording op zich te nemen. Simcha is een van de jongens in het programma van het Aliyah en integratie op Keshet.  Hij heeft samen met zijn familie enkele maanden geleden Aliyah gemaakt.

 Simcha nam de rol als verantwoordelijke voor deze reis serieus en zorgde ervoor dat alles zo verliep als het moest gaan, ondanks het feit dat ik niet aanwezig was. 

Het voelt bijzonder goed aan dat ik kan zeggen dat ik misschien wel zonder werk zit binnenkort! Simcha heeft het voortreffelijk gedaan! De reis was een groot succes! Dank je wel Simcha!

 Een van de doelstellingen van het Holocaust Overlevendenprogramma (behalve dan dat we er zijn voor de overlevenden) is om onze jongeren verantwoordelijkheid te leren en te trainen in het nemen van leiding.  Deze jongens zullen de toekomstige soldaten zijn van het heilige Israelische leger. Een aantal van hen zullen IDF-commandanten en officieren worden.

 Chaim heeft de taak gekregen om te schrijven over zijn ervaringen.

Holocaust Overlevenden-trip, geschreven door Chaim

 Nadat we uit de bus stapte (Mickey en ondergetekende) liepen we naar het appartement en wachtte op onze overlevende, die kort daarna thuis kwam.  Ze was op dat moment nog niet thuis. Ida, de overlevende ontmoette ons voor de deur van de flat en we begonnen de trappen op te klimmen naar de tweede verdieping, waar Ida woont. Het was geen prettige ervaring voor Ida, die al op leeftijd is en het nam aardig wat tijd voor haar om boven te komen. Toen we boven kwamen bij haar apartement, wachtte haar een warme maaltijd, neergezet aan haar deur, welke (vertelde ze ons) elke dag voor haar gemaakt wordt door iemand uit haar omgeving.

Nadat we naar binnen gegaan waren, in het kleinste appartement waar ik ooit naar binnen gegaan ben, ging ze zitten en we overhandigden haar de 'mishloach manot' die we bij ons hadden.Ze was er erg blij mee en de lach op haar gezicht leek op die van een jong meisje die zojuist het kado had gekregen wat ze zo graag wilde hebben, op haar verjaardag.

 In de tijd dat we het over verschillende onderwerpen hebben gehad, had ik de tijd om rond te kijken in haar apartement. Het was zeer verwaarloosde en in slechte conditie. De verf liet los van de muren en het zag er uit als een verlaten gebouw, nog  afgezien van de inrichting, die bijna net zo oud was als het appartement zelf. Het enige ding dat er nog nieuw uitzag, voor zover ik kan vertellen, was haar enige luxe; een plasma-TV. Haar portiek was haar keuken, en het bevatte alleen een klein tafelblad kachel. Haar badkamer was klein, en voor zover ik vertellen kan, diende het ook als haar gootsteen om de afwas te doen. 

Niet naar de uiterlijke dingen kijkend, was het een goed bezoek. We spraken over haar leven en ze deelde haar meningen op Israël en haar regering. We spraken over onszelf en onze plannen om te gaan in het leger en wat onze voornemens waren voor de toekomst.  

Toen vertelde ze ons dat ze iemand nodig had om haar te helpen in haar dagelijkse bezigheden, om haar te kunnen rijden naar afspraken en voor haar te zorgen, maar dat ze daar het geld niet voor had, en dat dat haar nogal deprimeerde.  Ze wilde gaan stemmen tijdens de verkiezingen, maar ze wist niet hoe ze dat moest doen, want ze kon er niet komen.

 Toen we aankondigden dat we moesten gaan, omdat de bus ons weer op zou pikken, was ze verdrietig dat ze ons moest laten gaan en ik weet zeker dat ze uitziet naar een volgend bezoek.  Bezoekjes die veel vragen van deze overlevenden, inclusief degenen die familie hebben, die hen ook bezoeken. Naarmate het aantal bezoekjes wat gebracht wordt aan deze mensen toeneemt, des te beter gaan ze zich voelen. Ze hebben iets om naar uit te kijken, zodat het gevoel van leegheid en verveling geen kans krijgen om toe te slaan.

 Zoals u ziet, omvat dit programma veel meer dan alleen maar het bezoeken van Holocaust overlevenden. Het bereidt jonge mensen voor op taken als het nemen van leiderschap in de nieuwe generatie Joden in Israel.

 Tot de volgende keer!
Avraham

  

Pardes Chana:

Vandaag (donderdag) kwamen Rabbi Shachar, Zvia en ik bij elkaar met de jongeren van Nevve Michael (School voor kinderen met een risico) Ze hadden gereedschap in handen voor werk in de verwaarloosde tuin van Benyamin. In één vol uur was de verandering zichtbaar! De hele voortuin was schoon en zag er veel beter uit dan daarvoor. Na een gesprek met het team zeiden ze dat "het voor hen het meest belangrijke werk was wat ze ooit deden"...   We besloten om dit eens per maand te doen. Benyamin zat naar de groep te kijken en was blij met de plezierige attentie die hij en zijn omgeving kregen. Uiteindelijk lachte hij en bedankte ons allemaal.

Rabbi Shachar bracht dit keer een vol pakket met groente en fruit mee. We splitsten in twee groepen op. Ik nam twee jongens mee om Rachmil te bezoeken. Hij wachtte op ons na het schoonmaken van het huis om ons te eren. We hadden de voorkeur om buiten te zijn en daar met hem te praten. Yonatan, een van de jongens hoorde dat Rachmil schilderde en vertelde ons dat hij ook schildert. Het onderwerp lag hen beiden en bekeken uiteindelijk de schilderijen die in Rachmil's huis hingen. Hij vertelde onse een beetje over zijn verleden. Toen we hem verlieten vertelde de jongens mij dat  "ze niet wisten dat Roemenië had geleden onder de Nazi's in de 2e Wereldoorlog." Sprekend hierover en het horen van de verhalen uit de eerste hand, ben ik er zeker van dat ze dit feit van de geschiedenis niet zullen vergeten.


De tuin van Rachmil, na het schoonmaken




Rachmil met twee schilderijen,  wat hij zelf geschilderd heeft

Chayia wachtte ongeduldig op ons en zo snel we er waren stopte ze niet met praten en klagen en dat we er voor !haar! de enigen (misschien) waren die luisterden gedurende de hele dag....Het pakket werd met veel dank aangenomen. Ze smeekte de jongens om terug te komen...

Klara
was zo blij om de meisjes en Tvia te ontmoeten. Aliza was ook blij om de meisjes opnieuw te ontmoeten. Dit keer wisselden ze telefoonnummers uit en beloofde elkaar opnieuw te ontmoeten zonder ons erbij. Alle andere overlevenden kregen hun pakket en bedankten ons ervoor. We voelen dat dit nieuwe team een succesvolle ervaring gaat zijn, wat meer goedkeuring krijgt dan we ons konden voorstellen.

 Met vriendelijke groet en dank voor alles.

 Rivka 

Dit is ons rapport. Dank u voor uw aandacht.

Daniel Braun


Het einde van de maand Oktober 2013

5 november 2013,  2 Kislew, 5774

Beste vrienden!

Ik ben blij om weer twee weken van intensieve gezegende activiteiten te kunnen melden. Ik wil u eraan herinneren wat de essentie van ons project is: Verbinden van harten! We brengen overlevenden en mensen met financiële en andere noden bij elkaar. Maar we doen dit  op een positieve manier. We zorgen dat beide zijden voelen dat ze belangrijk en waardevol zijn. En inderdaad: dat zijn ze! We geloven in nabije, persoonlijke en serieuze manier van werken door het hele jaar heen. Dat resulteert in een gezonde verbinding tussen de 'leveranciers en ontvangers'. De oudere personen worden geholpen en ontvangen het voordeel van de zorg. In dezelfde tijd leren zij de jongeren, die hen helpen, heel veel. In principe proberen we de mensen tijdens de contacten te helpen met de kernwaardes van goed Zionistische en Joodse waarden. We onthouden ons van het deelnemen met alleen maar "partijtjes" of andere feestjes die geen positieve doelen nastreven. Ten allen tijde volgen we de Torah waardes en proberen deze te practiseren in al onze interacties. We geloven dat onze partners hierdoor voordeel hebben van dit gezegende project en het waarderen er een deel van te zijn.

Dit is mijn kans om onze verbazingwekkende partners in Israël en daarbuiten dierbare vrienden in Noorwegen, het bijzondere team in Nederland en onze dierbare vrienden in Singapore en Zweden te bedanken. En speciale dank aan de Saksen, die via ons werden gestuurd voor hun werk naar de renovatie van vier huizen in Jeruzalem: twee huizen van senioren waar de jongens van de Zion Orphanage (Zion Weeshuis) bezoeken afleggen en de renovatie bij Rachel's huis. Het vierde huis zal volgende week af zijn. Veel dank aan Yudit van de Christelijke Ambassade voor het meedoen op elke mogelijke manier voor zo'n lange periode. En aan Estie, van de stichting die ons de namen geeft van overlevenden die onze hulp nodig hebben.

We hebben het heel duidelijk aan onze partners in het buitenland gemaakt dat het niet mogelijk is te filmen, een video te maken of op een andere wijze opgenomen documentatie van deze projecten te maken vanwege de bezorgdheid voor de privacy.

Ik wil u graag herinneren dat op November 27 steken we de eerste kaars van Chanoeka. We vragen u vriendelijk om ons te ondersteunen, zodat we in staat zijn om feestgaven te geven aan onze overlevenden. Ook zullen we feesten organiseren voor de feestdagen. Meer details  zullen later komen. We hopen dat u ons zoveel als u kunt zult helpen, zodat wij het licht van Chanoeka aan elk van onze geadopteerde overlevenden kunnen laten zien.

Op woensdag heeft Timek Tova bezocht in haar huis in Haifa.  Tova is de vrouw wiens tuin we schoon gemaakt hebben. Timek bracht haar planten en bloemen voor haar tuin. Tova was er heel dankbaar en gelukkig door.

Opnieuw veel dank aan alle studenten van de Mechina's, de soldaten, de volwassen vrijwilligers en aan Chemdat van het Zwitserse huis voor hun prachtige samenwerking met ons.


Met vriendelijke groet,
Daniel


Pardes Chana:

Hier in Pardes Chana gaan we door veranderingen heen. Het goede nieuws is dat we langzaam onze plannen realiteit worden.
We zijn gezegend met drie nieuwe vrijwilligers met uitstekende nieuwe ideëen. Onze overlevenden winnen daar het meeste bij. Carmel is een moeder van  een één-jaar oude dochter die ze bij zich heeft op haar bezoeken bij Rachmil. Vorige week verraste Carmel Rachmil door hem mee te nemen naar het Rekanati Museum in Caesarea. Na zijn bezoek aan het museum, vertelde Rachmil me wat een magnifieke ervaring het voor hem was. Hij vertelde me ook hoe blij hij was met de aandacht die hij kreeg van Carmel's kleine meisje (Hij heeft nooit het geluk gekend van het 'opa-zijn'.)

Aliza ontving bezoeken van Ronit. Ze genoten van de tijd die ze samen doorbrachten. Helaas moest Aliza weer naar het ziekenhuis op zondag. Gelukkig werd ze woensdag al weer ontslagen. We hopen dat haar conditie blijft verbeteren.

Adi gaat Chaya bezoeken en we wensen ze een goed contact.

Rabbi Shachar bezoekt mensen met zijn handen vol groenten en fruit. Al onze overlevenden houden van hem. Iedere keer dat hij hen bezoekt geeft hij plezier en geluk.

Ruth kan niet alleen verder wonen. Haar zoon, Gil, kijkt rond voor een bejaardenwoning voor haar. De situatie is voor haar nog niet geheel duidelijk. Het is begrijpelijk dat onze overlevenden ouder worden en steeds minder goed voor zichzelf kunnen zorgen. Ze hebben meer zorg en aandacht nodig. Ze hebben het nodig in betere omstandigheden te leven.


Ruth

Tamara, na een half jaar medische behandeling.

Op donderdag zijn Shachar en ik begonnen met de studenten van de school voor risicojongeren, die ons voor de eerste keer begeleidden bij onze bezoeken. We hadden twee jongens en vijf meisjes. We gaan de jongeren in groepjes verdelen zodat we meer overlevenden kunnen bezoeken. We geloven dat dit soort contacten een heel goed voordeel levert aan beide kanten. Het is extreem waardevol voor de jongeren om tijd door te brengen met zulke helden. En het is positief voor de ouderen om te weten dat de jongeren iets van hen leren. Ze voelen zich productief en nuttig. We wensen hen allemaal veel plezier elkaar te leren kennen en vruchtbare relaties te ontwikkelen.

Morgen sturen we u onze eerste indrukken ven dit eerste bezoek.

Rivka



Lisa Daniel 1930-2013

Afgelopen donderdag ontving ik het droevige nieuws dat Lisa Daniël, z'l, overleden was (30-31 oktober 2013) gedurende de nacht. Ik had haar een week eerder in het ziekenhuis voor het laatst gezien. Ze werd er zwak en hoewel ze wist dat ik er was wilde ze niet spreken. Dus zat ik een poosje naast haar bed en vertelde haar toen: "Ik kom op een andere dag terug, OK Lisa? Ik houd van je en bid voor je". Toen ik wegging wist ik niet dat dit mijn laatste bezoek zou zijn.

Veel herinneringen vullen mijn gedachten in deze week, terwijl ik haar dood overdacht. Haar geweldige liefde voor het leven ("Leven is mooi" was haar motto) en haar optimisme stopte nooit, wat ook de omstandigheden waren. Haar artistieke hart en gedachten en de unieke  relatie die ons harten verbond vanaf de eerste dag die we ontmoetten, nu drie jaar geleden.

Lisa's ouders immigreerde vanuit Polen naar Frankrijk net voordat zij werd geboren. Haar vader diende in het Franse leger in het begin van de oorlog en werd kort daarna gedood. Gedurende de laatste drie jaar van de oorlog, waren zij, haar moeder en jongere zus (haar broertje werd gedood in haar moeders armen tijdens de Parijse Exodus in 1940) om te overleven, verborgen in de vochtige kelder van hun oom. Na de oorlog, vlak na hun terugkeer naar Parijs overleed haar jongere zus aan de zware leefomstandigheden die ze had ondergaan in de oorlogsjaren

Toen Lisa 15 jaar was ging ze bij een Joodse jeugbeweging (Borochov) waar ze Sigi Daniël z'l  een van de leiders ontmoetten. Twee jaar later trouwden ze. In 1948 toen de staat Israël opnieuw geboren werd, immigreerde het jonge stel op een boot genaamd "Providence" (Voorzienigheid). Haar man ging in het jonge Israelische leger dienen en zij werd naar een kibboets gezonden.

Lisa volgde haar man op zijn missies naar Frankrijk en naar Afrika gedurende zijn carriere in de IDF. Terwijl ze in Parijs was studeerde ze aan een beroemde kunstschool en specialiseerde zich in portretschilderen. Ze was een begaafd en productieve artiest die van het schilderen genoot tot ze een paar maanden geleden  niet verder kon vanwege haar gezondheid.

Lisa's man overleed in 2000 en zij mistte hem heel erg. Lisa werd geadopteerd door L'ChaimToLife in 2010 en zij genoot van het bezoek van de jonge mannen en de voedsel pakketten die zij haar brachten. In augustus 2010 nam ze deel aan het uitje naar Zichron Yaacov georganiseerd door L'ChaimToLife en genoot daar grondig van. Ookwas zij onder degenen die geholpen werden door de hulp via ICEJ door Duitse vrijwilligers die regelmatig Israël bezoeken om hun tijd te geven aan Holocaust overlevenden. Ze was altijd blij wanneer ze wist dat ze gingen komen. Ze hield van hun toewijding, vriendelijkheid en efficiëntie!

Lisa was een overlevende in de ware zin van het woord. Met verbazingwekkende kracht en doelgerichtheid, en tegen alle verwachting in, tot de laatste dagen toen ze in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Ik ben dankbaar naar L'ChaimToLife dat ze op het laatste ogenblik bij zijn gesprongen en het haar mogelijk hebben gemaakt om haar laatste twee weken in waardigheid door te brengen in het Sharay Tzedek Hospital. Haar zoon is nooit getrouwd.


Ik zal haar missen, maar ben dankbaar dat onze paden hebben gekruisd. Ik weet dat mijn bezoeken en telefoontjes betekende veel voor haar betekenden. Mijn leven is rijker geworden doordat ik haar gekend heb. Moge haar herinnering gezegend zijn!

Natalie
 

Nieuws uit het noorden:

Ginosar:
Met groot enthousiasme bezochten de studenten de overlevenden in Ginosar. Avi verwachtte de studenten al en was erg blij met het bezoek. Hij herinnerde zich zelfs nog de namen van de studenten. (Bij het bericht van begin oktober staat een foto van Avi met de studenten, die hem ook dit keer weer bezochten. )

Hier volgen de hoogtepunten van de andere studenten:

Sharon:" Het is een privilege om Eliram en zijn vrouw te kennen. Het zijn mensen met charme en ik weet zeker dat we een hele goede tijd gaan hebben, samen.

Yoav and Shachar: " We hebben overlevenden ontmoet uit het Savion-huis en we hebben een hele speciale tijd met ze doorgebracht, door te mogen delen in in zijn leven. Hierdoor realiseren we ons hoe hij leeft en voelt. Zijn gezicht reflecteerd deze emoties.”

Hagar and Yair: " We ontmoette Chava voor de eerste keer. Ze sprak niet zoveel met ons, maar we geloven dat ze de eerstvolgende keer zich meer op haar gemak zal voelen bij ons en ze dan wel zal komen met haar verhalen. We hopen een vriendschap met haar op te bouwen.”


Kiryat Shmona:
Israel was in zijn beste humeur (bij aankomst) en vertelde heel veel verhalen over zijn leven. De studenten, konden er niet genoeg van krijgen.



Israel  (uiterst rechts)

Ida, was niet gezond, maar ons bezoek bracht leven en licht in haar huisje. Haar prachtige kat, kreeg ook een heleboel aandacht van de studenten.

Anatoly, vierde zijn verjaardag. Klara en Lisa bezochten hem om hem zijn kado te brengen. Ze brachten hem de felicitaties en de hartelijke groeten over van hele Russische gemeenschap.



V.l.n.r. : Clara, Larissa, Anatoly en Lisa
 
Katzrin:
Shaul, was erg blij met zijn bezoek. Hij weet zoveel en heeft altijd zovéél te vertellen. De studenten houden er van om hun
levensdillema's met hem te delen.



Op het gezicht van Rosa kwam een brede lach, toen ik haar tuintje binnenstapte.  Rosa is een dankbare vrouw en zo lief. Helaas wordt ook Rosa zwakker.

Jafim, is een eenzame man  en de bezoeken zijn altijd de beste momenten van de week voor hem.

Ela, is een nieuwe overlevende, afkomstig uit Polen. Ze heeft er eindelijk voor gekozen om de studenten te ontmoeten en ze toe te laten in haar leven.



Ela, voor haar huisje

Ela overleefde de oorlog in een weeshuis. Na de oorlog, verhuisde ze naar een kibbutz vlakbij Jeruzalem. Ze heeft een eenzaam leven gehad. Eén van haar zonen zijn omgekomen tijdens de eerste Libanon-oorlog (in de tachtiger jaren). Haar echtgenoot en haar andere zoon, zijn recent overleden.

Ela ontving van  "L'Chaim" die Willy gebruikt heeft in zijn huisje. Willy, woont sinds juli in een bejaardenhuis 'Shlomi', ver weg van Katzrin. We  zullen doorgaan met onze bezoeken aan hem.


Rosh Pina:
Israel en Blanka (beiden), hebben hun levensverhaal met ons gedeeld.  Deze verhalen zijn ongelofelijk. Het is de kunst om te luisteren en je voor te stellen, hoe ze het voor elkaar gekregen heeft om te overleven. Elk bezoek van de studenten, laat ze een stukje zien van haar moeilijke leven wat ze geleefd hebben...

Met vriendelijke groet,
Timek


Haifa!

Shalom voor u allen!

We hebben  nog andere bezoeken gehad met onze vrienden in Haifa. Rikki (onze gids) was weer  terug in het team,  dus konden we de GPS thuislaten. GPS is goed, maar nooit zo goed als iemand die de weg op z'n duimpje weet te vinden. Ik weet zeker dat u deze uitspraak vast wel eens gehoord hebt: “De mens planned en G-d lacht!” We waren van plan om vroeger dan
gepland te vertrekken, maar om de één of andere reden hadden we wat verkeersproblemen die dag.  Dus, wat ons normaal anderhalf uur kostte, nam nu twee en een half uur voor we aankwamen.  Maar geen nood, onze troepen marcheren gewoon door!  

We bezochten onze overlevenden. Wat opmerkelijk deze week, was dat de laatste groep jongens, ons zouden ontmoeten in het park om samen te eten. Tot onze verrassing, hebben we niemand gezien die middag!  Toen we hen belden en vroegen naar de reden, zeiden ze “We zijn er nu snel.” En ze hingen op. Opnieuw belden we en toen was het antwoord: ” Maak je geen zorgen, we zijn onderweg.” 

Wat was de reden van hun late aankomst?  Dit waren teenagers, die altijd hongerig zijn en wel wat lusten! Wat maakte dat ze zo laat waren?

Pas bij aankomst kwamen we achter de reden van hun verlate aankomst…”We hadden een geweldig bezoek, Nadia is zooooo geweldig! Ze heeft ons verbazingwekkende verhalen verteld over haar leven!  We kunnen niet wachten om haar opnieuw te ontmoeten!”   Dit was het rapport van Jake, de leider van het groepje.

We zien dat dit project helpt onze jongeren om gehecht te zijn aan hun Joodse wortels, op zo'n simpele en pure manier!

De Torah portion van deze week is "Toldot". Dat betekend  “Generaties”.  We kunnen dit eenvoudig  relateren aan onze bezoeken. De Torah, laat ons weten dat er twee verschillende naties zijn: Esau en Jakob.  Dit was het begin van een hevig gevecht.  De oudste: Esau, probeerde te heersen over zijn jongere broer: Jacob. De Torah leert ons dat op het eind, dat Jakob met kop en schouders boven zijn broer Esau uitsteekt. We zien dit voortduren in een lang proces. Israel werd verbannen vanwege Esau, voor duizenden jaren en we hebben geleden door de hand van Esau en Ismael. Beide weigerden het 'Eerstgeboorterecht' om de wereld te leiden in de kennis (ed. : van het hart, niet van het intellect) van wie HaShem is.  Sinds die dag, moest Jakob zijn ouderlijk huis verlaten, omdat zijn broer Esau hem wilde vermoorden. Tot vandaag de dag aan toe, moeten we nog steeds vluchten voor Esau. Maar de tijd komt voor Jakob om te stoppen met rennen en kordaat te zeggen: “ Nee, we vluchten niet meer!”  Dat is waar onze bezoeken voor staan. De oude generaties (van hen die geleden hebben onder de hand van Esau)  gerelateerd aan onze jongere generatie, die niet van wijken (willen) weten en zeggen:  “Niet meer!”  U onze zeer gewaardeerde  lezers, zien met eigen ogen de vervulling  van wat  HaShem de G-d van onze voorvaderen Abraham, Izaäk and Jakob, zei in deze week in de Torah-portion, over de overdracht van macht. Niet meer zullen wij vasthouden aan (en worden gedreven) door de afschuwelijke wreedheden uit het verleden. Daar zijn we helemaal klaar mee! Israel zit in een stijgende lijn en u bent persoonlijk getuige van de opkomst van een nieuwe generatie Heilige (apart gezette) Joden. U hebt het voorrecht getuige te zijn van de ontmoetingen tussen deze nieuwe generatie en en de oude generatie, om hen te laten weten dat de toekomst van Israel nu aanwezig is en alleen nog maar beter wordt.  

Tot de volgende keer!
Avraham


Rapport: Midden oktober 2013

17 oktober 2013, 13 Chesjwan 5774

Beste vrienden!

Zoals u ziet, zijn we het jaar met een vliegende start begonnen, met een heleboel enthousiasme en motivatie.

Opnieuw herinner ik u aan het karakter van ons project:  Het will ons onderwijzen dat wanneer we de Torah bestuderen, we deze studie praktisch moeten maken, waarmee we de hemel heiligen en de aarde in actie zetten!   Wij, mensen, de glorie van de schepping, hebben een groot voorrecht ongvangen en daarmee een grote plicht: het recht om te kiezen!  We kunnen kiezen tussen zegen of vloek, goed of slecht, leven of dood, donker of licht. De Almachtige vraagt en smeekt ons,  om het leven te kiezen!  Voor mij houdt het in dat ik kies voor het leven, in alle gebieden van mijn leven, elke moment van  de dag. Als ik bezig ben een heilige (apart gezette)  creatieve activiteit, maakt het mijn hele lichaam en ziel, enthousiast en kan ik duidelijk JA zeggen, vanwege de melodie in mijn geest. Helaas, het grootste deel van de mensheid, heeft nog niet de keuze van het  leven gemaakt, (op zijn minst ergens) is het nog in de handen van de mens. G-d stuurde ons niet naar deze wereld om passief te zijn. Hij heeft ons nodig als onderdeel van Zijn prachtige schepping.
 
De wereld waar we in leven, is een Technologische wereld, geïnfecteerd met verslaving en kwaadaardige aandoeningen. Maar het meest van alles, hebben we moedeloosheid gecreëerd die voortvloeit uit de duisternis in de afgelopen duizenden jaar. We zijn onze basisbronnen en het verordende G'ddelijke gebod vergeten om een gezond leven te leiden, met onze ziel en hart dicht bij de hemel: hemel en aarde verbonden!

In plaats daarvan hebben we een modern en comfortabel leven gemaakt. Ontwikkelde technology door toewijding en onszelf te programmeren. In plaats van dat het ons goed doet heeft bureaucratie de leiding genomen en rigide methodes die het menselijk hart vervangen, terwijl het hart meer dan ooit verlangt naar een aanraking. De aanraking met het nobele gevoel genaamd L I E F D E !

De leugens van de wereld provoceren ons en doen ons kijken naar geluk buiten onszelf: nog een film, auto, huis, nieuwe kleding, nog een vakantie etc

We rennen steevast weg, van onszelf en van de mogelijkheid om de geweldige tempel, het geweldige gereedschap te leren kennen: gedachten, lichaam, ziel van de menselijke geest. We hebben al die unieke kwaliteiten. Helaas realiseren zich maar een paar mensen dit of gebruiken ook deze schatten.

In "L'ChaimToLife" doen we ons best om de menselijke gevoelens te versterken en prioriteit te geven: hart tot hart. Geschreven woorden van de Torah te vertellen om te doen ("en u leefde erin"), in de onperfecte wereld waarin we leven.

In kijk dagelijks naar dit werk genaamd "L'ChaimToLife" die mensen deelt in Israël en daarbuiten, Joden en niet-Joden en de vreugde van het creëeren een uniek en significant werk. Ik voel dat de zaden die we zaaien langzaam opkomen. Nieuwe liederen komen de wereld in en ik ben blij dat ik deel ben van dit lied. Het is een groot voorrecht en vreuged om deel te zijn van dit gezegende project.

Wees gezegend allemaal !

In deze dagen komt nog een droom tot stand. We voegen toe aan onze vrijwilligerskrachten: Studenten van Jeruzalem en Pardes Chana. Meer detais zullen volgen in het rapport.

Opnieuw wil ik de volgende personen persoonlijk  bedanken: Riki (Noorden) Efrat (Zuiden)  Yudit (Chr. Ambassade). Onze supporters van over de wereld en de vrijwilligers die het werk oog in oog met de overlevenden uitvoeren.

Volgende week, op de 21ste Oktober zullen de eerste jongens van de wezen-school op bezoek gaan. We wensen hen veel geluk

P.S. : Volgende week begint de Saksische groep met de renovatie in Jeruzalem.

Met vriendelijke groeten,
Daniel.


Pardes Chana:
Zoals Daniël u vertelde zijn we in een proces van werken die enigszins anders is dan de afgelopen 8 jaren. Na contact met de school voor risico-kinderen hebben we een ontmoeting gehad met het team van de school en zijn overeengekomen hoe en wie met ons project gaan meedoen. Het lijkt ons dat een goed contact hieruit kan ontwikkelen. Rabbi Shachar en ikzelf zullen deze jongens en meisjes meenemen om de overlevenden te ontmoeten en te leren kennen. Volgende week geven we een introductie  voor de nieuwe groep over "L'ChaimToLife" en de overlevenden die ze gaan ontmoeten.

Intussen deed Rabbie Shachar bijna alleen al zijn bezoeken. Hij bracht een pakket met voorraden en zijn lach die al onze overlevenden blijer maakten.

We hebben nieuwe vrijwilligers die Aliza, Ruth en Rachmil zijn gaan bezoeken. Ester zal door mij worden bezocht. Daniël en Rabbie Shachar zullen het huis voor senioren in Zichron Yakov voor hun rekening nemen. Wij zullen haar helpen om haar bezoeken bij de doktoren en de behandelingen te financiëren, met dank aan haar donor.

We wensen de nieuwe vrijwilligers veel geluk (Hun indrukken zullen in het volgende rapport staan)

Rivka


Kirjat Shmona:
 Klara en Anatoly genoten bijzonder van het eerste bezoek van de studenten van Mayan Baruch. Ook Eliahu een nieuwe Shoah overlevende uit Libië, die we begonnen zijn te bezoeken was blij met de jonge studenten. Zij brachten hem vreugde en en goede afleiding. Hij houdt ervan verhalen te vertellen en spellen met hen te spelen.

De overlevenden (in het midden) Anatoly, Klara en Mordechai

Blanka, Rosh Pina, met studenten

In Katzrin: de studenten van Kfar Hanasi waren heel enthousiast. Ze zijn verbaasd hoe gemakkelijk het is voor de Shoah overlevenden om hun harten te openen. Shlomo vertelde hen ongelofelijke herinneringen uit het kamp in Auschwitz.

Introductie van de nieuwe groep studenten



Israel met studenten uit Kfar Hanasi

Katz Yafim, is geboren in het getto in de Oekraïne. Hij herinnert verhalen die zijn moeder hem in die tijd vertelde. Hij is een historicus

Talya is in een ongelofelijke vrouw. Ze is heel getalenteerd, maar nu ook heel ziek. Ze kom over haar ziekte heen door een bijzonder positieve houding in haar geest. Het is werkelijk verbazingwekkend. Haar huis is een museum vol kunst die zij vroeger gemaakt heeft en haar tuin is prachtig. Voor de studenten was dit een overweldigende ervaring.

De studenten van Meitzar hebben hun plaatsen al gevonden in de huizen van de overlevenden in Ginosar. Ieder stel studenten bezoekt iemand: Izik, EliRam, Moshe, Gava, Avi en Zelma. Allebei: overlevenden en studenten hebben een goede tijd samen, zodanig dat het niet gemakkelijk voor hen was om weer naar huis te gaan.

 

Moshe, kibbutz Ginosar

Avi, kibbutz Ginosar, buiten aan een tafeltje.


In Jeruzalem: Daniël en ik hebben het weeshuis voor jongens in de leeftijd van 16-18 bezocht. Het was bijzonder om te zien hoe enthousiast deze jongens waren over onze plannen om de overlevenden te bezoeken.

Daniël gaf hen een praktische les over de Tenach en introduceerde het project aan hen. We hebben daarnaast ook twee overlevenden bezocht in een huis van senioren. Deze twee zullen heel blij zijn om de jongens uit het weeshuis te ontvangen.


Onderwijzing uit de Tenach aan de jongens uit het weeshuis.

Shalom,
Timek



Leugens en waarheid en de wereld waarin we leven

3 oktober 2013,  29 Tisjri 5774

Beste vrienden!  

Zoals we allemaal zien ervaren we regelmatig politieke onrust. In deze dagen is het de president van Iran - Ruchani, die zonder twijfel, een wijs man is en de zwakte en hypocrysie begrijpt van de westerse cultuur. Hoe pathetisch is het dat je met een onechte lach zoveel afval kunt verkopen aan de mensheid.

De vraag is warom zoveel mensen en landen zulke duidelijke leugens geloven?  De reden is dat de westerse cultuur gebaseerd is op leugens. Hun goden zijn geld en macht. Het is genoemd in de bijbel dat "het mensen verblind". Veel commentatoren in de Media interpreteren de Amerikaanse zwakheid te vallen voor een leugenachtige lach van een Iraanse president of ze zijn moe van conflicten en oorlogen. Het westen heeft nooit met open ogen naar tragedies en ongerechtigheid willen kijken.

Ik zou zeggen dat het geen vermoeidheid is, maar een verblind verdoofd brein of verstand. Het gebeurde gedurende de geschiedenis en ook vandaag de dag. Hypocrisie waar het Israël betreft. Het reikt tot hoog in de lucht. Is dit een reden voor lage moraal of teleurstelling? Ik zie het als het tegenovergestelde. Het is een reden voor feest en blijheid voor degenen waar het  vuur van 'geloof hebben in de Torah en de Bijbel van Israël,  stabiel brandt tot in het gebeente. We zijn in een periode van het Goddelijke plan die de Hoogste wijsheid stuurde naar het koninkrijk van:
1.  Leugens vertellen voor onze ogen voor de Hoogste Waarheid.
2. Isoleren van Israël, om het leunen op het leger van een 'buitenlandse lamme vogel'

Niet om te vertrouwen op de God van de buitenlanders, maar op de Enige, de Almachtige God van Israël. Maar, daarvoor moeten we echt  'klaar   zijn' om in ons hart te voelen wat we uitspreken in ons gebed. We vertrouwen met een vol geloof op de Heilige G'd, omdat we onszelf kennen. Het zijn geen theoretische zinnen of lege woorden, maar, pure schoonheid van (het innerlijk van) de gelovige die weet, dat,   zonder te luisteren naar wat er 'buiten' gebeurd in termen van financiële -, politieke- of militaire - acties/omstandigheden etc., er diep in onze ziel  een hoekje van opmerkzaamheid aanwezig is, die de gezonde kennis en de geschiedenis van duizend jaar ervaart, die de 'eeuwigheid' (ed. als 'levensbegrip')  kent van de bondgenoten van het volk Israël.

We moeten minder luisteren naar de atheisten die G'd niet kennen en geloven in 'krachtig zijn' in termen als: "Ik en mijn kracht en niets anders".

Meer en meer moeten we binnengaan in ons stille binnenste,  waar we dingen op hun juiste plaats kunnen zetten, ons geloof kunnen ervaren zonder complicaties. De Joodse staat heeft veel wonderen ervaren tijdens hun weg in de geschiedenis. We waren met weinigen, en toch slaagden we er, wonderlijk genoeg in, te overleven.

We hebben in "L'Chaim-to-life" het voorrecht om verbonden te zijn met de Shoah-winnaars, die een wandelend getuige zijn van de kracht van de geest tegen de uitwendige kracht van macht.

En jullie, onze vrienden in de wereld, Joden en niet-Joden, die de Heilige status kennen tussen de Heilige G'd van Israël en de natie Israël. We zegenen jullie allen voor jullie hulp, allereerst aan het volk van Israël zelf en natuurlijk voor alle hulp aan de activiteiten van "L'Chaim-to-life"

Deze week hadden Timek en Ik een prachtige ervaring tijdens het bezoek aan drie plaatsen op één dag. Timek ontmoette de studenten van  Mayan Baruch en toen ontvingen wij samen de nieuwe studenten van Maitzar op hun eerste bezoek in Ginosar. 's Avonds gingen we naar Kfar Hanasie voor een introductie aan nieuwe studenten daar. Ze waren heel enthousiast en tekenden in voor het project. Volgende week gaan we een groep weeskinderen ontmoeten die met ons project in Jeruzalem gaan meewerken.

Volgende week gaan Rabbi Shachar, Rivka en ik de staf ontmoeten van een school met kinderen met een risico in Pardes Chana om te plannen hoe ze deel kunnen nemen aan ons project, gelovende dat zij iets goeds kunnen bijdragen met hun jonge zielen.

En ten laatste: We voelen ons positief en met een goed gevoel bij de nieuwe overlevenden die we geadopteerd hebben.
En ik wil u eraan herinneren: deze overlevenden zijn niet zielig! Ze zijn slim en zeer waardevol voor de jeugd, er is sprake van een verbintenis van hart tot hart met hen.

Het is een eerste klas menselijk project en ik dank de Almachtige voor het voorrecht om dit te mogen doen en dank u mijn vrienden dat u ons de mogelijkheid hiervoor geeft.

Veel dank voor de goede samenwerking met Riki in het noorden, Estie uit Jeruzalem, Yudit vanuit de Christelijke Ambassade en Bruno & Grue.

P. S. in oktober zullen de Duitse Saksen, Judith Zets en wij de renovatie beginnen van meer huizen in Haifa, een andere Yeshiva komt ons helpen bij het omzetten van stukjes grond in tuinen rond de huizen.

 

Haifa:

Shalom allemaal!

Het was een lange maar vreugdevolle onderbreking. Het nieuwe jaar startte met ons tweede bezoek aan Haifa. We hebben een nieuwe overlevende toegevoegd aan ons bezoekerslijstje. Gershon K. Hij is negentig jaar jong, maar lijdt niet alleen door zijn verschrikkelijke verleden, maar zijn recente verlies van zijn vrouw en levensgezel voor  66 jaar. Hoewel hij blij was ons te zien, konden we zien dat zijn hart gebroken was, zoals iedereen zou zijn na het verlies van een geliefde. We deden ons best om hem op te vrolijken en het leek te werken! Hij lachte echt om één van mijn domme grappen! Het is moeilijk om onze nieuwe vrienden te verlaten maar we hadden anderen om te bezoeken en een lange reis naar huis naar de Golan.

We ontdekte dat Ida's poes was overleden. Ze was erg gehecht aan hem. en de jongens deden hun best haar te troosten. Ida woont in een éénkamerwoning zonder douche. Ze was zichzelf met een spons uit de wasbak. Ze wil niemand hebben die haar helpt om haar huis op te knappen. Ze vroeg om een kattenluik, omdat ze nog een kat heeft en deze gemakkelijker naar binnen en buiten wil laten gaan. Het is niet gemakkelijk voor haar om rond te lopen dus dit zou haar helpen.

Het was een lange en vermoeiende dag omdat Haifa een drukke stad is met smalle winderige straten vol verkeer. Maar de jongens hielden hun belofte de holocaust overlevenden te bezoeken en gingen zonder klagen door.

Het laatste bezoek was met Shalom de bokser! Zevi en Jeremy wilden Shalom bezoeken omdat ze hoopten een paar bewegingen te leren van Shalom. De vroegere bokskampioen gaf de jongens een paar voorbeelden en demonstreerde zelfs nog wat van zijn kunsten aan de jongens. Iedereen genoot ervan. Shalom lijdt aan Parkinson en het lijkt erger te worden. Het bezoek door de jongens werkt therapeutisch voor hem omdat het zijn gedachten van zijn pijn afhoudt en hij zich weer jong voelt.

Alles met elkaar was het een mooie dag en we arriveren terug bij Keshet om vijf over half acht, net op tijd voor het diner!
We kijken uit naar het volgende bezoek!

Avraham Venismach
Holocaust Overlevenden Programma-manager

Riki Evron schreef:
De studenten van Keshet Yehuda kwamen 's morgens naar Haifa en zijn de bezoeken gestart in Neve Shannan (in het zuiden van Haifa). Ze ontmoetten acht overlevenden en brachten een mooi pakket met voorraden voor ieder van hen mee. Elk bezoek duurt ongeveer drie kwartier. Twee jongens luisterden in elk huis en gaven de overlevenden het gevoel dat ze er zijn om aandacht en harten aan de overlevenden te geven. Op de terugweg naar de Golan spraken zij hun positieve gevoelens uit en wat het hen deed.
Ik wil onze dank uitspreken voor de goede samenwerking en de resultaten van dit project. Het brengt een heleboel licht, hoop en geluk, hoofdzakelijk aan de overlevenden.

Ginosar:
Gisteren was het eerste bezoek met de nieuwe studenten van Mechina Meitzar in Ginosar. Na een korte introductie nam Brigitte hen mee naar de huizen van de overlevenden. EliRam wachtte de hele dag al op dit mooie moment. Hij kon zijn ogen niet geloven toen zestien studenten zijn kleine huisjes vulden. Hij was zo blij. Ook Moshe en Izik waren beiden verrast en genoten van dit eerste bezoek na de lange zomer pauze.
De studenten keerden terug met een grote voldoening en enthousiasme naar de Mechina.

Dezelfde dag ontmoette Timek de studenten van Mayan Baruch. Zij zullen volgende week hun eerste bezoek afleggen. Ook Kfar Hanasi zal volgende week beginnen in Katzrin en Rosh Pina. Daniel gaf daar de eerste introductie.

De studenten van beide Mechina's zijn enthousiast over de mogelijkheid die L'Chaim-to-life hen geeft om de Shoa overlevenden te ontmoeten en relaties te bouwen tijdens hun studie programma.

Shalom, Timek

Introductie op Ginosar van de nieuwe groep studenten

Eliram's gezellige huiskamertje propvol met jonge mensen

Pardes Chana:
Rabbi Shachar kwam één dag voor het Sukkot feest en bracht een mooi pakket met producten en bezocht helemaal alleen all overlevenden  (ik was op vakantie), dus kon hij geen foto's maken.

Deze week hebben we de nieuwe vrijwilligers voorgesteld aan de mensen die we hebben gekozen voor ze.
Ruth kreeg haar eerste bezoek van Adi (vrijwilliger uit Kfar Glikson vlakbij Pardes Chana). De ontmoeting was gezellig en we wandelden onder de schaduw van de hoge bomen in haar omgeving. Ruth was heel blij en was geconcentreerd en sprak blij met Adi

Ester Zimering is vanuit het huis van haar dochter verhuist naar een verzorgings huis voor ouderen. We zullen haar blijven bezoeken en ondersteunen.

Aliza was opgenomen in het ziekenhuis en is daar nog. We wensen haar een goede gezondheid en zodra ze thuiskomt zal ze door een nieuwe vrijwilliger bezocht gaan worden.

Rachmil wordt geadopteerd door een gezin die hem in huis wil nemen en het gezin voor hem wil zijn die hij niet heeft. Laten we hen succes wensen.

Deze week introduceerde ik ons project in een midrasiya in Pardes Chana. Zij kunnen een van de sociale projecten kiezen en hun mogelijkheden inzetten in het project van hun keuze. We hopen dat een aantal van deze meisjes ons project zullen kiezen.

Volgende week gaan we naar een ontmoeting in de school van mishandelde kinderen We gaan zoeken naar een manier om met hen te gaan werken.

Zoals u ziet zijn we in een proces van ontwikkeling van nieuwe manier van handelen. Wens ons succes.

Rivka.

Als laatste hebben we (eindelijk) foto's van de mooie tweelingdochters van Bat El,  Noga en Maya.

Edit:  Bat El heeft langere tijd overlevenden bezocht, maar is vlak voor de zomervakantie tijdelijk hiermee gestopt, in afwachting van de geboorte van haar meisjes. Inmiddels is de tweeling geboren.   


Met vriendelijke groet,

Rivka



De schoonmaakactie bij Tova's appartement

13 september 2013,  Tisjri 9, 5774

Shalom dierbare vrienden,

Vanmorgen vroeg arriveerde Daniel en ik  (Timek) in Haifa, bij het appartement van Tova om de puinhoop in de tuin van Tova in kaart te bekijken [zie ook het persoonlijke berichtje van Daniel van enkele dagen geleden].  Tova's appartement is op de begane grond, hierop zijn nog vijf etages gebouwd, gelegen aan de rand van een heuvel. Jarenlang hebben de eigenaren van het pand de afval uit het voor – en achterraam in Tova's tuin gegooid. Tova wordt  het meest geraakt door dit slechte gedrag van haar bovenburen. Desondanks  luisterde niemand naar haar, zelfs het gemeentebestuur van Haifa liet het afweten in deze situatie.  Een paar dagen geleden (na het radioprogramma waarin Daniel sprak)  belde een vrouw naar Daniel en vertelde hem het verhaal van Tova.  Onmiddellijk kwam Daniel in actie en vroeg een schoonmaakbedrijf om de rommel op te ruimen, voor het begin van de meest heilige dag in Israel, Yom Kippoer.  Helaas weigerde het privé-reinigingsbedrijf om de klus laat in de avond te klaren (gisteren).

Dus zijn we vanmorgen zelf maar aan de gang gegaan om de rommel op te ruimen. Met acht jonge Yeshiva-studenten hebben we het gebied rond het appartement van Tova opgeruimd. Met grote vreugde en enthousiasme. We verzamelden minstens 50 zakken vuil en de ruimte ziet er nu weer schoon en de moeite waard om naar te kijken, uit.

We zijn allemaal blij voor  Tova. Heel voldaan door het schoonmaken van haar voor – en achtertuin. Na zoveel jaar kan ze nu weer een normaal leven leiden!

Heel veel dank aan donoren die dit mogelijk gemaakt hebben!

L'Chaim to life zal zorg dragen voor het maandelijks schoonmaken van de ruimte rond Tova's appartement en we plannen een kleine tuin op haar terrein, zodat de tuin schoon en   leefbaar blijft.  

Timek

Donderdag  (vandaag) zijn Timek, Daniel en acht studenten naar Haifa gegaan om de schoonmaakklus uit te voeren in de tuin van Tova.  De overlevende over wie we geschreven hebben in ons vorige berichtje. Het schoonmaakbedrijf die verwacht werd het werk te doen, zegde op het laatste moment af, omdat ze die dag niet konden komen. Efficiënt en snel als altijd besloot L'Chaim to life dat het werk vandaag af moest!  Ze organiseerde een groep charmante studenten uit Kfar Chasidim, die overkwamen en het hart van Tova vingen. Ze klaarden de klus zodat het weer netjes en schoon was.

Ik wil u de woorden van Tova niet onthouden, die uit de grond van haar hart kwamen: “Gewoonlijk staat mijn mond niet stil, maar vandaag ben ik sprakeloos. Deze groep van mensen, bescheiden, maar echte gevers (zelfs hun lach bewees het) deden een bijzonder goede job. Ik houd van ieder van hen, het was bijzonder om hen te leren kennen. Het is verschrikkelijk dat deze situatie er debet aan is dat ik ze op deze manier heb leren kennen. Ik hoop dat ik niet droom en wakker moet worden..... Het is niet alleen wat jullie deden, het zijn de goede mensen die op mijn weg zijn geplaatst. Ik dank jullie en heb nog steeds geen woorden voor deze mensen die dit allemaal gedaan hebben. Blijf het beste doen voor de mensen en speciaal voor de overlevenden. Ik wens jullie het allerbeste en ik weet dat ik niet langer alleen ben!  Dit maakt mij heel erg blij.”

Uit naam van de noordelijke tak van de Holocaust overlevenden Maatschappelijk Fonds wil ik de stichting L'Chaim to life bedanken en al haar werkers toewensen :  Dank jullie wel en Gmar Chatima Tova!  Jullie hebben het echt verdiend!

Riki

Gisteravond in Pardes Chana ontmoette we (Daniel en Rivka) de vrijwilligers en gaven hen een introductie over L'Chaim to life.  Ze zijn er klaar voor om de overlevenden te bezoeken. Het zal meer tijd geven aan Rabbi Shachar en mijzelf, om de projecten met de kinderen uit een moeilijke achtergrond uit te werken. Deze kinderen die op een heel speciale school leren, mogen de overlevenden leren kennen.

Met een hartelijke groet en Gmar Chatima Tova,

Rivka


Tova kijkt uit haar raam


De tuin gezien vanuit Tova's keuken.


De tussengang vol afval.


En nog meer afval.


Het schoonmaak team met Tova


Het schoonmaakteam aan het werk.


Yeshiva studenten aan de schoonmaak.


De tuin is bijna schoon.


DaniŽl spreekt over wat zij deden: Torah in praktijk.


Tova kijkt uit haar raam naar de schone tuin zonder afval.


De achtertuin is afvalvrij


Het rapport van midden augustus

17 augustus 2013

Beste vrienden!

Deze week, Baruch Hashem (de Here zij gezegend), ontmoette ik de nieuwe studenten van Keshet Yehuda. Maandag om 18.30 hadden we onze bijeenkomst. Zoals ieder jaar was ik heel enthousiast om hen te ontmoeten en hen te vertellen over ons project, waaraan zij dit jaar zullen meedoen. Tien studenten zullen hun bezoeken beginnen in Haifa met tien eenzame overlevenden, die verlangen naar echte warmte en goede contacten.


De nieuwe groep die dit jaar de kar gaat trekken in het werk van L'Chaim in Israel

Ik was onder de indruk van de motivatie van deze jongens, in zo'n periode van assimilatie in de VS. Elk van hen is als een heel speciale parel die goed bewaard wordt

Ik ben er trots op om jullie, onze vrienden, te vertellen dat door de jaren van het bestaan van "LChaim To Life", een paar honderd jongeren door onze activiteiten zijn gegaan. Maar het hoogtepunt is dat bijna 100% van de studenten van Keshet Yehuda, die uit Noord Amerika, Engeland en Zuid Afrika kwamen, Aliya heeft gemaakt. Honderd studenten begrepen na het werken in ons project veel beter wat het betekent om een Jood te zijn en wat de verbinding is tussen onze/hun land....

Op de 25ste van deze maand zullen zij hun eerste bezoeken brengen in Haifa. Avraham Ismach zal hen begeleiden. Hijzelf is ook een nieuwe immigrant uit Noord Amerika en onze partner sinds jaren.

Onze gewaardeerde Rabbi Shachar zal zijn heilige werk met de lokale jongeren van Pardes Channa en Karkur voortzetten. We werken hier op dit moment aan.

Timek onze partner en beste vriend, komt terug van vakantie in Nederland en zal met ons de nieuwe studenten "absorberen" uit Maitzer (Golan Hoogten), Kfar Hanasie en Maayan Baruch(Boven Galilea). Zij zullen beginnen de mensen in Katzrin, Kirjat Shmona, Rosh Pina, Ginosar en Tiberias te adopteren.

In Jeruzalem gaan de vrijwilligers individueel en succesvol door.

In het zuiden: De adoptie in Sederot ging goed met de meisjes van de Ulpana (taal/inburgerings-school)

In Beersheba hielpen we overlevenden en speciaal Roza en Rozelia. Algemeen gezegd hebben beide vrouwen een hoge leeftijd bereikt en toch is iedere dag nieuw en opwindend voor hen.

Het was een gezegend jaar op alle fronten.

Hier geven we het verhaal van 10 nieuwe overlevenden uit Haifa, die we nu gaan adopteren. We hopen dat uw steun ons zal helpen om net als in andere plaatsen hiervoor, hen een beter leven te geven.

Dit is mijn kans, om op het moment dat het Nieuwjaar aan onze deur klopt, al onze dierbare actieve vrienden te groeten, die dagelijks iets doen voor dit gewaardeerde en consistente project, wat betekenis en blijdschap geeft aan allen die eraan deel nemen. Ook onze partners in Israël en de wereld, die trouw met ons meelopen door de jaren heen, geven ons de stabiliteit als een kleine organisatie om kwalitatief goed onze droom en visie te volbrengen, zonder bureaucratie, kantoren of excessief veel administratie. De zegen is geweldig! Een simpel contact tussen de een en de ander. Hart tot hart.

Ik voel dat de Almachtige houdt van de manier waarop wij werken, en daarmee harten verbinden in Zijn universum. We hebben het voorrecht tot dit werk dat zo nodig is in een tijd van techniek, computer en koude aandachts periode.

Diep uit mijn hart zegen ik jullie en groet jullie allen..

Daniël


Pardes Channa:

Rabbi Shachar kwam dit keer helemaal alleen, toegewijd als gewoonlijk het werk te volbrengen met mijn kleine beetje hulp. Zoals u kunt zien op de foto's voelt Aliza zich beter en lacht weer. Ze geniet van onze bezoeken. Chaya is zwak, maar erg blij en wacht iedere keer op zijn bezoeken. Benyamin is zoals gewoonlijk aan het lachen en zingen en is blij zijn stille bubbel te breken door onze bezoeken. Ruth wordt dunner en is niet erg helder van gedachten meer. Ze is heel eenzaam en Rabbi Shachar neemt haar mee naar buiten en wandelt met haar in de schaduw van de bomen dicht bij haar huis. Rachmil voelde zich niet goed deze week en we gingen bijna met hem naar het ziekenhuis vanwege de pijn in zijn borst en rug. Na gecontroleert te hebben wat er gebeurde bleek dat hij zijn pillen niet goed innam en dit was de reden dat hij niet stabiel was. Miriam Fuks is al over de 90 en spreekt nog erg duidelijk en handelt met energie en dit is mooi om te zien. Ik bezocht Esther Zimmering telkens als ze me kan ontvangen.

Dank u rabbi Shachar voor het blij maken van onze overlevenden met je komst.

We wensen u een goede nieuwe groep in de buurt,
Rivka


Ruth


Chaya


Aliza


Bijgevoegd, foto's van de winkel in Holland. Al het geld dat hier verdiend wordt, wordt ingezet om de overlevenden te helpen.


Winkeltje ten behoeve van L'Chaim to Life


Ingang van de winkel
(d.d. 21-02-2016 is de winkel al een poosje verkast naar een ander pand.)


Het (win-win)team dat de winkel verzorgt


De periode "Tussen de tijden"

18 juli 2013

We zijn de 9de Av voorbij en nu is de periode "tussen de tijden" van de 9de Av t/m 1 Elul. (16 juli t/m 7 augustus).

Deze periode krijgen de studenten, die de Thora bestuderen, vakantie van hun studie en het dagelijkse leven. Vanaf de eerste Elul start de periode genaamd "de maand van bekering (of omkering)".  In de dagen tussen de stress ervoeren we een zeer pijnlijke gebeurtenis van ouders die hun kinderen vergaten in de auto en vanwege de hitte overleden de babies. Hoe kunnen we dat begrijpen?  Mijn invalshoek is dat spanning en stress de oorzaak hiervan zijn. Alle zorgen en onmenselijke spanning zijn onmogelijk voor de menselijke geest. Mensen zijn verslaafd aan teveel doen. Dit is een vorm van extreme verbanning die ons weghaalt bij onszelf en we zijn achtervolgd en rusteloos in deze veeleisende wereld. Beste vrienden! Dit zijn maar kleine voorbeelden van zelfvernietiging van deze wisselende wereld die de systemen in ons lichaam en geest tot overspanning brengt. De oplossing is heel helder: langzamer gaan en op één onderwerp concentreren en niet meer. Het is niet gemakkelijk maar als we begrijpen dat het genezen kan worden door het begrijpen van de schade door het tempo van informatie die onze gedachtegolven ruïneert.  We moeten bestuderen hoe we langzamer kunnen gaan en kunnen kalmeren, om het leven te ademen en ons innerlijk lichaam, zonder ruis van rondom, te voelen.

Binnenkort ga ik een video rondsturen (aan wie hierin geïnteresseerd is) waarin de oefeningen van mijn ideeën getoond worden. Naar mijn mening  zijn we in een interessante periode, waarin in  plaats van vliegen of uitkijken naar meer kennis, een andere Goeroe of een nieuwe ster, om onszelf van schoon te maken van bekende stress omstandigheden die de geest van onze tijden niet dienen. Dit is een gewenste situatie. Boven alles wijsheid. Veel mensen voelen zich vastzitten, als of er een muur is waardoor we niet verder kunnen. Het is alsof we in de woestijn zijn. Zoals Salomo de koning heeft gezegd: We moeten ons naar de Nieuwe Wereld en G-d keren. Nog een gezegde: Weet minder en open je voor het onbekende zoals de psalmist van Israël (Koning David) zei: "Aan U de glorie- Ssst! Wees stil en ga G-d leren kennen" Verplicht om de snelheid en de zielen te vertragen.

Met vriendelijke groet,
Daniël

Pardes Chana:
Rabbi Shachar en zijn zoon Noach kwamen dit keer onze overlevenden bezoeken, vol van energie, één dag voor de Brit (rituele besnijdenis) van de nieuwgeborene van hun gezin. Zij brachten een mooi pakket met fruit, groente en wat droge voorraden. Natuurlijk werden ze verwelkomt met dank en zegen.

Noach was blij om de overlevenden opnieuw te ontmoeten en wilde Chaim Sandrusi zien (gezegend zij zijn herinnering) "De leraar".. en was heel verdrietig dat hij niet meer leefde. Ze ontmoetten Zippora Kartash en ze vertelde hen dat ze ziek is en een infectie in haar longen heeft.
Klara, zoals gewoonlijk, wilde niet dat de studenten weggingen. Ze is dol op visite.

Klara


Rachmil was blij om mij te zien om hem te bezoeken. Hij is gezond en waardeert het heel erg dat hij hulp krijgt van "L'ChaimToLife". Hij zegt dat sinds wij begonnen zijn hem te ondersteunen, zijn leven veranderd is. Hij kan niet om meer vragen....  Het gezin Boaron is dankbaar voor de nieuwe kennissen en de hulp die we hen geven.
Aliza is nu veel beter en u kunt haar zien, met een lach op het gezicht met ons.



Aliza met (boven) Rivka en Noach


Chaya belde me een dag voor Rabbi Shachar kwam en vroeg wanneer ze haar weer kwamen bezoeken? Ze miste ze. Het gaat goed met Ester en haar gezondheid is stabiel.
Roth is zich echt aan het isoleren, maar als Rabbi Shachar komt is ze heel blij hem te zien. Dit keer nam Rabbi Shachar haar mee uit voor een korte wandeling met hem en Noach.

Ruth en Noach

Benyamin met Noach


Veel dank voor iedereen die "L'ChaimToLife" helpt met de hulp bij ons hier in Pardes Chana.
Dank ook aan Rabbi Shachar en onze zegen voor de nieuwe zoon: "Deze kleine zal groot zijn (zoals u bent)".

Rivka

Noorden van het land:
Ik had het voorrecht om twee nieuwe overlevenden te bezoeken in Rosh Pina. De nieuwe studenten van de Mechina Kfar Hasani zullen hen na de vakantie gaan bezoeken.

Blanka, 89 jaar "jong", komt uit Hongarije. Ze woont met haar dochter samen. Een sterke vrouw en nog jong in haar geest en gedachten. Ze was in verschillende kampen tijdens WWII Ze dacht dat er geen overlevenden meer waren en was blij dat er nog een aantal van hen leven. Ze verlangt naar het bezoek van de nieuwe studenten.

De ander is Israël. Hij moest naar de dokter op hem moment dat ik aankwam, dus heb ik met zijn vrouw gesproken. Israël komt oorspronkelijk uit de Oekraïne, maar werd naar de kampen in Duitsland gezonden. Na de oorlog ging hij op Aliyah en is me zijn vrouw getrouwd. Zij komt oorspronkelijk uit Iran. Ook Israël en zijn vrouw zullen heel blij zijn om de studenten te ontvangen.

Kirjat Shmona:
De bezoeken in Kirjat Shmona waren als gewoonlijk. Klara vergezelde mij op mijn bezoeken. Iedereeen ontving de voedsel pakketten.
Ida,voelde zich verbazingwekkend veel beter..


Ida


Klara's benen zijn geïnfecteerd na de operatie en ze moet opnieuw naar het ziekenhuis. Dit is heel moeilijk voor haar.
Ilja heeft een hartaanval gehad en ligt in het ziekenhuis in Zefat. Zijn vrouw Rachel gaat door een heel moeilijke tijd. Elke dag reist ze met de bus op en neer. Dit kost haar een hoop energie en geld.
Nikolai is in een verzorgingshuis voor ouderen opgenomen in Zefat. Hij heeft fysiotherapie nodig, maar komt daar niet voor in aanmerking. Behandeling is slecht geregeld. Dit is moeilijk te dragen voor Nicolai en zijn vrouw Zina.  "L'Chaim" helpt financiëel. Speciaal die mensen die zo tobben met hun gezondheid.

In Katzrin, gaat het met de meeste overlevenden goed. Ze missen allemaal (zonder uitzondering) de studenten!


Shlomo en Lilly


Willy wordt ouder. Hij heeft veel pijn in zijn benen, maar geniet van de aandacht en van elk bezoek, wat hem gebracht wordt.



Willie

Sara zal Katzrin verlaten om naar het centrale deel van Israel te verhuizen naar een dorp opgezet voor ouderen. Ze heeft volop genoten van de studenten en dat zal ze ongetwijfeld heel erg gaan missen!

Ginosar:
Het gaat goed met Eli-Ram, Izik, Avi, Gava en de anderen.  Ze wachten op de komst van de nieuwe studenten van de de mechina Meitzar.


Tiberia:
Het gaat goed met Pinchas, maar Fanja is vorige week gevallen door een laat HB-gehalte in haar bloed. Ze moest naar het ziekenhuis. Haar gezondheid is niet goed. Behalve de regelmatige bezoeken gedurende het jaar, helpt "L'Chaim" haar financiëel om de kosten te dragen van haar medicijnen. Ze heeft veel nodig. Ze is erg blij met deze hulp en de zorg en bedankt u allemaal die bijdragen aan de kosten voor haar onderhoud.


Fanja

Shalom uit Galilea en de Golanhoogten,
Timek
 

Nieuws van Haifa en omgeving:

Carmel: Twee huizen van overlevenden worden momenteel gerenoveerd.Dat houdt in dat er geverd wordt, apparaten gerepareerd worden en allerlei algemeen werk wordt gedaan.  Het zal de huizen tot een betere plaats om te wonen maken, voor deze twee echtparen. Beide stellen leven al zo lang in armoede en onder slechte omstandigheden.

Haifa: Sara, een weduwe, die kampt met financiële  moeilijkheden en gezondheidsproblemen. We hebben een air-conditioning voor haar huisje geregeld. Nadat we met haar gesproken hadden, uitte ze haar diepe dankbaarheid voor deze enorme verandering in haar leven. Ze vertelde me dat ze elke zomer zo ontzettend veel last had van de van warmte in haar kleine huisje. Ze durfde niet te drome van een conditioning. Voor deze lieve vrouw wordt het een
compleet andere zomer!  Zij zal geen last meer hebben van de zomerse hitte. "Het is goed om te weten dat er mensen zijn, met het hart op de goede plaats, die dit mogelijk maken financiëel en helpen om dit te realiseren."

Er zijn plannen om de verschillende evenmenten in September  te vieren: overlevenden en stichting "L'chaim" samen. De evenementen zullen bestaan uit een lezing, hapjes en wat verfrissende drankjes, het spelen van muziek, samen zingen en het geven van kleine presentjes aan de deelnemers.

Ik dank u van mijn kant voor de vruchtbare samenwerking,

Riki




Zomer

juli 2013

Beste vrienden!

Dezer dagen terwijl de studenten hun vakantie hebben, zijn wij, de actievelingen, en de volwassen vrijwilligers nog bezig met onze overlevenden zoals gewoonlijk. Tegelijkertijd bereiden we onszelf voor om de nieuwe studenten op te nemen.

Deze zomer, dank G'd, hebben we aircondtioners kunnen geven en huizen kunnen renoveren. Dit is een grote hulp voor de mensen die al zolang in moeilijke omstandigheden hebben geleefd. We voelen dit als een groot voorrecht deze visie te mogen uitwerken en het leven gemakkelijker te maken van mensen die door onvoorstelbaar lijden zijn gegaan.

Hier is de ruimte om al onze geweldige donateurs van over de hele wereld te bedanken en ook voor de goede samenwerking met de Stichting voor de zorg van Holocaust Slachtoffers in Israël: Riki, Carmit en Tomar in het noorden, Limor in het zuiden, Esti in Jeruzalem. Speciale dank aan "Bruggen voor vrede" die airconditioners en andere electrische apparatuur (zoals wasmachines) heeft gedoneerd, huizen van overlevenden heeft gerenoveerd door het hele land. Speciale dank voor Yudit Setz van de Christelijke Ambassade die al heel lange tijd met ons naast ons meeloopt en met onze visie.

Ik voel dat door het geven van al deze dingen we een beter leven creëren voor de overlevenden in Israël. Boven al voel ik de gezegende relatie die tussen de jonge en oude generatie gemaakt is. Dit is een hoofddoel en een grote zegen voor jong en oud.

We breiden ons project in de stad Haifa en omgeving uit. Er zijn honderden overlevenden die in armoede leven en erg eenzaam zijn. Eenzaamheid kan in grote steden zwaarder zijn dan in een kleine leefgemeenschap.

We willen meer overlevenden adopteren en zoeken naar meer vrijwilligers om ons project te steunen. Het project dat zoveel betekenis krijgt vanwege het feit dat de mensen ouder worden en de jaren die nog voor hen liggen beter moeten worden voor hen.

Ik wil alle actief betrokkenen bedanken en boven alles de Almachtige, deel te zijn van dit eerste klasse humanitaire project. Ons werk is snel, efficiënt, vol met liefde en enthousiasme.

Zoals u weet zijn we nu in een periode "tussen de trappen". Deze periode is begonnen met het breken van de (2) stenen tafels. en meer pijnlijke gebeurtenissen in de geschiedenis van Israël. Maar het belangrijkste is haat en overspel. In deze periode worden we opgeroepen om elkaar te respecteren. Van 17 Tammuz (28 juni) tot de negende Av (16 juli)  (3 weken)  rouwen we. Het zijn de dagen waarin de muren (van Jeruzalem) neergehaald werden en de Romeinen binnen vielen in Jeruzalem en de vernietiging van de eerste en tweede tempel plaatsvonden en de daaropvolgende verbanning als resultaat daarvan. Ook de vloek, doorgegeven door de eeuwen, voor de zonden van de spionnen (ed: die Kanaän verspiedden), die slechte dingen zeiden over het land van Israël.

Het is een periode waarin we gevraagd worden het licht te vermeerderen om moeilijkheden te vermijden. Dit is wat we vragen in ons project: geef meer hulp aan de overlevenden die het begin en de vestiging van Israël symboliseren.

Opnieuw, dank aan jullie allemaal, dat jullie achter ons staan en ons werk ondersteunen.

Mijn gelukwensen aan Timek en zijn gezin vanwege hun erkenning als burgers van Israël "voor hun deel in het werk voor de holocaust overlevenden en vanwege het werk in de stichting L'ChaimToLife". We zijn allemaal trots op je en blij met je, Timek.

Daniël


Limor kwam voldaan van haar huwelijksreis terug en is gestart met het organiseren voor het komende jaar.
Welkom terug Limor! We wensen je een goede nieuwe start.

Haifa:

Aan de Stichting L'ChaimToLife,

Aan al onze gulle gevers!

Ik wil u bedanken voor de grote donatie van aircondtioners aan onze overlevenden. Zomerdagen zijn hier heel warm en een airconditioner is van vitaal belang in ieder huis, speciaal in die van de ouderen.

Shalom woont in een klein huis en heeft parkinson. Hij heeft niemand die voor hem zorgt. Zijn huis wordt heet in de zomer en het was onverdragelijk hoofdzakelijk in de zomer. Hij is zo dankbaar voor de grote verandering in zijn leven.
Tova is een overlevende dit in armoedige buurt woont, alleen en haar enige dochter heeft geen contact met haar. Ze was zo blij en de tranen stonden haar in de ogen voor de grote gift na zoveel jaren van lijden, een airconditioner.

Klara is een charmante 84 jarige overlevende met een laag inkomen. een weduwe die haar kinderen verloren heeft. Ze heeft geen naaste familie die voor haar kunnen zorgen. Een airconditioner krijgen is een droom die voor haar waarheid is geworden, alleen maar door jullie hulp. Ze is dankbaar en blij met dit "wonder" wat is gebeurd met haar.

De actie is snel en efficiënt gedaan met een positieve houding van geven en liefde. De samenwerking en het zorgen voor de kleine details door L'ChaimToLive was hartverwarmend. Dank u uit naam van de overlevenden, mijzelf en de stichting voor de zorg voor Holocaust overlevenden in Israël.

Stella met nieuwe wasmachine

Een wasmachine is gedoneerd aan Stella Pritzkoff door "Bruggen voor vrede" en werd gegeven door stichting L'ChaimToLife en de stichting voor de zorg voor Holocaust overlevenden in Israël.

Wasmachine

Stella-s brief

Vertaling van haar brief: Voor de gulle gevers! Veel dank voor de nieuwe machine. Veel kracht gewenst om meer mensen te helpen. Stella"

Riki

Een brief van Timek:

Deze week kreeg ik een heel speciale brief van de immigratie authoriteiten in Israël, die mij en mijn gezin een permanente residentie status gaven na vele jaren van vragen om een status in Israël. De hoofd reden voor het geven van de permanente residentie is vanwege ons werk in "L'ChaimToLife" voor het ondersteunen van Shoa overlevenden. Zij zien dit als een significante contributie aan de staat Israël.

Deze beslissing is een medaille en een erkenning van het heilige werk, door de staat Israël.

Ik werk al vijf jaar met Daniël en Shuki. Dit fantastische team van L'ChaimToLife en de Mechina's en vele shoa overlevenden. Het is een groot voorrecht voor me om deel te zijn van L'ChaimToLife!

Dank aan de Almachtige, aan Daniël en Shuky, aan mijn vriend Victor die de zorg voor mijn aanvraag op zich nam en de Israëlische authoriteiten, die de uiteindelijke beslissing namen.

Afgelopen twee weken ben ik zonder de studenten op de regelmatige bezoeken bij de overlevenden geweest in Katzrin en Ginosar. Zij drukten opnieuw hun grote dank aan L'ChaimToLife uit voor de prachtige connecties met de Mechina studenten door het gehele jaar en voor het voedsel en de extra financiële hulp.

Met vriendelijke groet,
Timek

Pardes Chana:

Rabbi Shachar wacht op de komst van de ooievaar juist deze dagen. Het is de eerste keer dat hij zijn bezoek uitstelt. We wensen hem geluk en wachten geduldig op hem.

Dit is ons nieuws deze week.

Mijn gelukwensen aan Timek voor de nieuwe status voor hem en zijn familie. Welkom aan de boezem van de Israëlische land.

Rivka


Rapport van Juni

21 juni 2013, Tammuz 12, 5773


Adoptie nieuwe overlevenden

Beste vrienden!

Allereerst wil ik iedereen bedanken die zijn/haar deelname heeft betuigt en mijn familie heeft bemoedigd rond het overlijden van mijn vader. Na als individu kennis te hebben gemaakt met ons gezondheids- en sociale systeem is het niet gemakkelijk om ons te realiseren hoe hard en vervreemd ze zijn van hun werk. Ik werd me bewust van de overweldigende moeilijkheden die een bejaarde man doormaakt, door hen en de absolute krachteloosheid tegen het vervreemde systeem. Deze pijnlijke ervaring vult mijn hart, meer dan ooit met de wetenschap hoe belangrijk ons werk is. Het belang van gevoeligheid en humaniteit die wij als een vlag op ons project met de overlevenden hebben gezet.

Ik voel meer dan ooit, wat een groot voorrecht de Almachtige ons heeft gegeven om dit te mogen doen voor deze bijzondere groep mensen.. Nu begrijp ik veel beter welk pijnlijk proces deze mensen doormaken als ze van de "gevestigde orde" hulp nodig hebben. Ik begrijp en voel dat we op een hoger podium stappen als we het belang van ons project voelen om een liefdevolle hand en innerlijk licht te geven. De snelle actie en het voorbijgaan aan bureaucratie, het geven van respect aan de mensen die al genoeg geleden hebben.

Door de jaren, waarin ik actief ben in L'Chaim To Life, vervult het me met vreugde en geluk en een doel in mijn leven. Elke dag voel ik dat dit prachtige project een gave van G'd is. Nu, na het verlies van mijn vader en de ervaring met mijn moeder en mijn twee broers met de tragedie die "gevestigde orde" heet...groeit mijn motivatie en de visie wordt groter en het vuur brandt in mijn borst om meer mensen te helpen en er zijn nog velen meer. We moeten snel handelen, met liefde en emotie.

Vorige week hebben we vier huizen gerenoveerd in Jeruzalem. Dit was een wonder! Met de snelheid en efficiëntie van de aannemer,  Abraham, Miki Slomon, onze mensen in Jeruzalem en met de hulp van Yudit Setz van de Christelijk ambassade, kregen we het voor elkaar om vier overlevenden een beter reden om te leven te geven.

Ook is het werk aan het huis van Yossef Bunder afgerond, dat de Saksische groep niet af had gekregen. Yossef belde en bedankte me onder tranen. Ook bij Shyndel Salomon, een heel lieve overlevende, deden we een heel gecompliceerde installatie in haar oude huis en we verfden de muren die klam en vies waren. Shyndel heeft nu een reden voor een lach op haar gezicht en wij ook. Ze belde me en zei dat het moeilijk te geloven is hoe goed ze behandeld is en wat een mooie nieuwe installatie ze heeft gekregen.

Toen ze belden om me te bedanken moest ik samen met hen huilen, maar begreep dan hun huilen niet alleen was vanwege de renovatie, maar vanwege de manier waarop ze behandeld waren. Ik wil speciaal een Nederlandse donor bedanken die speciaal voor dit doel geld gave en opnieuw ook Yudit Setz voor de bijzondere samenwerking en de vrijgevigheid.

Meer details volgen in het rapport van deze week.

Riki Evron, Vrijwilligers coördinator in het Noorden, van de vereniging van zorg voor Holocaust slachtoffers in Israël heeft me verteld over de slechte situatie van de overlevenden in Haifa en hoe ze daar lijden. Ik besloot om tien overlevenden daar te adopteren in Carmel City, de meest noodlijdende mensen. We zijn al gestart met het geven van  Airconditioners (zie haar brief). We zullen doorgaan met de adoptie zo snel als er nieuwe studenten zullen arriveren. Aan diegenen die hier iets voor voelen: Alstublieft helpt u ons hen te helpen, om te zorgen voor wat ze nodig hebben en hun leven meer plezier te geven in het laatste kwart van hun leven.

Een paar woorden over mijn vader. Deze woorden sprak ik op zijn graf en voor de radio: "Mijn vader's nalatenschap was een man zonder filosofische ideëen of grote woorden. Hij was bescheiden en eerlijk. Hij was leraar Hebreeuws voor studenten uit het buitenland, Jood en niet-Jood en hij leerde hen de taal op een fascinerende manier. Pas na zijn dood, komen wij, zijn familie, erachter dat hij betrokken was in vele goede daden en hij sprak er nooit over. Daarenboven ook de gelijkmatige trouw aan mijn moeder zal hem geven dat hij in de hemel mag komen. Hij was een mens! Moge hij rust vinden voor zijn ziel.

Alle activiteiten van L'Chaim To Life dit jaar zullen ter gedachtenis aan hem zijn: Volter Yossef Ben Shlomo.

De belangrijkste erfenis die ik van hem kreeg zijn menselijkheid, vriendschap, wederzijdse hulp en "Heb je naaste lief als jezelf"

Daniël



Katzrin en Kirjat Shmona:

Deze week zeiden we vaarwel tegen de studenten die Kirjat Shmona en Katzrin bezochten. Ik kijk terug op dit jaar met een grote voldoening. We hadden een vruchtbaar jaar met de studenten van Mechina Mayan Baruch en Kfar Hanasi. In Mayan Baruch hadden we een vreugdevol "Vaarwel" feest samen met de studenten en de overlevenden van Kirjath Shmona. Alle overlevenden kwamen, behalve diegenen die heel erg ziek waren of in het ziekenhuis lagen. Dus we misten Klara, Nicolay, Ida en Ilja. De studenten verwelkomden de overlevenden met respect in de school en gaven hen een verfrissing en toonden warme gastvrijheid. Het was goed om te zien hoe de relaties gegroeid waren door dit laatste jaar.

Iedereen had de kans om hun liefde naar de ander te uiten met een paar woorden van dank. Ik toonde een aantal plaatjes van de hoogtepunten met goede herinneringen. De studenten legden uit aan de overlevenden hoe zij voorbereid werden op hun diensttijd.

Bedankt briefjes van de studenten:
"Met een grote vreugde namen we deel aan het L'ChaimToLife programma in Kirjat Shmona. Het is een prachtig project en we hebben er veel geleerd. Veel dank aan Timek die ons ondersteude gedurende het hele jaar. Heel hartelijk dank!" Daniëlle, Maya, Zoë en Adi van Mayan Baruch

"Het was een groot plezier voor ons om betrokken te zijn in het L'ChaimToLife programma en de shoa overlevenden te bezoeken in Katzrin. Om met een paar van hen relaties op te bouwen, hen echt te leren kennen, hun verhalen, de lach op hun gezichten te zien. Het was echt heel speciaal. Dank jullie wel! Avinoam , voor de studenten van Kfar Hanasi.

Shaul, een van de shoa overlevenden in Katzrin bood de studenten een slaapplaats voor overnachting of te rusten of een douche, wanneer ze (langs)komen als soldaten.

Elk jaar maken de studenten een groot verschil in de levens van de shoa overlevenden en de studenten winnen veel door het project aan ervaring en kennis.

Veel dank aan alle donoren die dit project mogelijk maken!
Shalom, Timek.

Pardes Chana:


Twee dagen geleden kwam Rabbi Shachar helemaal alleen en bracht voorraden mee voor de overlevenden en gaf ieder van hen zijn aandacht, voor een korte tijd. Hier is zijn nieuws:

Aliza werd opgenomen in het ziekenhuis vanwege hartproblemen. We wensen haar spoedige thuiskomst toe.
Ester is na de hartaanval die ze had niet meer naar haar huis gekomen, maar woont nu bij haar dochter in. Deze keer kwam Shachar's bezoek haar slecht uit, maar zei tegen me dat ze hem echt mist en vraagt of hij zijn volgende bezoek wel komt brengen?

Klara klaagt over haar Parkinson, maar ze houdt van de jongens en heeft dit via Rabbi Shachar aan de jongens laten vertellen en laten vragen of ze de Kippa's gebruiken die ze kortgeleden voor hen gekocht heeft.
Roth had een heel goede vriend van L'ChaimToLife die haar kwam bezoeken: Dalit, die haar kent en haar persoonlijkheid heel erg waardeert. Zij beiden genoten van hun ontmoeting.


Rachmil was twee dagen ziek en zat vast in huis, helemaal alleen. Hij was zo blij met ons bezoek dat hij "een tafel met lekkers opende" om met ons te eten. We kwamen precies op het juiste moment.
Het nieuwe echtpaar wat we geadopteerd hebben heet de familie Boaron. Ze ontvingen ons op het balkon en we ontmoetten hun kleinzoon, die soldaat is, maar bij hen woont en probeert te helpen.

Benyamin had een staaroperatie in een van zijn ogen en het lijkt succesvol te zijn. Hij kan nu veel beter zien.
Zipora heeft haar gescheiden dochter met haar twee kleinkinderen. Ze zegt dat het heel vermoeiend is op haar leeftijd om kinderen groot te brengen. Het is de eerste keer dat ik haar hoor klagen. Ze is heel dankbaar voor de pakketten die we haar brengen.


Chaya is gezond en verrast Rabbi Shachar met een jurk voor zijn dochter. Hij zegt dat hij zich een beetje deel voelt van dit gezin.

Dit is ons nieuws. Veel dank aan Rabbi Shachar en Stichting "L'ChaimToLife" voor het voorrecht dat we hebben door de bezoeken en de hulp die we krijgen wanneer het nodig is.

Rivka

Haifa:
Afgelopen maand zijn we een vruchtbare samenwerking gestart met het geven van airconditioners voor de hete dagen van de zomer. Stichting L'ChaimToLife geeft deze aan de noodlijdende overlevenden. De eerste installatie is al uitgevoerd.

Dank jullie wel voor jullie veelbetekende hulp!
We hopen op een succesvolle samenwerking met 10 van onze overlevenden
Met vriendelijke groet,

Riki
Vrijwilligers coördinator/Noorden/ De stichting voor de hulp aan Holocaust slachtoffers in Israël.

Beste Riki! We beschouwen je als een goede partner en wensen op deze manier door te gaan. Dank je wel voor de goede samenwerking.




Over gezondheid en afscheid nemen 

(het einde van een jaar)

6 juni 2013, Sievan 28, 5773

Daniel:
Dit werd geschreven voor mijn vader overleed op de 27e Sievan, 5773


Beste vrienden!

We leven in een periode die veel mensen aanvoelen als fysiek vreemd. Ziekenhuizen zijn vol met zieke mensen enwe realiseren ons dat Gezondheid niet langer een veilig onderwerp is. Problemen met voedselvertering, stress, kanker, hartaanvallen, diabetes, ongewone bloeddruk en veel andere kwalen die in ons leven meer dan ooit voorkomen.

Hoe kan ik dit uitleggen? Hier is mijn zienswijze, voortkomend uit onze Torah; aan ons gegeven over wat zal gebeuren op de Dag van het Oordeel.
We zijn midden in een tijd waarin de vernietiging van het oude heet van de naald is en we ervaren apocalyptische veranderingen. We zien het met onze ogen en voelen het in ons lichaam, in alle zaken. Volgens de Joodse traditie is alles wat we aan de buitenkant voelen, deel van ons binnenste. De manier waarop we de huidige situatie tot ons moeten nemen is heel verschillend van die in het verleden. We moeten ons bewustzijn verruimen naar een nieuwe
geest die door de wolken breekt, vanuit de hemel naar de aarde, langzaam naar ons leven.

Allereerst en dat moet gezegd worden: de trend en de wind zijn positief. Aan het bouwen van een nieuw bewustzijn in onszelf, vraagt om vernietiging van een oud (bekend) patroon van leven. Deze veranderingen kunnen extreem zijn en varieren van persoon tot persoon. Er zijn nieuwe antwoorden nodig, nieuwe evaluaties, zelf-onderzoek op dagelijkse basis, nieuwe bereidheid om oude (bekende) geuren en oud mos in ons bestaan weg te werken (af zien te komen van oude gewoonten, die ons nu al alleen maar meer in de weg staan dan dat ze goed voor ons innerlijk leven zijn).

Als ik praat met mensen hoor ik vaak dat het eten wat we elke dag eten, meestal niet gekwalificeerd is als goed voedsel, soms is het verrot. Dat geldt voor groenten en fruit. De reden is duidelijk: de voedselindustrie gaat er niet meer van uit dat je met liefde en respect met landbouwproducten omgaat, maar gaat voor de grote hoeveelheden. Alle pijlen zijn gericht op winst- en verlies draaien. Er is geen respect voor het leven in terug te vinden. Als we voedsel bereiden en we zijn er met onze gedachten niet bij, geven we niet al onze aandacht aan het eten wat we klaarmaken. Het resultaat is terug te vinden in de smaak en de kwaliteit. Het moet met liefde gedaan worden, op moreel gefundeerde basis.

Ik praatte met een Filipijnse mevrouw die mijn 89-jarige vader begeleidde in het ziekenhuis. Deze goede vrouw zei tegen mij: “Alles wat ik zie is dat doktoren en verpleegkundigen heel erg technisch zijn, maar ze hebben geen oog voor de mens die in het ziekenhuisbed ligt, vlak voor hun ogen. Ze hebben geen liefde voor de mens waar ze voor zorgen”. Dit zijn de openbare ziekenhuizen. Soms ontmoet je een engel, die loopt op twee voeten.  In elke overheids- en regerings welzijnsorganisatie,  Voedsel- en geneesmiddelen-industrie, gaat het momenteel alleen maar om – winst draaien ! Er is geen liefde meer voor de mens als mens. Dit is herkenbaar in heel veel gebieden van onze huidige maatschappij en in ons (persoonlijke) leven. Een ieder van ons moet zelf gaan ontdekken hoe dit in ons eigen leven gestalte moet gaan krijgen (om het anders te doen)? Het doen van de afwas, een salade bereiden of mensen (die hulp nodig hebben) helpen met datgene waar ze een probleem mee hebben. De grote vraag is, hoe we dat doen? Doen we dat met de volle aandacht en liefde? Met aandacht voor ons eigen lichaam, dat we hebben gekregen van de Almachtige! We moeten luisteren naar de signalen van ons eigen lichaam. Soms zijn er gelegenheden en situaties die buiten onze begrip liggen en remt ziekte ons af.

Wij zijn in de stichting “L'Chaim To Life” in omstandigheden, waar ik me erg gelukkig mee voel. Alles wat terugkomt aan reacties van mensen, spreekt van warmte en 'oog hebben voor'. Het is niet technisch, maar gevuld met empathie, liefde en zorg. Meer dan ooit, in het licht van de uitdagingen, hebben we behoefte aan meer liefde, meer menselijkheid. Dit kan allemaal gerealiseerd worden als we denken aan onze wortels: de liefde voor de G-d van Israel en Zijn liefde voor ons. In alles wat we hier  in 'onze' wereld doen, zal G-d met ons samen doen. We zullen gezegend worden als we doorgaan op deze weg, maar het omgekeerde is ook waar. De Hemel wacht op onze reacties; zullen we hier op aarde goed doen? Het is een verantwoordelijkheid die een ieder van ons draagt voor  het eigen stukje land wat ons toevertrouwd is door G'd.

Zegen,
Daniel


Pardes Chana:
Er zijn momenten dat we onze jongeren de verfijning en zuiverheid (ed: in het leren ervaren en zien van de speciale dingen in het dagelijkse leven) moeten aangeven, omdat sommige momenten heel 'gewoontjes zijn, maar niet  uitdagend'! Zoals u weet hadden we een fantastische groep jongelui met veel hoogstaande kwaliteiten, die in staat zijn gebleken zijn onze overlevenden veel vreugde en geluk te brengen.

We hebben een evenement met hen en de overlevenden georganiseerd, de jongens en wat gasten, die ons werk kennen en koesteren. Ik heb het project geïntroduceert aan onze gasten en Daniël is doorgegaan op de bezoeken van L'Chaim To Life aan onze ouderen. We hebben de groeten gekregen van representanten van de Gemeenteraad uit Pardes Chana. Eliza Danielzon, vertelde ons haar verhaal als Libanese vluchteling uit Libië.

Marti Wizel sprak namens de jongens, hoe speciaal deze ervaring voor hem was geweest. Miri speelde geweldig mooi klarinet en speelde mee met haar Maestro Giora Faidman, degene die de klezmer muziek opnieuw geïntroduceerd heeft in Israel en de wereld. We luisterden geboeid naar hen.
Rabbi Shachar speelde op zijn gitaar en David op zijn viool en vertelde Chassidische verhalen. We eindigden de ceremonie door rabbi Shachar en zijn jongens een certificaat en waardering te overhandigen en met de vier spelers...  en twee zangers uit onze eigen mensen: Benyamin en Avraham..

We hopen op een soortgelijke groep jonge mensen, als we dit jaar hadden. Marti, David en Yehuda gaan nog een jaar studeren. Yackov gaat in militaire dienst en rabbi Shachar gaat studeren.

Ik wens u alle goeds toe, u allemaal met een goed hart. We geloven in u.

Rivka


Daniel die het evenement opende met een speech.

Rabbi Shachar (gitaar) en David (viool).


V .l.n.r.: Miri, Rabbi Shachar, Benyamin en Meastro Giora Friedman


Miri speelt op de klarinet.


Rivka deelde de certificaten van waardering uit aan de studenten.

Aliza vertelt haar verhaal.


V.r.n.l.: Rivka, Benyamin, Yarden, Rachmil, Marti en Yaacov.

Ginosar:

Gisteren hadden we een afscheidsfeestje in Ginosar met de studenten uit Mechina Meitzar en we hebben weer een prachig jaar afgesloten met fantastische sterke vriendschappen tussen studenten en overlevenden.Sommige van de studenten hebben beloofd om contact te houden volgend jaar.
Dit betekent iets heel speciaals. Ik heb studenten gezien die hun overlevenden op hun verjaardag nog steeds kaarten toezenden nadat het jaar afgelopen is enbellen en nog steeds af en toe de bezoeken, wanneer het mogelijk was. Steeds meer studenten blijven een deel van het leven van een overlevende.

Voor de studenten was het niet makkelijk afscheid te nemen. Vrijwillig  werken voor dit 'L'ChaimToLife' project is het beste van alle vrijwilligerswerk-programma's die er zijn in de Mechina. De shoa-overlevenden kunnen niet wachten tot het nieuwe seizoen start met nieuwe studenten.
Tot die tijd doen Brigitte en ik en mogelijk een aantal andere vrijwilligers de bezoeken.
 
Brigitte heeft een mooie collage gemaakt van foto's uit Meitzar. Timek en Brigitte geven ook elke student een centificaat met een bedankje erop namens stichting L'ChaimToLife die het project mogelijk gemaakt heeft.. 
Ortal and Noam: We hebben enorm genoten om Zahi te ontmoeten. Elke week kunnen we niet wachten om haar weer te zien. Elke keer horen we facineredne verhalen en leren we zahi beter kennen. We genieten van elke minuut met haar.
Noam Bar Yael and Ev:".het is een geweldige ervaring"!  

In Beit Savion: Amit praat met Avi. Ze genieten beide van de wekelijkse bezoeken.

 Zahi, Ortal en Noam

 
Chava, Noam, Yael en Eve op bezoek bij Genja

 
Alle studenten met de overlevenden die de studenten dit jaar bezocht hebben.

 
Herrinneringen aan het  jaar 2013 (5773)

Katzrin:
Zo snel als ik  Shlomo ontmoet, gaat hij zitten en deelt zijn verhaal. Willy is zo dankbaar  om mij te zien. Hij kan niet wachten tot ik hem weer eens bezoek. Zijn lichaam is sterk maar hij lijdt aan hevige pijn en in zijn hoofd is hij wat verward.
Rosa is een engel. Ze springt van haar stoel als we eraan komen. Een stevige omhelzing ontkom ik dan niet aan ...

Shalom, Timek  
 

P.S. Daniël wil graag iedereen bedanken die zijn (of haar)  medeleven getoond heeft met het overlijden van zijn vader.

Rivka



Nieuws van de derde week van mei

27 mei 2013, Sivan 18, 5773

Beste vrienden!

Ik ben zojuist terug gekomen van een gezegende toer door Nederland en ik wil al onze vrienden bedanken, voornamelijk onze vrienden van "L'ChaimToLife" in Nederland: Lammie, Maria, Jennie, Margo, Helen, Angelique, Marianne en andere goede betrokken mensen. Ik voelde dat de mensen ons begrijpen en koppelen aan onze visie die we "L'ChaimToLife" noemen en op deze manier, vol goede wil en licht, zijn we in de harten van allen die met ons zijn.

Ik wil Lammie groeten uit Meppel (Nederland) die met haar resoluutheid en volharding een prachtige winkel heeft gebouwd en alles wat dit opbrengt wordt aan "L'ChaimTo Life" in Israël geschonken (voor onze overlevenden).

Ik was heel blij om de mensen te ontmoeten die houden van ons project en het koesteren en het unieke karakter erkennen, de snelle en efficiënte manier om dingen voor elkaar te krijgen.

Ik was ook blij om iemand te ontmoeten die op de leeftijd van 83 zijn innerlijk thuis vond als een Jood na vele jaren van zoeken naar zijn identiteit.

Ik was blij om de vrijgevige mensen te vinden die vrijwillig geven, dag en nacht, uit hun hart aan Stichting "L'ChaimToLife"

Jullie zijn echte vrienden en verdienen het om gezegend te worden!

Deze dagen nemen we afscheid van de studenten van de Mechina's. Dit jaar was een heel succesvol jaar, met zijn kracht van doorzettingsvermogen en het geven van hun harten. Het is geweldig om te zien dat Amerikaanse jongens, geleid door Rabbi Shachar, op Aliyah komen. Allemaal! Op drie Juni komen we bij elkaar om hen te eren, omdat ze zo toegewijd zijn en vreugde brengen, zingen en spelen met hun harten. Ook de studenten uit Maytzar in Ginosar, Maayan Baruch in Kirjat Shmona, Kfar Hanasie in Katzrin. We kunnen in ons boek een speciaal jaar bijschrijven.

Nu moeten we doorgaan met de uitdagingen, die niet eenvoudig zijn. Overlevenden worden oud en hun noden groter.

We beginnen dezer dagen in Kirjat Shmona om nog vier families te leren kennen. De vruchtbare resultaten in de jonge generatie geeft ons sterke redenen om door te gaan op onze manier. Vanwege JULLIE, onze vrienden uit Nederland,Noorwegen, Yodit (Christelijke Ambassade), goede joodse mensen van over de gehele wereld, de familie Lewis (eigenaren van de Isrotel hotels), vrienden in Singapore, Zweden, USA, Griekenland en meer. Veel dank, op de gezamenlijke weg gaan we door, samen.

Als laatste: de zomer komt eraan en we hebben meer airconditioning nodig voor de behoeftige overlevenden.

Ik wil jullie danken voor alle hulp.

G'd zal julllie allemaal zegenen.

Daniël

Kirjat Shmona:
We hadden een goede tijd samen: studenten en overlevenden: Rina, Klara en Anatholy. We deelden de voedselpakketten uit aan alle overlevenden in Kirjat Shmona. Studenten van alle Mechina's zijn nu op een rondreis en ze zullen me nog maar een paar keer begeleiden voordat ze hun studies afhebben en hun diensttijd start.



Rina, Shaket, Maya en Klara

Vandaag heb ik drie nieuwe Shoa overlevenden kunnen bezoeken in Kirjat Shmona, die "L'Chaim To Life" op geregelde basis zal adopteren. Hier is een kort woord over ieder van hen:

Eliahu: geboren in 1941 in Tripoli en zijn gezin kwam op Aliyah in 1949. Hij was een baby gedurende de oorlog. Zijn vader zat in een werkkamp. Als een baby in die tijd, viel hij uit de handen van zijn moeder van de trap en dit heeft zijn hele leven effect op hem gehad. In die tijd was er geen behandeling beschikbaar. Eliahu diende in het leger van 1959-1961 en trouwde in 1964. Hij verhuisde naar Kirjat Shmona vanuit Beersheba met zes kinderen. Nu heeft hij 15 kleinkinderen.

Saada is geboren in Tunis aan het eind van de oorlog in '45. Zij is het jongste kind van het gezin en herinnert zich niet veel van de oorlog. Haar familie kwam op Aliyah in 1956 en werd geplaatst in Beersheba. Vandaag is ze het enige lid van het gezin dat nog in leven is. Haar man Rachamim is ook een Shoa-overlevende uit Tunis. Saada vertelde me dat hij door veel meer moeilijkheden is gegaan gedurende de oorlog dan zij. Ik heb Rachamim nog niet ontmoet om zijn levensverhaal te horen. Dat komt volgende keer. Ze kregen drie kinderen. Een van hen woont dichterbij, de anderen ver weg.

Fanya is geboren in Minsk en was een klein meisje van 4 jaar toen haar familie vluchtte voor de nazies. Toen het bericht kwam dat de nazies Wit-Rusland zouden bezetten, verhuisden veel Joodse gezinnen binnen drie dagen naar het zuiden naar de Oekraïne.
Fanya's gezin was in een trein toen de bombardementen startten. Haar broer en zus werden gedood voor haar ogen. Haar ouders namen haar en vluchtten naar het oosten.

Shalom Timek .
 
Ginosar:
Noah uit Maytzar schreef ons: "Onze bezoeken bij Eliram zijn een prachtige ervaring voor ons. We zijn geaccepteerd moet open armen en veel liefde. We weten dat onze tijd samen heel betekenisvol is, wat beide zijden heel erg blij maakt. We zijn heel dankbaar voor de mogelijkheid om deel te zijn aan het "L'ChaimToLife" project."

Maya was vorig jaar een student in Maytzar en ze schreef ons een brief over Zenya, die zij bezocht en twee maanden geleden overleed: "Al onze levens in dit land zijn het bewijs. Het is duidelijk dat we niets vergeten hebben, maar we hebben veel geleerd" (Generaal Igal Alon). Lieve Zenya!  Deze woorden van Igal Alon, een van de oprichters van de kibboets Ginosar, ik wens je vaarwel. Misschien kunnen deze woorden mijn gevoelens duidelijk maken, die zich moeilijk door betere woorden laten vertellen: Ik zal het nooit vergeten en ik heb veel gestudeerd. Dank u voor alles wat u aan de kibboets, uw gezin en aan uw land gegeven hebt. Ondanks de moeilijkheden in uw leven, kindertijd in de schaduw van de Holocaust, moeite en verlies, ben je nooit gestopt met geven.  En ik studeerde over het oude en goede Israël, over geven en liefde. En zelfs onze ontmoetingen, die maar een paar uur per week waren, Ik zal uw zachte handen niet vergeten die de klitten uit mijn haar haalden. Uw zachte gezicht, schijnend met een groot licht... en ik leerde veel.... ! Dat uw gedachtenis gezegend mag zijn."

Noa

P.S. Zoals u weet is de Syrische grens niet zo rustig en we zijn niet zeker van wat daar gaat gebeuren. We bidden voor een vredige zomer.

Pardes Chana:
Rabbi. Shachar kwam met de jongens met fruit en groente. Onze overlevende houden veel van hen. Hier is wat Marti schreef: "Vandaag in de vroege middag bezocht ik Chaya omdat ze haar verjaardag (ongeveer twee weken geleden) vierde bracht ik haar een vis. Ik heb haar nog nooit zo blij gezien als ze vandaag was. Wat ik dit jaar leerde over Chaya is dat, zelfs als ze klaagt als we daar zijn, ze waardeert wat ze heeft.
Ik was ook bij  Aliza. Zoals altijd is het bij Aliza leuk vanwege haar optimistische houding en de interessante verhalen die ze met ons deelt. Vandaag was een speciale dag, omdat we haar een kleine electrische scooter gaven en met de hulp van G'd zal ze die gebruiken.



Chaya die de vis bereidt die ze gekregen heeft voor haar verjaardag.



Een stralende Chaya!

De scooter die aangekocht is met geld afkomstig uit giften.


David en Klara

Ik ontmoette ook een nieuw echtpaar. Het was heel moeilijk om naar de moeilijkheden in hun leven te luisteren, maar ik zag wat ons bezoek met hen deed. Ook toen rabbi Shachar een korte Torah-uitleg gaf, zag ik dat Abraham begon te huilen.

Als laatste wil ik nog wat toevoegen wat ons gebeurde een paar bezoeken terug. We bezochten Rachmil in de Seniorenclub (Moadon) dat hij bezoekt en omdat wij er heen gingen was hij zo blij als ik nog geen van de Holocaust overlevenden gezien heb. Dit was omdat wij kwamen om te zingen en dansen met hem. De anderen bij Moadon vroegen ons om elke week terug te komen. Hij wilde ons echt laten zien aan al zijn vrienden en iedereen bij Moadon. Dit was heel speciaal.

Marty Weisel (Mechina Keshet)
Shalom uit het noorden.

Nieuwsbrief

9 mei 2013, Ijar 29, 5773

Beste vrienden!

Hier is een kort rapport van ons werk deze week. Daniël is op bezoek in Nederland en we wensen hem een succesvolle reis.

Kiryat Shmona:
Ik (Timek) bezocht Klara met de studenten. Ze genoten van Klara's gastvrijheid. We keken door de foto's en de video's die ik gemaakt heb gedurende dit jaar over het project. Hele goede herinneringen kwamen boven terwijl ze de plaatjes zagen en het deed ons terugdenken aan een aantal belevenissen die we samen hadden.



Klara die bezocht word door Jacob.

Katzrin:
Avinoam en Eitan bezochten hun vriend: Katz. Ze speelden samen spelletjes en praatten over het verleden. Katz voelt zich heel eenzaam en de bezoeken maken zijn dag goed. Ma'ayan en Raz hebben Sara bezocht. Sara houdt veel van de studenten. Ook zij voelt zicht heel eenzaam thuis. Ze praatten over politiek en de toekomst van de studenten. Ma'ayan: Sara is een heel bijzondere vrouw. Ik zal haar heel erg missen als we het L'ChaimToLife project moeten verlaten. Met Willy hebben we een stuk gewandeld en gepraat over zijn dagelijks leven. Willy's wereld wordt steeds kleiner en kleiner. Rosa had een hele goede bui en we verrasten haar met ons bezoek. Rosa is een engel.

Ginosar:
Vorige week had Moshe een verjaardagskaart ontvangen van de studenten van vorig jaar. Hij was er heel erg blij mee. De studenten doen een heel goed werk in Ginosar. Bijna iedere week brengen ze kwaliteits-tijd door met de overlevenden: Izik, Eliram, Rivka, Moshe, Gava en anderen.



Marti met Chaya.

De studenten die heel veel plezier hebben met Benyamin.

Rachmil met bezoek, op een warme zonnige dag.


Shalom Timek


Pardes Chana:
Rabbi Shachar kwam met Marti, Yehuda en Yaakov. Ze bezochten onze overlevenden en hoorden het verhaal van Aliza en hier is wat Yehuda erover schreef: "We gingen naar haar huis en werden binnengelaten met veel enthousiasme. Ze vertelde ons dat ze uit Tripoli (de hoofdstad van Libië) kwam en de noord Afrikaanse holocaust helemaal had meegemaakt. Ze was nog maar negen jaar toen ze uit haar huis gerukt werd. Gelukkig bleef ze samen met haar familie, maar ze leden allemaal verschrikkellijk in de kampen. Ze heeft ondanks deze ervaringen  toch een heel leven achter de rug. Ze heeft 15 kleinkinderen en een grote glimlach op haar gezicht. Ze is over de verschrikkingen van de Shoah heen gekomen."

De jongens gaan hun werk met ons afronden aan het einde van de maand. Een deel van hen maakt zich klaar voor militaire dienst en  een deel gaat op zomervakantie naar hun ouders. We plannen een afscheidsbijeenkomst voor ze om onze dank te uiten naar hen en naar de stichting L'ChaimToLife, die ons (al weer) 8 jaar geadopteerd heeft. De jongens komen allemaal op Aliya naar Israël.

Marti, Yehuda en Yaakov met Aliza in hun midden

Dit is ons nieuws voor deze keer.

Onze beste wensen aan jullie allemaal, onze vrienden.
Rivka


Terug naar onze routine

25 april 2013,  Iyar 15, 5773

Beste vrienden!

We hebben het eerste bezoek na de feestdagen gebracht aan Ruth met Rabbi Shachar, Yarde, Yackov en Marti. We wisten dat Roth haar verjaardag op deze dag vierde en brachten haar een bloempot, die haar tranen tot tranen toe roerde (kijk naar haar glimmende gezicht op de foto's), ze zegende hen en het maakte haar heel blij.  Natuurlijk zongen ze voor haar en feliciteerden haar en het was haar speciale gebeurtenis op deze dag. 

Ook ontmoetten ze Alize, een nieuwe overlevende uit Tunis. We kennen haar volledige verhaal nog niet. Ze kwam met ons mee naar de herdenkingsdag en wilde haar verhaal vertellen, maar we konden haar niet de kans geven vanwege het volle programma die dag.
Klara
viel op haar gezicht en zat onder de blauwe plekken op haar gezicht en kon niet mee naar de herdenkingsdag. Ze voelt zich niet heel goed en is zich bewust van haar zwakke gezondheid, maar houdt er zo van de jongens te ontmoeten en wil ze elke keer wat geven.. Dit keer gaf ze hen witte kippa's zoals u op de foto's kunt zien.


Marty, Yacov, Yarden and Rabbi Shachar 

Rachmil verraste ons met eenvan zijn zelf gemaakte schilderijen aan het echtpaar uit Nederland die hem adopteerde en hem regelmatig een brief sturen en de enigen zijn die zijn verjaardag onthouden. Hij waardeerd hun contact op een bijzonder manier en stuurt ze zelfs een brief terug.
Zippora wilde heel graag met ons praten en was heel erg open. Dat is een grote stap voor haar.
Benyamin gaat goed en is blij.
Chaya voelde zich niet erg lekker, maar was volverwachting de jongens weer te zien.

Tot zover ons nieuws uit  Pardes Chana.

Rivka  

Kiryat Shmona:

De studenten  houden van het vrijwilligerswerk in Kiryat Shmona. Anatoly vecht met een erg serieusgezondheidsprobleem en zal binnenkort een operatie ondergaan.



Anatoly, rechts op de foto. Naast hem zit zijn vrouw Larissa

Tamara herstelt van een erg moeilijke operatie en haar zoon uit Bulgarije is overgekomen om haar te helpen. 
Nicolai viel voor de tweede keer in een paar weken en brak zijn been opnieuw. Nu is hij opnieuw gerevalideerd en is thuisgekomen maar is nog erg zwak. Ook Ina is erg ziek. De studenten maakten het kleine tuintje schoon en dit maakte haar heel blij.

Zoals u kunt zien gaan we door een moeilijke periodemet onze mensen in Kiriat Shmona. De mensen worden ouder en zwakker en de resultaten ziet u in onsrapport. De studenten hebben zoveel geduld en invoelingsvermogen en proberen zoveel als ze kunnen de overlevenden te helpen.

Alexandra is een nieuwe vrijwiligster die begonnen is onze groep in Kiryat Shmona te helpen.

Katzrin:

Ik stelde Rosa voor aan onze nieuwe vrijwilliger Shimrit. Zij zal Rosa helpen, speciaal gedurende de dag uren wanneer ze er alleen is. Sara is erg na aan het hart van de meisjes en ze kunnen de hele dag bij haar doorbrengen.

Willies lichaam is sterk, maar zijn geest is er zwak en hij wil eigenlijk sterven. Zijn goede vriend Gilad, kon niet komen omdat hij naar het leger is voor de voorbereiding van  zijn diensttijd. Ik nam hem mee voor een korte rit in mijn auto en dat maakte hem vrolijker en hij vergat zijn zorgen.


Willie en Timek

Ook Shaul,Shlomo en Katz genoten van het bezoek van de jongens en kijken elke week uit naar hun komst om hen weer te zien. Ginosar:

Izik, Eli-Ram, Zelma, Chava, Avi, Rivka en Moshe wachten elke week op de studenten. De bezoeken zijn voor hen een hele bemoediging. De studenten zijn toegewijd en erg close met hen. Hier een kleine notitie van  Amit,een van de studenten: "Shalom! Mijn naam is Amit van de voorbereidings Academie Mechina in  Mytzar. Elke maandagmiddag ontmoeten we over
levenden uit Ginosar. Spreken en horen hun levensverhaal. Spreken met hen over gebeurtenissen in het land. Ik bezocht Genia (die recent is overleden). Voor mij was het een prachtige ervaring haar te leren kennen en het afscheid nemen van haar was een zwareervaring. Vrijwilligerswerk in de kibboets is betekenisvol, uniek en interressant. Ik ben erg dankbaar voor deze gelegenheid en het zal me bijblijven overal en bij alles wat ik ga doen in de toekomst."

Mijn zegen en groeten uit het Noorden,

Timek


Purim is voorbij en het is bijna zover dat we Pesach en Memorial day gaan vieren (gedenken)

28 februari 2013, Adar 18, 5773

Beste vrienden,

Dank G-d, we hebben de Poeriemvieringen (met veel activiteiten) afgesloten.  We hebben vreugde kunnen brengen bij eenzame mensen die deze bries van zachte wind van vreugde nodig hadden. 

Deze dagen zijn we weer begonnen met onze normale regelmatige bezoeken. Maar je kunt dit niet  'regelmatig' noemen. Elk bezoek brengt met zich mee dat er een vonk overslaat van het innerlijke van deze mensen. Dit is de kracht van een goede connectie, het bouwen van vertrouwen, hart tot art-gevoelens. Dit is de essentie en het geheim van ons succes in dit project.  Lang durende contacten die dieper worden en begrip verbeteren, door het observeren van de innerlijke kracht en moed van deze Holocaust-Overwinnaars (de overlevenden). Deze connectie brengt als een kettingreactie een 'kruisbestuiving' aan innerlijke schatten teweeg bij de vrijwilligers, door de communicatie die op gang komt.

We beginnen met het plannen van de volgende vakantie die in maart gehouden zal worden: het is de vakantie van de vrijheid: Pesach. We moeten veel pakketten voorbereiden voor Kamcha Depascha, om aan onze winnende overlevenden te kunnen geven, zodat ze de mogelijkheid hebben een gelukkig en koosjere vakantie te vieren. Om dit te kunnen doen, hebben we gulle donaties nodig van van u mijn vrienden wereldwijd en in Israël. De plaatsen van Noord naar Zuid zullen we bereiken zoals we elk jaar doen, om de vakantie van onze overlevenden zo 'rijk' mogelijk te maken als dat we mogelijk kunnen maken.

Ik wil u graag informeren over een speciaal evenement dat L'Chaim to life wil organiseren op 8 april a.s.  Dit is 'Memorial day for the Shoah and heroism'  ('Herdenkingsdag voor de Shoa en de heldhaftigen in de strijd'). Dit evenement willen we organiseren in de 'Tuinen van Ramat Hanadiv' (Zichron Jackov) met onze  overwinnende overlevenden en met alle vrijwilligers uit het hele land.

De belangrijkste ceremonie zal specifiek betrekking hebben op  heldenmoed en overwinning tijdens de Holocaust tragedie. Overlevenden vertellen ons hun heroïsche verhaal en hoe hun innerlijke apartgezette geest, toegekend als gift van de G-d van Israël,  hen gered heeft uit de hel die ze  doorstaan hebben. Dezelfde geest van Abraham, en dan Yehosuah Ben Noon, Moshe Rabyinu, David de koning en vele anderen. Degenen die weigerden om te buigen in de winden van de tijd. Hun geloof was sterk en solide. In deze geest willen we deze dag beleven. De moed en het eeuwige, bestaande in het hart van iedere Joodse ziel. Wanneer het nodig is, zal het innerlijke in hen gezien worden.

Ook voor dit evenement hebben we donaties nodig; met name om het transport van overlevenden en studenten over heel het land te organiseren en wat drankjes te kunnen serveren.

Ik wil opnieuw, mijn oprechte dank uitspreken naar onze vrienden uit Holland, Noorwegen, Finland, Duitsland, Zweden, Singapore en andere plaatsen en onze goede vrienden in Israël: Yudit, van de Christian Embassy, Nils, Riki en Esti van de Stichting ten behoeve van de slachtoffers van de Holocaust in Israël, die samenwerken met ons in de geest van "L'Chaim" door het omzeilen van bureaucratie, ten behoeve van de overlevenden.

Ik dank u voor uw langdurige vriendschap en volharding, die ons in staat stellen dit heilige werk te doen.

Mijn allerbeste wensen,
Daniel

Gisteren (22 februari) is Genja overleden. De begrafenis zal vandaag om 13.00 uur zijn (bij het vertalen van dit stuk reeds geschiedt).
Winni en ik zullen hierbij aanwezig zijn.

Genja is een overlevende van de Shoa uit Litvia. Ze is overleden op 91-jarige leeftijd. Genja was een heel  zachtmoedige en vriendelijke dame. Winnie heeft meer als vijf jaar voor haar gezorgd. Sinds de studenten van de Mechina van Meitzar haar wekelijks begonnen te bezoeken (nu drie jaar geleden) merkten wij dat ze daar intens van genoot.

In het afgelopen jaar is Genja steeds zwakker en zwakker geworden en had ze voortdurende zorg nodig, 24 uur per dag. In de afgelopen week had ze problemen met haar stoelgang. Twee dagen geleden bracht haar zoon haar naar het ziekenhuis, omdat ze zich niet goed voelde. Genja is overleden aan longembolie.

Ik weet dat diegenen die Genja kenden, haar verschrikkelijk zullen gaan missen.



Genja uit Ginosar

En, het leven gaat door:
Poeriem: een vreugdevol feest in Israel, dat ons herinnert aan de periode van bevrijding in een sfeer van verschrikkelijke verdrukking ten opzichte van het
Joodse volk. Voor de Shoa-overlevenden die de jaren 1940-1945 overleefden, is Poeriem een teken van leven.

We hebben Poeriem gevierd in Kiryat Shmona, samen met de Shoa-overlevenden en de studenten van de mechina. Daniel bemoedigde ons met enkele  woorden die een gevoelige snaar raakten,  uit de Tenach. We hebben een goede tijd gehad, waarin we samen gepraat, gezongen en gedanst hebben. Deze
eenvoudige bijeenkomst heeft ons samengebracht; jong en oud tesamen. Een ieder van ons heeft de liefde en de warme gevoelens ervaren in de groep (zie de foto's).

 



Poeriem in Kiryat Shmona, Daniel die bemoedigende woorden spreekt


Anatoly, een vrijwilligster, Israel en Rina

In Katzrin, bezochten wij de Shoa overlevenden in hun huizen en gaven hen Purimpresentjes volgens de joodse traditie. U ziet de vreugde op het gezicht
van Rosa, Willy en Jafim en anderen. Yotam spant zich in voor een bezoek aan Willy elke week. Yotam is een van de zeer dappere leerlingen van de Mechina Kfar Hanassi die de diepte van het "L'Chaim-to-life" project begrijpt en handelt overeenkomstig het richtsnoer van zijn hart.

Rosa met Naama


Jafim en Timek

Willy en Yotam

Shalom,
Timek

Tiberias:
Samen met Corné (een vriend van L'chaim van Holland), heb ik Fanja in Tiberias bezocht. Elk bezoek, is een aanmoediging voor haar en haar echtgenoot Alec. Fanja heeft bloedarmoede en moet regelmatig worden gecontroleerd en behandeld aan de hand van de resultaten van de controle. Het is moeilijk voor Fanja om haar huis uit te komen, vanwege de vele traptreden. Ze heeft gevraagd  aan het personeel van het laboratorium of het mogelijk is dat er iemand naar haar huis kan komen. Tot nu toe heeft niemand dat nog gedaan. Fanja begint te huilen.

Ik zou haar graag meenemen naar het laboratorium, maar ze heeft geen kracht genoeg om zelf naar buiten te gaan. Het is frustrerend om niet in staat te zijn om haar te helpen onder deze omstandigheden en om  te zien dat ze lijdt onder de situatie. Maar toch, haar hoop in G-d blijft hetzelfde. Hij is Degene die haar de kracht geeft om verder te gaan.

Ginosar:
Als het gebeurt, dat een student een week niet kan komen voor een bezoek aan de mensen in Ginosar, dan zijn de ouderen teleurgesteld. Elke week
wachten zij op hen! Vorige week, was dit het geval dat een student niet kon  komen. Ik heb dus alleen de mensen bezocht en hen de Poerimkadoos gebracht. Allemaal waren ze blj met het bezoek. Op het moment dat we in Beth Savion aankwamen (de verpleging huis) werd de Ester-rol voorgelezen. Avi, één van de shoa overlevenden uit Oostenrijk, was blij me te zien en we genoten samen van dit zeer speciale moment.



Eli-Ram die vol trots een foto van zijn broer laat zien op face-book. De foto waarmee hij zijn broer teruggevonden heeft na een aantal jaren.


Pardes Chana:
We vierden feest dit keer met het win-win team: Rabbi Shachar op gitaar, David op de viool, Mrti met de goocheltrucs en Yehuda met de camera. Ik ging mee en zag hen blij, uitgedoofde ogen werden vrolijk toen ze kwamen en niet konden stoppen met spelen. We brachten de golf en maakten ze wakker, ieder van de overlevenden werd achtergelaten met een lach op het gezicht. De speciale touch is er. We hadden lekkers bij ons voor de feestdag en het werd aanvaard met dankbaarheid.


'Het Win-Win team' ("De vier vrolijke muzikanten." )


Ruth, met Poeriemkadootjes in haar handen


Martin, Ruth en Jehuda



Een gelukkige Chaya

Ik sprak met Yehuda en dit waren zijn woorden:" Voor mij zijn de verhalen die we van de overlevenden horen heel speciaal en toch na alles wat er gebeurd is er nog steeds leven met een houding van 'bouwen en leren met een lach, zorg dragend voor hun opvolgers'. Het bewijst me dat er een hoop te doen is als soldaat en daarna als volwassen man. Ik weet dat deze mensen vooraan in mijn gedachten zullen staan, wetend dat ik hun levenswerk voortzet. Deze dagen is het onze kans en voorrecht om dicht bij hen te zijn, vanwege het laatste deel van hun leven, speciaal omdat we de enige vrienden zijn van degenen die eenzaam zijn en niemand hebben behalve ons!
Het leert ons om meer te zorgen en te geven.

Na zulke woorden voel ik dat het werkt! 'Zij (ed: de overlevenden) verdienen en wij winnen betere jongeren en dit is het doel van L'ChaimToLife !'

Dit is ons rapport voor deze week.

Met vriendelijke groet,
Rivka





Wanneer de maand Adar aanbreekt, verheug je dan !

14 februari 2013,  Adar 4, 5773


Adar is de maand waarin het Joodse volk opgedragen wordt blij te zijn! Vanwege de grote wonderen die in Susan, de hoofdstad van Perzië, gebeurden. Het belangrijkste en symbolische onderwerp  van Poerim is de dapperheid van een speciale man genaamd Mordechai. Hij is een voorbeeld voor ons om niet toe te geven aan vreemde winden, veranderende mode of ideeën en geloofszaken die niet passen in de Joods cultuur.

Mordechai stond voor zijn geloof zelfs onder dreigingen en herinnerde ook zijn nicht (ge-adopteerde dochter), dat ze haar echte identiteit niet moest negeren, zelfs al was ze omringd door heidense ornamenten en rijkdom.

Inderdaad begreep ze de les en met een zeldzame moed en wijsheid redde ze alle Joden. Zelfs vandaag de dag zijn we met weinigen en velen willen ons ombrengen. Maar we zijn trouw aan het heilige verbond, al meer dan 3000 jaar en weten dat onze Maker ons niet zal teleurstellen en Zijn volk niet alleen heeft gelaten door de geschiedenis. We zijn blij om Joden te zijn, de echte jongens en meisjes van G'd, verbonden aan zijn heilige alliantie.

Deze dagen voeren we een grote operatie uit: het renoveren van huizen van overlevenden, door het hele land. Binnen de Stichting LechaïmToLife geloven we dat de laatste oplossing is oude mensen uit hun huis te halen. De juiste manier is om hen een vaste eigen plek te geven en hen te helpen renoveren en hun leven te verlichten. We geloven in de moeite om naar hen toe te komen. We geloven in het doen van de moeite om hen te bezoeken en  met alle logistieke moeilijkheden van transport en de coördinatie week na week, steeds opnieuw. De zegen die het meeneemt is verbazingwekkend voor de vrijwilligers en ook voor de overlevenden.

Als zoon van een overlevende weet ik het belang van hun eigen woonplek. Dit is de reden dat we niemand zullen adviseren om naar een bejaardentehuis te gaan. We geloven dat echt geven geen miljoenen hoeft te kosten. Een simpel werk, ver van de lichten van de media. Simpel werk ter wille van de hemel. Er zijn veel Shoah overlevenden aan het einde van hun levens, die adoptie nodig hebben voor ongeveer 175 tot 230 euro per maand,dat hun leven met onze hulp compleet kan veranderen. Helpt u ons hen te helpen. We bereiden zoveel mogelijk "goede gaven" voor voor de vele overlevenden , zoveel als we kunnen.

Daniël


Beste vrienden,

Elke week brengen de studenten en ikzelf vreugde aan onze geadopteerde mensen. De regelmatige bezoeken zijn zo kostbaar voor hen. Het brengt leven en kracht. De wetenschap dat er mensen zijn die zorg voor hen willen dragen, is heel speciaal voor hen. Ze zijn niet meer alleen! Deze eenzame overlevenden worden door de bezoeken onmiddellijk geholpen om uit hun depressie of slechte humeur te komen.

Katzrin
Na'ama is onze nieuwe vrijwilliger die L'ChaimToLife gaat helpen. Ze zal mij gaan helpen om de mensen in het Noorden te bezoeken. Ze is gestart met Katzrin. Na'ama is erg toegewijd en wil voor L'ChaimToLife meer vrijwilligers vinden die de Russische taal machtig zijn, omdat we een paar mensen hebben die alleen Russisch spreken en deze mensen erg eenzaam en geïsoleerd zijn. Ze wil Yiddish gaan studeren bij Rosa en Russisch bij Sara en ze zal ook Willy Adler gaan bezoeken als de studenten van Mechina Kfar Hanasi niet op bezoek gaan.



Willy met Naäma

Ook de studenten van de Mechina bezoeken onze dierbare overlevenden. Het was opnieuw een grote vreugde voor jong en oud. Mooi om de relaties te zien groeien. Etja voelt zich veel beter. Ze leed vorig jaar zo veel, maar ze vertelde me:"G'd heeft me een goede dokter gezonden en nu kan ik weer lopen en heb ik geen pijn meer". Yafim is zo blij met Avinoam en Tzvi (zie foto). Ze werden snel hele goede vrienden. Yotam met Shlomo bleken ook goede vrienden te worden. Gilad houdt ervan zijn tijd door te brengen met Willy. Sara kijkt ernaar uit "haar" meisjes weer te zien, Maya en Raz. Het was een fantastische dag !


Groeten,
Timek.

Hier zijn een paar impressies van de studenten van Mechina Mayan Baruch:

Kirjath Shmona
"We ontmoetten Clara en Mordechai in hun huis. De gastvrijheid was bijzonder. Clara maakte pannekoeken met jam en koffie.
We hebben met veel genoegen hun verhalen gehoord. Clara liet ons foto's zien vanuit het verleden. We praten wat over hun kindertijd in de Oekraïne.
Het was leuk om te horen hoe zij over het leven in Israël denken en hoe ze zich hier voelen.. We ontmoetten ook Israël met zijn vrouw Ludmila. We hadden een goede tijd en wisselden verhalen uit en leerden elkaar zo beter kennen. We hoorden verhalen over hun families en hoe ze elkaar ontmoet hebben. Ze waren echt blij om ons dit te kunnen vertellen en heel enthousiast. We verlieten hen met een brede glimlach. 

Shaked, Maya en Daniëlle

Tijdens ons bezoek afgelopen week vertelde Roman zijn indrukwekkende verhaal als een kind van 3 jaar de Shoa overlevende. Rina vertaalde voor ons.

Ginosar
Gisteren hadden we een mooie dag. Sarah, Izik's vrouw was ziek en we verwenden haar door kruidenthee te maken en haar te bedienen aan het bed.
Eliram leert al beter met de computer om te gaan. Moshe werd verwend door twee lieve meisjes.

Vorige maandag, bezochten Dror en Mor (van de oude groep vrijwilligers)  de ouderengroep in Beit Savion. Het waren Avi en Noah's verjaardagen.
Dus het kwam allemaal goed uit. L'Chaim to life is een prachtig project voor ons. Het geeft vreugde aan beide kanten.



Avi, van harte gefeliciteerd!

Brigitte



Pardes Chana!

Rabbi Shachar kwam met een klein team, vanwege de veranderingen. Er zijn drie  jongens die doorgaan en nu thuis zijn om zichzelf voor te bereiden met het nodig papierwerk, voor hun terugkeer naar het programma hier, als studenten en daarna om het leger in te gaan.

De groep bezocht onze overlevenden. Ze ontmoetten Klara, die zich niet zo goed voelt. Ze heeft Parkinson en heeft een zere rug. Maar haar liefde voor de jongens is een constante factor en verlichten haar dagen.

Ook Roth zegt iedere keer hoeveel zij hen prefereert boven alle andere bezoekers.


Roth met David

Benyamin haalde een angstige stunt uit voor ons door op een avond te verdwijnen, zonder iets te vertellen. Halverwege de nacht dachten we dat hij de weg op de een of andere manier was kwijtgeraakt. Om half twee 's nachts kwam hij thuis en vertelde ons dan een vriend hem had meegenomen naar een bruiloft. Hij had tenminste plezier gehad, maar wij waren heel angstig.


Zoals u kunt zien op de foto heeft Rachmil plezier met de jongens.


Benyamin

Avinoam, Jafim en Tzvi

Morris voelt zich erg slecht en op de laatste twee bezoeken had hij gevraagd niet langs te komen. Hij voelt erg verlegen met zijn gezondheids situatie en we moeten wachten en invoelend met hem zijn tot we weer welkom zijn. 

Esther heeft een beroerte gehad en heeft een week in het ziekenhuis gelegen. We ontmoetten haar niet, maar spraken elkaar over de telefoon. Vandaag heb ik haar bezocht en ze gaat naar haar dochter's huis om op te knappen. Ze houd van de jongens, Rabbi Shachar en Daniël. Ze zal onze bezoeken in haar nieuwe huis krijgen.

Tijdens de lunch aten we in de "Garden of life" (zie foto) Alle planten zullen volgend jaar veel hoger zijn.

Veel dank aan jullie jongens, voor het brengen van de bezoekjes en het bemoedigen van onze overlevenden.

Rivka




Internationale herinneringsdag en Toe Bisjvat

31 januari 2013, Sjewat 20, 5773

Katzrin:
In Katzrin hadden we een hele mooie viering van Toe Bisjvat. met de studenten van Kfar Hanasi en de Shoah overlevenden in Katzrin. Iedereen was heel blij en we genoten er allemaal van. We plantten drie fruitbomen in de tuin van het natuur educatie instituut. Hier leren kinderen hoe ze kunnen zorgen voor planten en kruiden. De Shoa overlevenden, studenten en kinderen, planten ook de eerste kruiden op een nieuwe rotstuin bij de ingang van het instituut.
Naderhand zongen we feestliederen en aten samen het traditionele gedroogde fruit. U kunt het enthousiasme zien en de blijdschap in de foto's bij dit verslag.


Samen zingen tijden Too Bishvat 5773


Willy (zijaangezicht vooraan op de foto) met studenten, samen aan het zingen


Yotam en Tomer met Shlomo (midden)


Shaul, Roza en Sara met de studenten, planten een Almontree


Sara, Raz en Mayan


Ginosar:

Op de volgende dag maakte ik een reis met shoa overlevenden uit Ginosar naar de Golan Hoogten, naar Meitzar waar de studenten leren (Mechinah) Izik, Eli-Ram en Chava kwamen met me mee. Anderen: Genja, Mosje, Avi, Rivka en Tagi konden niet mee omdat ze te zwak waren om de reis te maken. Chava is 97 jaar, maar vol energie. Ze keek er naar uit om deze reis te maken! Ze genoot zo van het prachtige uitzicht, het meer van Galilea en de Golan hoogte. De studenten verwelkomden ons hartelijk en bereidden het Toe Bisjvat seder ceremonie voor  (een seder zoals met Pesach,met liederen, vier bekers
met wijn). Hierna gingen we in groepen uit elkaar en hadden een goede tijd met de studenten, praten, wandelen, zingen of schilderen. Het was voor Chava , Izik en Eli-Ram een onvergetelijke dag, die hen een nieuwe energie en blijheid gaf. De studenten ontwikkelen schitterende en warme relaties met de bejaarde shoa overlevenden. Ze zien er naar uit hen weer te ontmoeten.

Shalom, Timek.


Chava en haar studenten


Itzik en de studenten

Eli-Ram met de studenten van Meitsar

Too Bishvat-seder


Pardes Chana:
Op maandagmiddag, verzamelden we alle overlevenden en leden van onze gemeenschap, sommige van hen zijn  'nieuwkomers' uit Rusland, om te herinneren en  bomen te het planten in de "Tuin van het leven', net als vorig jaar.

Rabbi Shachar kwam ook met zijn groep en was onderdeel van het evenement. Nadat alle deelnemers begroet werden door de rabbi, kregen we een korte uiteenzetting over Too Bishvat. Daarna pakte hij zijn gitaar er bij en zongen we met elkaar wat liederen, behorend bij dit jaargetij. Onze Benyamin, zong met heel zijn hart met de microphone in zijn hand, hij leidde bijna het gezang.  Daarna gingen we  de bomen planten.  We startte met de grote planten (een Carob) die in de toekomst veel schaduw geven. Rachmill, Ruth en Chaya waren ook met ons meegekomen en plantten  struikjes en kruiden. Hiervan zijn foto's genomen. Deze kunt u bekijken, u zult zien hoe enthousiast de mensen waren. Een aantal van hen kwamen naderhand naar me toe en vertelden me dat het de eerste was geweest dat ze een boom geplant hadden in Israel.  Toen we alle bomen, struiken en kruiden geplant hadden, verzamelden we ons opnieuw in de club en Chava - een overlevende uit Hongarije, vertelde ons wat er gebeurde met de Hongaarse Joden. Het was treffend hoe haar verhaal gelijke trekken vertoonde met het verhaal van Yosef Bundar (gerapporteerd in het vorige rapport).  Haar verhaal was erg interessant, waarna een levendige discussie op gang kwam over de Shoa, die met veel belangstelling werd gevolgd. Het was een speciale gelegenheid en de 'Tuin van het leven' heeft weer veel nieuwe planten die de komende jaren zullen groeien.

Dank u wel stichting 'L'Chaim' voor het samenbrengen van onze groep met rabbi Shachar met zijn speciale groep. Ze zijn ons dierbaar en dat geldt heel speciaal voor onze overlevenden (en ook voor ons).

Rivka


Nieuwe Russische immigranten planten samen een boom

Ruth en David


De jongens van Pardes Chana

Het bord waarop de 'Tuin van het Leven' wordt aangegeven


Rapporten van deze week, een week na de verkiezingen

25 januari 2013,  Sjevat 13, 5773

Alexander Shnabel (uit Tiberias) is maandagmorgen overleden om drie uur.

Beste vrienden!

Alexander Shnabel was een Shoa-overlevende, geboren in Oostenrijk en ervoer de hel van de Kristalnacht en de wreedheid van het Nazisme. Zijn familie was gedwongen om te vluchten naar Zuid-Amerika. Daar probeerde zijn vader schoenmaker te zijn en zo in zijn levensbehoeften te voorzien, maar slaagde er nooit echt in. Ze moesten van de ene naar de andere plaats verhuizen en leed armoede. Op 1976 ging Alexander met zijn vrouw, ook een overlevende uit Duitsland, en hun enige dochter Ety, op Aliyah. Hij is van zijn vrouw gescheiden, maar hun dochter zorgde nog voor beiden met grote toewijding. Door het Oostenrijkse Israëlvrienden van de Christelijke ambassade heeft de stichting L'ChaimToLife hem geadopteerd.

Ik heb hem een paar keer ontmoet en hij was heel vriendelijk, hield van G'd en had een grote liefde voor zijn dochter. Gezegend zij zijn gedachtenis! We zullen onze relatie voortzetten met de moeder, die niet in een gemakkelijke situatie leeft en ik voel het als een grote eer om Ety te kennen die haar leven gaf om voor haar ouders te zorgen.

Opnieuw beste vrienden is dit de tijd om u eraan te herinneren dat deze generatie ouder wordt en wegvalt. Degenen die in hun lichaam en ziel herinneringen hebben aan een met bloed overschaduwde geschiedenis. Zij zijn een wandelend testament van verschrikkelijk lijden dat de Joodse natie in die dagen heeft ervaren. Maar ook hebben ze de moed en liefde voor het leven. Zij zijn de laatsten en we moeten meer genade hebben, onze menselijkheid versterken, om dergelijke tragedies te voorkomen. Diegenen die overblijven helpen ons onze verbinding en liefde voor ons land te vergroten en hulp aan onze vrienden uit de wereld, te identificeren met lijden en de essentie van Israël's leven, dat verbonden is met het eeuwig verbond met G'd die ons en de hele wereld redding brengt. Nog een paar jaar en deze generatie zal er niet meer zijn. We hebben nu onze grote kans om te helpen en meer eenzame overlevenden te adopteren en vreugde te brengen op zijn minst voor hun laatste jaren.

Helpt u ons alstublieft helpen meer overlevenden te adopteren.

Met vriendelijke groeten,

Daniel

Rapporten van Ginosar - Kirjat Shmona - Katzrin:

Deze foto van Chaim met Shir, een van de studenten toond de schoonheid en de intimiteit die de studenten in een heel korte tijd kunnen ontwikkelen   door het bezoeken van door hen geadopteerde Shoah overlevenden op regelmatige (in dit geval wekelijkse) basis. Dit is de schoonheid van het project L'Chaim to Life en het is zo simpel te doen!

Chaim en Shair


Eliram met de studenten

De volgende foto laat zien hoe groot het plezier is dat de studenten hebben door deel te nemen aan het project. Met al hun creativiteit raken ze de harten van de oude mensen en maken hen blij.


Studenten van de Mechina Meitzar

Hetzelfde is het geval in Kirjat Shmona en Katzrin. De bezoeken hebben een grote impact op de mensen die geadopteerd zijn door L'Chaim to Life. In Kirjat Shmona hebben de studenten onder andere bezocht: Ida en Illja die zo'n slechte gezondheid hebben. Zij zijn bemoedigd. In Katzrin hebben alle studenten die aan het project deelnemen, kou gevat door het weer van afgelopen week (sneeuw), alleen Ma'ayan en ik waren in de gelegenheid Rosa, Willy en Shaul te bezoeken.


Yotam, Shaul en Avinoam


Chaya en Jen


Rabbi Shachar met Ester


Willy heeft nog steeds last van de operatie. Zijn been doet nog erg zeer en kan bijna niet lopen. Ons bezoek bracht hem blijheid en verfriste zijn ziel.



Willy

Tiberias:
Iedere keer als ik Fanja, Alec en Pinchas bezoek, zie ik hoe dankbaar ze zijn en ze kunnen voor een poosje hun moeilijkheden. Ze weten dat er iemand is
die om ze geeft en dat maakt een verschil in hun dagelijkse strijd om het leven. Na ieder bezoek voel ik me voldaan, omdat ik zie dat mijn bezoeken hen bemoedigen en hen blij maken.

Dank u voor uw hulp in dit werk!

Shalom,
Timek


Pardes Chana:
Rabbi Shachar samen met David, Marti en Yonathan kwamen op bezoek. David met zijn viool en u kunt de vreugde zien die het brengt bij de overlevenden als hij aan het spelen is.(zie foto). Ik sprak met Yonathan hoe hij hun bezoeken ervaart en dit is wat hij me zei:" Het maakt me bewust van de resultaten van de Shoah en voor mij is het mijn mogelijkheid om blijdschap toe te voegen aan hun laatste jaren. Hoofdzakelijk voel ik dat het me een heleboel voldoening en waardering geeft voor het zijn in dit project. Ik ben er zeker van dat als een soldaat, ze in mijn gedachten zullen blijven en dat ik hierdoor begrijp waarom ik hier ben - hun levensproject beschermen die mijn land geworden is."


David speelt voor Klara op zijn viool

David, Yunatan, Marti en David Jen

We bereiden ons voor op een Toe Bisvatviering volgende week voor met hen.

Rivka


Rapport van de eerste week in 2013

13 januari 2013,  Sjavat 2, 5773

Beste vrienden!

We hebben deze week (misschien hebt u dat al gelezen?) onze dierbare vriend Chaim Sandrusi verloren. Hij was een levendige persoonlijkheid, ondanks zijn blindheid. Zijn innerlijke observatie  was vol van (innerlijk) licht. We zien hem als een eerstegraads voorbeeld van iemand met een hart vol geloof.
Moge zijn herinnering zijn als een zegen.  

Sinds afgelopen vrijdag hebben we de fantastische ervaring van gezegende regens die over ons uitgestort zonder eind. Vandaag zijn alle bergtoppen bedekt met een laag witte sneeuw en mensen vieren dit. Het is uitzonderlijk om dit in Israel mee te maken. Persoonlijk heb ik dit op een hele speciale manier ervaren. Toen iedereen nog lekker onder de warme dekens lag of zich lagen dik had aangekleed, heb ik het kind in mij losgelaten (een heilige tijd)  en ben ik de natuur in gegaan om te ervaren hoe het is als de  heilige aanraking van van schoon water mijn ziel en lichaam reinigt. Ik heb tot me door laten dringen hoe goddelijk en genadig het water was dat van de hemel tot ons gezonden was. Mijn lichaam was helemaal nat van mijn hoofd tot mijn voetzolen en mijn hart brandde van grote vreugde. Op de terugweg naar huis vond ik dat nog niet genoeg. Ik kon er niet genoeg van krijgen, ik wilde nog meer en ben ik (uit respect voor mijn buren in zwemkleding) onder de regenpijp van mijn buurman gaan staan,  zodat het frisse water van zijn dak als een douche over mij heen liep. Ik heb gedanst, toen ik de essentiële aanraking voelde van de essentïele aanraking van de schepping.

Mijn connectie met het land Israel is voornamelijk doordat ik met mijn benen op de grond stond, voelende met mijn lichaam en ziel elke boom en aardkluit.Zij zijn mijn connectie met het land wat Elohiem zo lief heeft. Door mijn aanraking met de natuur, die voor mij bijna dagelijks is, kan ik begrijpen hoe belangrijk de aanraking is met de directe aanraking van de aarde, natuur en water. Het maakt in een mens los dat hij naar boven kijkt en de Almachtige met het hart begroet en dankt voor Zijn genade. Maar zij die lijden door de kou en het natte weer zijn meestal de ouderen, inclusief onze eigen overlevenden. We proberen ze alle hulp te geven (bijv. electriciteitrekeningen die betaald moeten worden en kachels) om ze te helpen de winterproblemen het hoofd te bieden.  Aan het eind van deze maand gaan we Too Bishvat vieren. Het feest van de bomen. We zullen bomen planten van noord tot zuid, met veel overlevenden en veel vrijwilligers zullen hierbij betrokken zijn. Voor mij staat dit symbolisch voor de heiliging van het leven, door de woestijn te laten bloeien als een roos voor het moment van Memorial day, als we de sterfgevallen en overledenen zullen gedenken (Edit: Yom Hazikaron. De dag van Herinnering voor Israelische gevallen soldaten en slachtoffers  van Terrorisme. Dit is een officiële herinneringsdag in Israel.) Wat een geweldige gelegenheid hebben we om met de laatste overlevenden (letterlijk: overblijfsel) op een waardige manier bomen te planten in de tuinen van het leven, met behulp van de vrijwilligers. Details over deze festiviteit volgen nog.

Uiteindelijk wil ik al mijn vrienden van Noorwegen, Holland, Zweden, Singapore, VS en Yudit Zets van de Christelijke Ambasade hier in Jeruzalem bedanken, voor jullie liefde, jullie bescheiden support op de achtergrond, welke al acht jaar lang voortduurt.  Ik voel de kracht van de positieve instelling die naar onze heilige projecten  uitreikt. Ik houd van jullie en koester jullie allemaal. Dank jullie wel!

Daniel

Ginosar (with the mechina Meitsar)
Eli-Ram heeft zijn verjaardag gevierd en de meisjes hebben hem verrast.  Ze kwamen met een verrukkelijke cake. Ze hadden samen veel plezier. Eli-Ram is zo blij met al deze bemoedigende bezoekjes.
Genja (91) wordt ouder en zwakker. Ze komt niet zo heel vaak onder de mensen, dus bezoeken onze studenten haar en het verfrist haar ziel.



Izik (84) en zijn vrouw zijn opgenomen in het ziekenhuis. Izik kan zijn Shoa-trauma's goed verwerken, is erg sterk en heeft een positieve kijk op het leven. Hij geniet van elk bezoek en de studenten houden van hem.

Katzrin (met de mechina Kfar Hanasi)Shaul vertelde ons het ongelooflijke verhaal van de Shoa. Hij is geboren temidden van de tweede wereldoorlog  in Polen. Zijn ouders (orthodoxe joden) moesten elk hun eigen weg gaan om te overleven. Zijn moeder had lang blond haar en sprak goed Duits. Ze besloot om te ontsnappen door naar Berlijn te gaan; 'in het hol van de leeuw'. En ze had succes! Ze werkte als verpleegkundige in een ziekenhuis.  Daar is Shaul geboren. Hij kon niet besneden worden tijdens de oorlog, dat is na de oorlog gebeurd. Zijn vader overleefde het concentratiekamp Buchenwald. Na de oorlog kwam de familie weer bij elkaar en maakte aliyah naar Israel. Shaul's kindertijd is gemarkeerd door ouders die een oorlogstrauma hadden. Hij is zich bewust van het feit dat hij nooit een normale kindertijd heeft gehad, zoals zoveel kinderen van Shoa-slachtoffers.

Willy is teruggekomen van een tijd in het ziekenhuis en gerehabiliteerd nadat hij zijn been gebroken heeft, vlak voor Chanoeka.  Hij heeft nog steeds veel pijn in zijn been, maar is blij dat hij weer naar huis mocht. Hij krijgt nu vier uur per dag hulp in huis. Zijn huis is veel schoner nu, dan het voorheen was.  Willies leven zou leeg zijn en vol van verdriet als hij niet zoveel bezoekjes zou krijgen van de mechina. De student Gilad voelt zich erg betrokken bij hem en hij prefereert de volle tijd van zijn bezoeken (twee uur) alleen maar door te brengen met Willy.

Sara is "geadopteerd" door Raz en Ma'ayan. Ze houden er van om samen tijd door te brengen. De meisjes houden contact met haar gedurende de week. Ze bezoeken ookTalja. Talja is nog niet zo oud en lijdt veel door ziekte. Talja waardeert de bezoeken enorm.


Raz, Sara en Ma'ayan

Pardes Chana
Op een zondagmiddag gingen Rabbie Shachar en tien van zijn jongens van de mechinat in Keshet op bezoek in Pardes Chana. Het regende en het was een enorme inspanning om weer naar huis te gaan vanaf de Golan Heights. Het voornaamste doel was om vaarwel te zeggen tegen Chaim, die kort daarvoor overleden was. We hebben het bezoek aan zijn kleine overgebleven familie niet kunnen realiseren. We hebben onze condoleances helaas niet over kunnen brengen. We zijn daarom maar naar de begraafplaats gegaan. De regen stopte op dat moment en we konden onze laatste woorden aan Chaim uitspreken aan het graf.



Alstublieft, bid voor deze speciale mensen als Genja, Willy, Shaul, Izik en Eli-ram.

Timek

Rabbie Shachar: Hij studeerde altijd, ondanks zijn blindheid. Altijd, als we hem spraken, had hij een heel interessant commentaar over de hoofdstuk van de week (Parasha Hashavoa), over de situatie in Israël, zorgen over de wereld en toch was hij zo dankbaar voor het leven van elke dag. Zulke nederige en eenvoudige mannen zonder klagen, alleen levend en alles zelf doende. Hij zag ons nooit, misschien kan nu zijn ziel het zien en bij ons komen.". Rabbi Shachar las psalmen en zei het Kaddish.

Rivka: Een paar weken geleden zei Chaim tegen me:"Alstublieft, bel me vaker dan normaal. Ik heb het nodig om te weten, dat als me iets overkomt, iemand het zal weten." Ik probeerde om dat te doen omdat hij dit nooit tevoren gedaan had. Hij was meestal op zichzelf, alleen. Zijn vrouw en enige zoon zijn al lang geleden heengegaan. Hij werd, zo werd mij verteld, in zijn werkplaats, meestal "de techneut" genoemd ook al had hij nooit een diploma gehaald, omdat hij talent had om technische oplossingen te vinden. We hielden veel van hem. Gezegend is de herinnering aan hem.

David (de violist): "Een rechtvaardige man leeft voor altijd in onze harten. Zijn tijd in deze wereld was toegewijd aan het verbeteren ervan, en de mensen die  de aarde bewonen. Zijn leven was niet een van roem of levendigheid; in plaats daarvan toegewijd aan het overwinnen van ondenkbare bergen om de geboorte van een prachtig land mogelijk te maken.Hoewel de generaties na Chaim (moge zijn ziel in vrede rusten) het niet herkende of respecteerde in hem op een manier die bij een man van zijn kaliber paste, vroeg hij het van niemand, noch praatte hij over de afwezigheid ervan. Op zijn hoge leeftijd ging hij door met zijn traditie en hield vast aan zijn geloof. I herinner me een Chanoeka feest, dat we voor de holocaust-overlevenden gaven, We staken om beurten de Chanoekia's (Chanoeka lampen) aan en ik nodigde hem uit om ook een kaars aan te steken met mij. Hij antwoordde mij in het Ivriet met zijn sterke accent, "Asur L'hadlik hanerot shel chanoeka livnee hachag!" (Het is verboden om de Chanoeka kaarsen aan te steken voor het begin van het feest!). Op zijn hoge leeftijd haalde hij met wijsheid een van de vele Chanoeka regels naar voren, maar met een jeugdig vuur brandend in zijn ogen, een gebeurtenis die me voor altijd bij zal blijven. Mogen wij het verdienen om maar een fractie van zijn wijsheid en kracht te hebben, Amen".

Rivka

Rapport van deze week!

 27 december 2012, Tevet 14, 5773  

Beste vrienden!
 
Zoals u kunt zien gaat het leven door. We hadden een heel intensieve week. Timek, Limor en ik hebben Beersheva en Sederot bezocht en daar ontmoetten we dappere overlevenden. Ieder van hen vertelde ons zijn/haar verhaal en ervaringen van de laatste oorlog. Wat me het meeste verwonderde was hun mentale kracht en hun vaste geloof in hun thuis. Natuurlijk is er een verbinding tussen wat ze hadden meegemaakt in de Shoah wat hun zenuwen had gestaald om zulke moeilijke dagen te doorstaan: Je verlaat je thuis niet! Rozelia versterkte deze betekenis door te zeggen: "In dagen van oorlog voel ik meer dan ooit dat ik wil leven. Het sterkt mijn geest!" En weer zien we de verbazingwekkende paradox uit moeilijke tijden de beste kwaliteiten opkomen uit de mensen.

We bereiden onszelf voor op de speciale gebeurtenissen op 27 januari. De internationale herdenkingsdag en Bomenplant dag vallen op dezelfde dag, omdat dit jaar Bomenplant dag op een zaterdag en als gevolg daarvan zullen we de ceremonies vieren met dubbele betekenis. De jongeren zullen de verhalen horen van de overlevenden en zullen bomen planten die het leven symboliseren in de "tuinen van leven"! Deze gebeurtenis zal gehouden worden in Sederot, Beersheva, Pardes Channa, Ginosar, Golan hoogte en Kirjat Shmona. Vele mensen zullen er aan deelnemen.

Ik wil u er aan herinneren dat we in de wintertijd zijn en dat we graag willen helpen met het koude weer om de verwarming en de electriciteits rekeningen te helpen betalen. Helpt u ons alstublieft helpen. Wij zullen ons best doen om diegenen te helpen die het nodig hebben.

Met vriendelijke groeten
Daniël
 
Ginosar
Het was 85ste de verjaardag van Izik en zijn vrouw Sarah is 80. Er was een hoop vreugde in huis. Studenten uit Meitzar, Izik's kinderen, kleinkinderen en achter-kleinkinderen. Zie de bijgevoegde foto's Ook andere overlevenden genoten van de wekelijkse bezoeken: Chaim, Eliram,Genja, Saggi, Rivka, Avi en Chava.


Izik met de kleinkinderen

Een Tueda ter ere van de verjaardag van Izik



Tiberias
Zenja voelt zich iets beter, maar haar benen en maag doen nog de hele tijd pijn. Toen ik haar vroeg naar haar gezondheid, keek ze op en zei: "Gezegend is Hij" met tranen in haar ogen.

Pinchas is altijd blij als ik kom. Hij wacht op mijn bezoeken. Deze zijn zo belangrijk voor hem.Hij praat dan een heleboel over de 65 jaar die hij heeft geleefd in Israël. Het is heel moeilijk voor oude mensen en speciaal voor Shoah overlevenden.Onze vriendschap wordt steeds sterker.

Willy Adler uit Katzrin brak twee weken geleden een been. Ik bezocht hem in Zefat in het ziekenhuis. Hij was erg gedeprimeerd. Hij wist zelfs niet waar hij was en wat er met hem was gebeurd. Hij was al zijn oriëntatie kwijt. Nu hij revalideert in Tiberias bezoek ik hem vaker en kan zien dat hij zich beter voelt in de omgeving die hij niet kent. Hij is niet zichzelf onder vreemde mensen en in een vreemde omgeving. Als hij me ziet, lacht hij en we hebben samen plezier. Speciaal als ik hem aan de tijden herinner dat hij in Israël kwam en de tijd dat hij zijn vrouw Mirijam (gezegend haar herinnering) ontmoette. Dit maakt dat hij al de zorgen van de dag vergeet. Hopelijk zal Willy volgende week ontslagen worden uit het ziekenhuis en kan hij terugkeren naar zijn huisje en eigen omgeving in Katzrin.

Kirjat Shmona
De vrijwilligers, studentenuit Maayan Baruch bezoeken elke twee weken de overlevenden. Deze week waren het Rina, Anatoly en Tamara. Za waren in opperbeste stemming. Ze kregen liefde en enthousiasme. De jeugd brengt leven in hun huizen. De meesten gaan door een moeilijke tijd. Tamara heeft een been operatie nodig voor een oplossing voor de bloedvaten. Ida heeft een hoop pijn in haar benen, maar deze keer was ze eem beetje optimistischer en voelde zich iets beter. Anatoly heeft al een half jaar last van pijnen in zijn arm. Niemand weet wat het is.

Nicolay heeft een aantal controles in het ziekenhuis gehad en Ilja krijgt chemotherapie en misschien houdt dit hem in leven. L'Chaim-to-life brengt vreugde in hun levens.

Sederot en Beersheva
Deze week heb ik een aantal nieuwe video's gemaakt en interviews gehouden in Sederot en Beersheva. Zie hiervoor de foto's.  Een paar indrukken kunt u zien op www.L'Chaimtolife.org/?page_id=467

Shalom,
Timek

Pardes Channa

Rabbi Shachar en de jongens kwamen ons bezoeken op maandag; zij brachten een pakket gedroogde voorraden. Vier van de jongens waren ziek en  konden niet meekomen. Zehebben alle overlevenden bezocht en vertelden me over Ester die door veel medische onderzoeken gaat. Ze is zwak en voelt zich al een lange tijd niet lekker. Ze houdt van leven!


David en Rachmil


Chaya en Miri


Ruth en David

Morris voelde zich niet lekker en is een beetje vermoeid van het worstelen. Hij ziet niet veel meer( hij is bijna blind), hij kan zijn voedsel niet kauwen en kan zich niet veroorloven om zijn gebit te laten repareren. Het belangrijkste is dat hij bijna niet kan lopen en hij was gewend onafhankelijk te zijn en voor zichzelf te zorgen, wat hij nu niet kan. De jongens houden van hem en ze hebben hem een beetje opgepept. Chaya en Klara houden van hen en hun bezoeken. Rachmil, Benyamin en Ruth vieren de bezoeken met hen als feest!

Ik was bij de jongens toen ze hun lunch aten en sprak met Marti, wiens familie vorig jaar Aliya maakte. Dit zijn zijn woorden: "Toen ik met de overlevenden sprak en van hun moeilijke tijden hoorde bij het immigreren en het opbouwen van het nieuwe land voor alle Joden, na zolang in verbanning te zijn geweest en ze het nu nog moeilijk hadden, kon ik het waarderen en vergelijken met onze Aliya een jaar geleden. Zij zijn degenen die het ons een stuk gemakkelijker hebben gemaakt! We hebben een speciaal privilege als nieuwkomers en dat is om het immigreren eenvoudiger te maken. Op onze bezoeken kan ik hun lach zien, die er niet was, voordat we kwamen. Ik voel met opgewekt na een bezoek aan hen en weet dat ik iets goeds toevoeg aan hun leven én aan het mijne. Als Jood en toekomstig soldaat begrijp ik de grote erfenis die we voor onszelf moeten bewaren. Dank U "L'chaim-to-life"voor de kans die jullie ons geven om dat te doen."

Toen we ons gesprek afrondden, gaf deze jongen ons een envelop met eigen geld om hulp te geven aan de meest hulpbehoevenden.... Ik was sprakeloos en sprong bijna op om hem te omarmen en te bedanken vanuit onze overlevenden.

We voelen ons gezegend met jullie, jongens en Rabbi Shachar.

Leeora
Niet lang geleden, na een van de radio programma's met Alex Talmor die Daniël sprak over "L'Chaim-to-life", kreeg ik een telefoontje van een vrouw (overlevende) die me vertelde dat ze in zware geldzorgen was gekomen (door haar zoon te proberen te helpen) en een grote som aan rente moest betalen wat ze niet konden betalen met hun kleine inkomen als AOW-ers. Ze waren zo bezorgd en wisten niet wat te doen. Ik sprak met Ivor Mindel, die een heel actieve vriend van "L'Chaim-to-life" is en hij "organiseerde" voor hen een heel goede en bezorgde advokaat (die zijn neef was) en hij loste hetprobleem vrijwillig op!! U kunt zich voorstellen wat een zegen wij van haar kregen... en het belangrijkste wat ze zei tegen mij was: "iedereen belooft te helpen maar verdwijnt. Jullie waren de enigen die jullie belofte hielden en hielpen. Ik voel dat jullie mijn engelen zijn"... Is dat niet de beste beloning om te krijgen?

Rivka

 

Onder een  wolk van inslagen

13 november 2012, Cheshvan 28, 5773


Pardes Chana:
David (de violist) schreef me over één van onze bezoeken, gedaan door een bijzondere groep uit Keshet (Ramat Hagolan): "Deze week bezocht ik Benyamin's huis. Hij is een gelukkig mens en zo snel als hij hoorde dat ik terug was uit Amerika, lichtte zijn gezicht op en vroeg hij me of ik de Beatles kende?  Hij heeft een zwaar accent en was moeilijk te verstaan, maar ik begreep al snel dat hij wilde  dat ik zijn favouriete lied met hem te zingen ("Yellow Submarine"). Geen van beiden wisten we al de woorden, maar dat maakte niets uit.

Allebei hadden we een fantastische tijd met het zingen van de liederen, het neuriën van de melodiën; allebei met een grote grijns op het gezicht.Het voelde echt goed om Binyamin een onsje vreugde  te brengen, ondanks de last die hij te dragen heeft om door te gaan om tijdens zijn leven te verlichten.


Een vrolijke Benyamin


David met Chaya

Heel veel dank jongens, jullie brengen licht en vreugde aan onze overlevenden.

Rivka


Het Noorden van het land:
Ook de Syrische grenzen zijn niet kalm. Sommige dorpen (dicht bij onze grens) waren ingenomen door Al Quida en vormen een bedreiging voor de vrede in deze regio. Onze legers zijn daar, en blijf allert dit gebied. Maar dit is een zeer delicate zaak en een gevoelige situatie. Laten we hopen dat het zo zal blijven met de slechte ontwikkelingen.


Ginosar:
Avi, Eliram, Chava
(een nieuwe huurder) en de andere overlevenden, zijn blij met de nieuwe gezichten van de studenten van Myetzer.

Chava is 97 jaar oud, en het is de eerste keer dit jaar dat de studenten zijn begonnen om haar te bezoeken.
Chava is een zeer interessante vrouw. Toen de bezoeken begonnen, wist ze niet of ze dit wel wilde of niet. Maar, na twee keer, ze is zeer tevreden met hen en nu, ze wacht op hen elke week!
 

Katzrin:
Willy en Avinoam van mechina Kfar Hanasi, bracht kwaliteitstijd samen door.



Shlomo ontmoette Yotam, die na zijn eerste bezoek zei: ". Toen ik Shlomo ontmoette, was ik verbaasd van wat hij te vertellen had.  Wow! Tijdens dit bezoek, had Shlomo zo veel interessante verhalen uit zijn leven te vertellen (zoals door meer mensen ervaren wordt, waaronder ondergetekende) !".


Shlomo

Shaul is een nieuwe overlevende uit Polen. Hij is 70 jaar oud, houdt van de natuur en is geïnteresseerd in alle nieuwe en goede dingen in de wereld. Maar nu is hij een eenzame man en geniet van onze bezoeken.


Kiryat Shmona:
Tamara en Rina, houden er van om ons zo gastvrij mogelijk te ontvangen. Ze houden zoveel van onze bezoeken , maar beiden kunnen zich niet uitdrukken in het Ivriet, alleen in het Russisch. De studenten leren om te communiceren met hen en hen te helpen met alles wat er voor hen gedaan moet worden. De warme gevoelens en de sympathie te overwinnen het gebrek aan de kennis van de taal.


Tamara

Ik wens Zahl veel succes met deze operatie.

Dit is ons verhaal in deze hectische dagen, in een zeer spannende tijd voor ons allemaal. We  hopen dat de militaire operatie die gaande is , ons eindelijk rust zal brengen, zoals we het zelf zeggen: "een ieder onder zijn eigen druivenrank en zijn eigen vijgenboom".

Rivka


Een week waarin veel speciale projecten plaats vonden

1 november 2012, Cheshwan 16, 5773


Beste vrienden,

Ik denk niet dat woorden kunnen uitdrukken van wat we met onze eigen ogen zien gebeuren. L'Chaim is druk doende om een betere kwaliteit van leven te realiseren. Ik ervaar een diepe vreugde en voel me bevoorrecht, om onderdeel te mogen zijn van dit project dat 'een lach en hoop terugbrengt in de ziel van Israel en de wereld', in een tijd waarin een duistere atmosfeer de wereld overdekt. Ik voel dat dit project een lichtstraal van licht en vitaliteit is, dat tegemoet komt aan de hoop van ons hart dat situaties anders gedaan kunnen worden als voorheen!! Dit is mijn kans om in de eerste plaats dank te zeggen aan de Almachtige, Die ons allen dit licht geeft en ons zegent voor dit heel speciale project. Ten tweede wil ik ook graag mijn dierbare vrienden in Noorwegen groeten (met hun warme hart in een koud Scandinavië): jullie overladen ons met zoveel liefde, we warmen ons hieraan. En ook onze Nederlandse groep wil ik groeten. Ze dansen met ons deze verbazingwekkende dans voor dit hemelse project. Ook onze vrienden van Internationale Christelijke Ambasade en alle andere belangstellenden van over heel de wereld, honderden studenten (religieus en niet religieus) en vrijwilligers op vele plaatsen in dit land (Israel) die hun tijd geven aan dit gezegende project. We zijn ondertussen in een nieuw jaar aangekomen en oude overlevenden worden steeds ouder, de klok tikt door voor deze ouderen! Deze week hebben we een hoop gedaan en wonderbaarlijk genoeg is alles succesvol verlopen.

Daniel

Onderstaand ons rapport (leest u ook: 'Jeruzalem' en 'Activiteiten het zuiden'):

We hadden een hele speciale gast. Onze dierbare en toegewijde vriend uit Noorwegen: Solveig Hynne(haar nicht Linda en Bruno & Grou Wenske. Zij bezochten ons om de jongens van de Kesthet en de overlevenden te leren kennen. Na de bezoeken aan de overlevenden kwamen we samen om te spreken met onze vrienden die al zolang achter 'L'Chaim to life' staan en een actief onderdeel zijn van het team in het land van herkomst. Daniel had de eer om ze een certificate van eer te overhandigen. Van Rabbi Schachar en de jongens en van mij (ondergetekende: Rivka) hoorden ze hoe wij over dit project voelen, wat het ons geeft en de resultaten (van de connecties tussen ouderen en de vrijwilligers) aan beide kanten. De jongens vertelden van de enorme veranderingen waar ze door heen gaan, omdat ze de essentie beginnen te pakken van het 'trots zijn op hun identiteit in hun eigen thuisland'.

Bruno

Een tijd van samenzijn, waarbij David (wit t-shirt aan het hoofd van de tafel; hij speelt viool) verteld hoe hij ervaren heeft wat vioolmuziek doet voor de overlevenden.

David bij een Holocoastoverlevende, met zijn viool.  Op bovenstaande foto licht David toe hij dit ervaren heeft.


Meïr


Anna Rui en Hans Bernard Nielsen die in Noorwegen zijn, maar ook erg betrokken zijn bij 'L'Chaim's' tak daar, zullen door Solvieg hun certificate overhandigt krijgen, bij thuiskomst. Meïr (zie de foto) was drie jaar geleden, een student in de Keshet en kwam met Rabbi Shachar en zijn groep mee om zijn 'voormalige overlevenden' te bezoeken. De connectie is nog even hecht en effectief. Recent heeft hij zijn tijd in het leger uitgediend. Het was erg opwindend om deze bijeenkomst mee te maken. Het was een hele speciale belevenis om allerlei indrukken uit te wisselen.

Rivka

Vervolg : Een week waarin veel speciale projecten plaats vonden

7 november 2012, Cheshwan 22, 5773

Tiberias
Fanja
is erg ziek en heeft een operatie nodig, maar ze wil niet weten van een operatie vanwege haar leeftijd.Ze huilt veel en voelt zich hulpeloos. Haar mogelijkheden tot communicatie in het Ivriet in de kliniek, is een groot probleem. Ik probeer uit te vinden wat haar situatie is en hoe we haar beter kunnen helpen.

Met Pinchas gaat het goed. Hij vindt het altijd prettig als ik hem opzoek. We zitten samen op de bank en praten over allerlei onderwerpen. Hij heeft niet zo heel veel mensen waar hij mee kan praten.

Ginosar
De studenten van Meitzar
bezochten opnieuw de overlevenden van de Shoa in Ginosar. Eli-Ram en Itzak kunnen nauwelijks wachten tot een volgend bezoek. Met Genja gaat het goed. Chava voelde zich niet zo goed vanmorgen, maar Brigitte moedigde haar aan desondanks om toch de studenten te ontvangen. Om een lang verhaal kort te maken had ze een hele fijne morgen met de studenten. Tzachi, Rivka, Avi en Chaim, hadden een fijne tijd met de studenten en zien uit naar de volgende bezoeken.


Chaim


Avi (rechts)

Katzrin
Dit was de tweede keer voor de studenten van Kfar Hanasi dat ze de Shoa-slachtoffers bezochten. Yotam en Tomer bezochten Willy en Rosa. Ze waren helemaal ondersteboven van haar - zoals dat voor de meesten geldt die haar ontmoet hebben. We hebben ook haar zoon ontmoet. 
Willy was ontzettend blij met de bezoeken. Hij kreeg ook bezoek van Gilad en Maayan. Yotam en Tomer vonden het moeilijk om Willie te verstaan. Willy spreekt met behulp van een microphoontje na een operatie 20 jaar geleden. Shlomo voelde zich ziek en moest het bezoek aflasten deze keer. De studenten komen graag bij Shlomo vanwege de vele verhalen over zijn leven. Rash en Eitan bezochten Sarah. Sara komt uit de Oekraïne, is erg comminucatief en kreatief. Ze leeft al langer in Israel en spreekt goed Ivriet. Talja ligt nog steeds in het ziekenhuis.

Avinoam en Tzvi bezochten Etja en Genja en ook Leonid en Tsila. Zij hadden wat communcatieproblemen op het gebied van de taal; Etja spreekt een klein beetje Ivriet, de anderen spreken alleen Russisch of Jiddisch. Avinoam an Tzvi zouden hen zo graag beter willen begrijpen, maar dat neemt enige tijd. De studenten houden van het project en zien uit naar het volgende bezoek. De overlevenden ervaren dit ook zo. De bezoekjes brengen licht in hun huizen.


Kiryat Shmona

In de afgelopen week hebben de studenten van Mechina in Maayan Baruch het programma van L’Chaim to life gevolgd en zijn ingestapt met bezoeken aan de overlevenden in Kiryat Shmona. De studenten zijn erg gemotiveerd om de overlevenden te bezoeken en hen te helpen met wat zij nodig hebben. Klara en alle andere overlevenden gaven blijk van waardering naar de studenten toe.


Anatoly met zijn vrouw Larissa: links op de foto. Klara (de zus van Anatoly): rechts

Klara met haar echtgenoot en de groep studenten

Links bovenaan (rood blousje): Klara, daarnaast  Ida en Neli Op de foto kunt u Anatoly zien (de broer van Klara). Anatoly heeft een hoop lichamelijke problemen, maar de studenten helpen hem om ze te overwinnen, op z’n minst op het mentale vlak.
Neli en Ida zijn buren, zij spreken alleen maar Russisch, maar zijn erg lief. Ook zij waarderen alle hulp en het contact wat de studenten hen aanbieden.
Anatoly en Larissa: Anatoly vecht tegen de ziekte Parkinson, dat zijn leven er niet gemakkelijker op maakt. Hij kan nauwelijks zijn huis verlaten, omdat hij op de vierde etage van een flat woont en er geen lift aanwezig is. Het vraagt een hoop tijd en energie van hem om op de begane grond te komen en weer naar boven te lopen.

Met een hartelijke groet,
Timek

Onze allerhartelijkste groeten aan onze vrienden wereldwijd,
Rivka

 

De laatste actie van de week

23 oktober 2012, Cheshvan 6, 5773

Beste vrienden,

Op donderdag zijn we met zeven studenten van de machine Kfar Hanasi voor het eerst naar de overlevenden in Katzrin gegaan. Zoals gewoonlijk is een eerste bezoek altijd erg  opwindend en weten de studenten niet wat ze gaan mee maken. Op het moment dat het bezoek begon raakten ze meer ontspannen en hadden ze een geweldige goede tijd met de overlevenden.  Vanaf dit moment zullen ze een jaar lang in contact blijven en een band opbouwen met deze mensen.

De indruk die ik er van heb is dat deze groep het erg goed doet en de blijdschap hierover van twee kanten zal komen.  De studenten denken nu al na over allerlei acties die ze gezamenlijk kunnen ontwikkelen met de overlevenden. Ze zijn dan ook door de overlevenden met open armen ontvangen. 

We hadden een bezoek gepland met Willy, Shlomo, Shaul, Etja, Genja en Sara, Rosa, Leonid en Tsila (een echtpaar uit de Oekraïne). Talja was op dat moment opgenomen in het ziekenhuis. We bidden voor haar dat ze mag herstellen. Ze is erg ziek.



Ook Rosa werd met een bezoekje vereerd van de jongelui.

Met vriendelijke groet,

Timek


Het eerste rapport van Oktober

22 oktober 2012, Cheshvan 6, 5773

Beste vrienden!

Hier is een verbazingwekkend verhaal dat de diepte en noodzaak illustreert van de verbinding tussen jongeren en de overlevenden. Eliram is een overlevende uit Ginosar, geadopteerd door jongeren uit Maitzar (Golan Hoogte). Hij verloor 14 leden van zijn familie in de Holocaust en bleef alleen achter. Het veroorzaakte bij hem een hoop lijden in zijn leven, hoofdzakelijk vanwege de onzekerheid over een aantal van zijn broers waarvan het lot onbekend was.
Vorig jaar bood een van de meisjes Eliram aan om Facebook te leren kennen en stelde voor om zijn broers hiermee op te zoeken. Het nam hem een lang jaar om een van zijn broers ademend en levend in Frankrijk te localiseren en te vinden na 50 jaar van lijden! Kunt u zich voorstellen hoe groot zijn vreugde was en de betekenis die aan zijn leven werd toegevoegd om levend en gezond te zijn? De verbinding genereerde (dubbele betekenis) leven!!! Eliram probeert nu zijn broer te overtuigen om te komen en hem te bezoeken in Israël.
Dit mooie verhaal zal vervolgd worden - later....


De introductie op de eerste bezoeken aan de overlevenden (door Daniel)

Foto's van de eerste bezoeken aan overlevenden in  Ginosar


Eli-Ram


Izik

Chaya


Esther met de meisjes van Rabbi Shachar.


Met hartelijke groet,
Daniël

Het Noorden

Deze week hebben de studenten uit Mechina in Meitsar hun eerste bezoek in kibboets Ginosar beleefd. Ze werden met grote opwinding verwelkomd door onze geadopteerde shoa overlevenden. Speciaal Eli-Ram wachtte op hen en ook Izik, Avi, Genja, Rivka, Chaim, Noah en Tzachi. Vanaf nu zal deze erg gemotiveerde groep van 14 studenten hen elke week komen bezoeken en meer licht brengen in hun levens. Ze gaan tijdens de bezoeken een prachtige verbinding bouwen gedurende dit jaar.

Vandaag namen we Willy Adler, een van onze liefste en eenzame Shoa overlevende uit Katzrin naar de Mechina in de kibboets Kfar Chanasi, waar Daniël Braun dit prachtige project introduceerde en erover vertelde. Zelfs voor de introductie begonnen was besloten zeven studenten aan het project deel te nemen. Willy was erg emotioneel geraakt. door de liefde die van de studenten kwam na de bijeenkomst en barstte in tranen uit. Hij wacht nu op hen tot zij (volgende week) hem komen bezoeken.



Willy (links op de stoel) en Shlomo (staand rechts), Willy ontroerd door de oprechte belangstelling.

Een paar weken geleden bezochten Daniel, ik en twee van de shoa overlevenden de Mechina in Maayan Baruch om L'ChaimToLife te introduceren aan de nieuwe studenten. Zij zullen de mensen in Kirjat Shmona gaan bezoeken vanaf volgende week voor het eerst.

Met hartelijke groet en Shalom,

Timek


Pardes Channa:
We zijn gelukkig met een hele goede leider van de groep (Rabbi Shachar) die het doel begrijpt en iedere twee weken mensen opzoekt, zelfs als de jongens er niet zijn. Zijn kinderen gaan met hem mee (zie de foto's) Ook de nieuwe jongens van de Mechina Keshet, vertelden me hoe zij de bezoeken beleven en dat het hen veel voldoening geeft. Ze doen het graag!

Ester kwam terug uit het ziekenhuis na haar zevende cathererisatie. Ze is nog zwak maar zei me: "Ik zal vechten want het leven is belangrijk voor me!" Ze krijgt telefoontjes van ons en dankt ons voor de ondersteuning en vriendschap. Klara voelt zich ook niet zo goed, maar houdt van het leven en houd zoveel van haar bezoekers. Morris smeekt ons ieder bezoek om te eten en te drinken van zijn tafel. Voor Rachmil zijn de bezoeken zijn kans om te zorgen en blij te zijn in zijn eigen huis. Er komen niet veel bezoekers naar hem toe. Chaya viel en was een paar dagen in het ziekenhuis vanwege de blauwe plekken die ze had. Nu is ze gelukkig al weer veel beter.

Dank je Rabbi Shachar en jongens, jullie zijn heel belangrijk en na aan ons hart. Blijf komen en breng het licht van de jeugd en blijdschap aan onze mensen.

Dank u wel voor uw bijdrage. Of dat nu betekdend of u zich inzet als vrijwilliger of dat u ons helpt met het dragen van de financiële lasten. U maakt het mogeijk dat we onze projecten kunnen uitvoeren.   

Met een hartelijke groet,
Rivka