Het aansteken van de Chanoekalichtjes met L'Chaim

26 december 2019, 28 Kislev 5780


Chanoeka feesten in het noorden

Naast dat we een Chanoeka viering hadden in Kiryat Shmona, hadden we ook een viering in Chazor. Bracha opende haar huis voor de Shoa ouderen en de studenten in Chazor.

Bracha had zelf suvganiots gebakken ( soort donuts met allerlei zoete vullingen). Ze waren verrukkelijk zoals u kunt zien op de foto. De foto ernaast zijn Omer, Jaffa en Roni.


Roni met Bracha.


Omer, Jaffa en Roni

De studenten namen veel vreugde mee en we zongen veel Chanoeka liederen, en deelden verhalen met elkaar. De studenten spraken hun waardering uit voor het feit dat ze deel hebben aan dit project. Bracha, Ruchama en Jaffa dankten de studenten voor hun bezoeken.



De studenten brachten donuts en andere dingen die op de tafel stonden naar Mina, die niet erbij kon zijn. Ze was zo blij.

Roy verfde en herstelde ook enkele gaten in haar muren en ik maakte haar lamp bij de ingang, dus nu heeft ze weer goed licht als ze haar huis binnengaat. De studenten vertegenwoordigen voor Mina waarachtig Chanoeka licht: in haar huis en leven. In die plaatsen waar we geen Chanoeka viering konden houden, en diegenen die ons niet konden vergezellen, heb ik bezocht en een Chanoeka kadootje van L’Chaim gebracht. Een mand gevuld met allerlei vers fruit en een persoonlijke zegen.





Veel groeten van Jafim, Ela en Anna uit Katrin. Jafim voelt zich een beetje beter nu. Hij wandelt elke morgen 4 km. en dat geeft hem goede energie en betere gezondheid. Hij mist zijn zoon en kleinzoon die in Minsk wonen. Jossi, Marit en Tsipora van kibboets Chukuk genieten zoveel van de studenten. Chagit is gevallen en woont nu bij haar dochter, niet in de kibboets. Omdat haar gezondheid niet zo goed is, zal ze waarschijnlijk niet meer naar huis komen. We vinden het allemaal heel erg en bidden voor haar herstel en nieuwe kracht voor Chagit. We missen haar. De studenten die haar bezochten vergezellen nu de bezoeken aan Jossi en Marit.

Zoals u gelezen hebt in ons vorige verslag, bezochten studenten Eli Ram in het ziekenhuis een dag voor de operatie en vierden daar zijn verjaardag. Eli Ram is nog steeds in het ziekenhuis, herstellende van de operatie. Het gaat op en neer met hem. We bidden allemaal dat hij spoedig naar huis mag.

Ook Chana uit Rosh Pina is aan het revalideren na haar heup operatie. Rachel uit Rosh Pina was zo blij om me te zien en was erg blij met de Chanoeka wensen. Rachel voelt zich niet goed en het is zwaar voor haar om de studenten op een regelmatige basis te ontvangen. Het maakt haar verdrietig, omdat ze zoveel van hen houdt.


Rivka met Yuval Oded en Yotam

In Neot hebben we een nieuwe Shoa overwinnaar. Dat is Rivka, zij is 97 jaar en vanaf het eerste bezoek was ze verliefd op de studenten en zij op haar. Yotam: “Rivka kan goed horen en praten en ze wil dat we elke week komen. We hadden een geweldige tijd met haar”.

Fijne feestdagen
Timek

Bijlagen

Chanuka verhaal (engels)
Voorbeeld van YouTube-video Chanuka verhaal in het engels weergegeven
Chanuka story - english
https://www.youtube.com/watch?v=MFwk4nTZpJ0&authuser=0


 

Groet van L'Chaim

12 november 2019, 14 Cheshvan, 5780


Verslag van Mechina Bar Am in Tzfat

Ila bezoekt Yehudit

Ik arriveerde thuis bij Yehudit waar we een tijdje spraken over haar familie en toen speelden we enkele spelletjes domino. We lachten samen en het was echt fijn. Het was zo plezierig.

Jonathan en Rotem bezoeken Shalom

Jonathan en ik ontmoetten Shalom voor de eerste keer op 11.11.2019. Hij woont in een klein volgepropt huisje; we waren een beetje verrast over de hoeveelheid spullen hij hier heeft opgeslagen. Hij vertelde ons over de foto’s die hij genomen heeft van zijn familie en hoeveel hij van het leven houdt. Je kunt zien dat het zwaar is voor hem en speciaal als hij eenzaam is maar ondanks dat is hij gelukkig en vol leven. Hij erkent dat hij begrensd is lichamelijk en emotioneel maar hij lacht met ons en ondanks de taalbarrière lukt het ons om veel te vertellen. Hij is erg geraakt door ons bezoek en zegt dat we voor hem zijn als kleinkinderen.

Raaya bezoekt Eli

Eli beschikt over een kristalhelder verstand en is onvoorstelbaar geïnteresseerd. Tijdens elke ontmoeting met ons leert hij ons een enorme hoeveelheid nieuwe dingen. Hij is een erg sociaal en wijs mens die ervan geniet om ons zijn levensverhaal te vertellen. Elke keer praten we over de Israëlische maatschappij, Judaïsme en filosofie. Eli vertelt ons over zijn levenservaringen en de oorlogen waarin hij heeft gevochten. Ook over enkele grote mannen die hij kende zoals Yigal Allon en Rechavam Gandi. Wij op onze manier vertellen hem over het leven in de mechina en over onze studies aldaar. Een andere keer toen ik Eli bezocht, was het echt verbazingwekkend en we genoten ervan. Door de vele dingen die hij me
vertelde was het fijn om hem dieper te leren kennen en ik vertelde hem ook wat van mezelf. Hij vertelde me waar hij was, en zijn ervaringen tijdens de tweede Wereldoorlog en over zijn vrouw, zoon en kleinkinderen. We spraken ook over dichters. Hetgeen me liet zien wat een wijs man hij is en ook dat was een onvoorstelbaar rijke ervaring voor mij.

Verslag van Shir in Modiin

Bezoek aan Shulamit

Shira, Avi en ik (Shir) slaagden erin om eindelijk samen te zijn met Shulamit nadat we twee weken geprobeerd hadden haar te bezoeken omdat ze zich niet goed voelde. We brachten haar pizza en salade en praatten een tijd. Ik ontdekte dat zij ,net als ik, graag leest maar vanwege een gezichtsprobleem sinds haar geboorte kan ze nu niet meer lezen, hetgeen
voor mij klinkt als een nachtmerrie. Ze sprak ook een beetje over Chanan en zei dat hij haar huis had ontworpen/aangepast voor haar en het was echt plezierig om daar te zijn en haar te leren kennen.


Tomer en Noam bij Chamda in Modiin

Ariël, Talia en Ma’ayan bezoeken Riri in Modiin

Verslag van Timek uit het Noorden

De studenten van de mechina Meitzar, Kfar Hanasi en Ma’ayaan Baruch bezoeken de Shoa overwinnaars week na week. Ze houden ervan zoals u op de foto’s kunt zien. Enkele verhalen volgen onderstaand.

Bezoek aan Chagit in kibboets Chukuk

Het is dit jaar de eerste keer dat we Chagit bezoeken. Het was een geweldige ervaring voor haar. Volgende week kloppen Noah en Hila om 4 uur op maandagmiddag aan haar deur. Elke week. En het feest begint. Chagit vergeet haar ziekte en verdriet meteen zodra de studenten een stap binnen de deur van haar kleine huisje zetten. Noah bracht haar gitaar en
zangboek mee en ze begonnen samen liederen te zingen. Prachtige Israëlische liederen uit het verleden en het heden. Er zijn geen woorden voor deze prachtige verbondenheid te beschrijven. De tijd gaat verder. Opeens rinkelt de telefoon: het is zes uur in de namiddag, tijd om terug te gaan naar de mechina. Noah en Hila geven Chagit een stevige omhelzing en
rennen naar de bus. Chagit is overweldigd door een grote vreugde en geluk en weet dat ze volgende week terug zullen komen.

Bezoek aan Jafim in Katzrin

Voor Jafim zijn deze bezoeken uitermate belangrijk, omdat hij geen familie heeft in de buurt. Gali, Shir, Roeh en Rona bezoeken Jafim elke week. De studenten aanvaarden Jafim zoals hij is, met een grote puinhoop in zijn huis. Het doet er niet toe. Ze kijken naar zijn hart en vinden het fijn om met hem te praten. Het punt schoonmaken pakken we pas op nadat we
hem vaker hebben bezocht. Jafim heeft al ons aanbod ,om hem te helpen met schoonmaken van zijn huis, geaccepteerd. Dat is een grote vooruitgang. Jafim zit er ontspannen bij en zijn gezondheid is verbeterd sinds de bezoeken weer zijn gestart. Dat is een goed teken. We praten over politiek en spelen een schaakspel.



Steve in Kibboets Neot- Mordechai

Steve is een heel interessante man om te bezoeken en om mee te praten. De studenten houden van zijn interessante verhalen en zijn levenservaring. Zodra Steve zijn archief opent met foto’s en artikelen die hij heeft gemaakt en verzameld van de onafhankelijkheidsoorlog in 1948, raken de studenten verbaasd.


Eli Ram en Batia in kibboets Ginosar

In kibboets Ginosar begonnen de bezoeken door de studenten op een zeer onverwachte manier. Zowel Eli Ram als Batia werden inderhaast naar het ziekenhuis gebracht, net nadat de studenten hen voor de eerste keer ontmoetten. Batia keerde afgelopen donderdag terug naar huis- het leek goed te gaan- maar ze overleed onverwacht op vrijdag. De studenten en ik bezochten haar broer en dochter tijdens de week van rouw (shiva). Eli Ram kwam ook weer terug uit het ziekenhuis en hij ontving de studenten in een zeer goede stemming. Dat was een gelukkig moment voor ons allemaal. Eli Ram moet volgende week terug naar het ziekenhuis voor een operatie. Het lijkt mij erg serieus, maar hij vertelde me: “Ik heb Nazi
Duitsland overleefd, en veel ander verdriet in mijn leven. Er is niets voor mij om bang voor te zijn. Ik zal ook deze operatie overleven”.


Bezoek aan Shalom en Mina in Chazor

In Chazor bezoeken de studenten Moshe en Jaffa, Bracha, Ruchama, Mina en Shalom. Shalom Cohen is een nieuwe Shoa overwinnaar uit Tunis. Hij is half verlamd, dus dat is een uitdaging voor de studenten. Dotan en Niv bezoeken hem en kunnen met hem een wandeling maken in zijn rolstoel. Mina en de studenten matchen heel goed samen. Nu vergezelt ook Oz Roy en Vered. Ze helpen haar met schoonmaken, doen boodschappen voor haar en zelfs koken ze een maaltijd voor haar. Mina doorloopt een chemotherapie behandeling. We bidden dat de resultaten goed zullen mogen zijn voor haar.

Zegeningen aan eenieder van u die L’Chaim steunt!

 


Verbonden harten in éénheid

24 october 2019, 26 Cheshvan 5780

Shalom beste vrienden,

We hebben de Joodse feestdagen achter ons liggen en staan klaar om de onze studenten te begeleiden in hun bezoeken. Deze beginnen op een maandag van dit jaar. In voorbereiding hierop ben ik samen met Shir op bezoek gegaan bij de studenten van Bar Am. Zij maken deel uit van het programma daar. Samen hebben we deze groep student ontmoet die binnenkort onze overwinnaars gaan bezoeken in Sfat.

We kwam om klokslag half drie aan in het klaslokaal waar deze jonge mensen geduldig op ons zaten te wachten. Ze waren erg enthousiast over wat Shir te delen had over het programma. Ze is een toegewijde teamgenoot die de afdeling van Tzfat en Modi’in op een prachtige wijze leid. Ze vertelde de studenten over hoe ze L’Chaim vijf jaar geleden leerde kennen. Ze was toen nog zelf een student in de Mechina van Ma’ayan Baruch.

Ze legde aan deze jonge mensen uit dat deze ontmoeting zeer byzonder was. Gewoon om te laten zien dat de toeweiding die hoop brengt aan deze overlevers ze werkelijk van slachtoffers naar overwinnaars kan leiden. Shir deelde met de studenten over haar besluit om dit poject te blijven ondersteunen in haar legertijd. In het leger heeft ze een hoop vrienden gemaakt die erg enthousiast waren over meedoen aan dit project.

Het meest speciale deel van onze ontmoetings samenkomst was te vinden in Shir die het doel en de visie van ons programma perfect uitlegde aan deze jonge mensen. Nu kan zij als een jongedame, een verandering brengen naar de harten van veel jonge mensen die door het land verspreid wonen. Tegen het einde van de samenkomst waren de studenten erg enthousiast en wilden graag beginnen aan dit project. Persoonlijk heb ik niets tegen de studenten hoeven zeggen. Het was voor mij een genot om gewoon te zitten en te luisteren naar de woorden die Shir recht vanuit haar ziel sprak.

Graag zou ik iets delen wat mijn hart raakte op een bijzondere wijze. Ze vertelde over de keren dat ze contact gezocht had met de overwinnaars na haar reis uit het buitenland. Ze verrasten haar omdat deze sterke mensen noemden dat ze van tijd tot tijd nog steeds bezocht werden door studenten die ze twee, drie of vier jaar geleden voor het eerst hadden ontmoet.
Deze Jonge mannen en vrouwen bleven niet bij de gebruikelijke bezoeken en telefoontjes. Sommigen maakten tijd voor de overwinnaars en op sommige gelegenheden namen ze zelfs familieleden, of de hele familie mee. Dit ging op die momenten dan over een moeder, een vader, een broer, een zus, of iedereen van het huisgezin. Ik kon mijn oren niet geloven en voelde me verheugd en trots bij het horenvan deze woorden.

Na de samenkomst in Mechina kwam ik terug naar mijn huis in Zichron en Shir reisde terug naar die van haarzelf in Modi’in.De grootste verrassing kwam op de dag daarna. Ik kreeg van Shir een berichtje. hierin omschreef ze de verrassende ontmoeting die ze had gehad met de nieuwe studenten in Modi’in. Deze studenten overwogen om te gaan helpen met het project in hun eigen woonplaats. Shir had verwacht dat het hier zou gaan over zes studenten. Tot haar grote verbazing bleek dat het hier ging over 29 studenten die bereid waren om hun inzet te geven in dit project voor onze “overwinnaars” in Modi’in!

Ik zou graag mijn grote dankbaarheid willen uiten voor een zeer speciaal persoon in Nederland. Een sterke en bijzondere vrouw met een groot hart heeft ons 2000,- euro geschonken. Gewoon omdat ze een sterke verbinding voelt met het werk wat wij doen. Tegelijkertijd zou ik mijn waardering willen noemen voor alle donateurs. Ze komen uit Noorwegen, Singapore, De verenigde staten, Canada en Israel. De toeweiding die ze geven aan het werk van L’chaim. Ik weet dat ze allemaal een gave geven die diep uit het hart komt.

Mijn grote dank is aan Hashem die voorziet. Het is een privelege om te zien hoe hij telkens voorziet. Hierdoor kunnen we dit heilige werk doen waarin de jonge harten en de harten van ouderen weer samengebracht worden. Zoals de tenach ons opdraagt, “laat zonen terugkeren tot hun vaders en de vaders terugkeren tot hun zonen.” We zijn gelukkig met en trots op het bereiken van ons 16de jaar van het bestaan van L’Chaim.

Met dank aan jullie allemaal! Aan de de studenten, de vrienden in Israel en daar buiten. En niet te vergeten, alle mensen die deelnemen aan het L’Chaim project.

Shabbat Shalom!

Sincerely,
Daniel




De bezoeken van Leah, Anna en Jafim.

31 oktober 2019, 2 Cheshvan 5780

Op een maandag had ik de gelegenheid gehad om op met vier studenten van Mechina Meitzarop bezoek te gaan bij twee van onze overwinnaars in de zuidelijke golan hoogten. Twee mensen die we daar bezocht hebben waren Anna en Jafim. Beiden wonen ze in Katzrin. De studenten zijn erg enthousiast om hun jaar samen met de overwinnaars te beginnen. Wekelijks een ontmoeten door het jaar heen en het geluk van deze mensen. Anna was erg gelukkig en gaf ons een warm welkom. Ze was op dat moment herstellende van een ooginfectie en een beeninfectie. Toch was het erg goed om te zien dat ze erg blij was met de mogelijkheid om deze studenten te leren kennen. Ze spraken over hun families (waarin de huisdieren niet gemist mochten worden) en waar ze vandaan kwamen. Ze heeft gewerkt met kinderen van elke leeftijd. Met twinkelende ogen heeft ze ons verteld over de momenten waarop ze studenten betrapt had op spieken tijdens een toets. Iets waar ze erg veel waarde aan hecht is eerlijkheid. De sfeer was erg goed en na een fotomoment gingen we met de wetenschap dat volgende week weer snel zou komen door naar onze volgende bestemming.

De volgende bestemming was het appartement van Jafim. Helaas heeft hij gezondheidsproblemen waardoor het erg lastig is om zijn woning goed bij te houden. De studenten hadden begrip voor zijn situatie en wilden hem graag helpen. Op het moment dat we binnen kwamen speelde er muziek in het huis. Jafim zat te kijken naar een erg vermakelijke muziekvideo.
Het was mooi om te zien dat de studenten bij hem kwamen zitten om gezamenlijk te genieten van de muziek terwijl ze gezamenlijk op de muziek meebewogen. Het was een goed moment om een nieuwe familieband te bouwen. Na een paar minuten stopte de video en verschenen de ervaringen die de holocaust en het einde van de oorlog van 1945 omschreven.

Hij heeft ons ook over zijn familie verteld. De studenten schijnen erg onder de indruk te zijn van de tijd die ze met Jafim door hebben gebracht. Ze zien er erg naar vooruit om hem dit jaar te bezoeken. Ze hopen hem dan ook te kunnen helpen met het organiseren van zijn woonruimte.


Het bezoek van Jonathan aan Eli en Shalom - Het was voor mij de eerste keer dat ik op bezoek ging bij Eli. Een overlevende van de Shoah. Dit is op een maandag geweest. Hij nodigde mij uit om binnen te komen en bood me iets te drinken aan.
Langzaam maar zeker raakten we beter bevriend en spraken we over onze respectievelijke families. Ik liet aan Eli een foto zien van mijn familie met een beschrijving van iedereen die dicht bij mijn hart staat. Daarna noemde ik het volgende bezoek waarin ik graag langs zou willen komen met een andere student. Zijn naam is Rotem en hij komt uit Mechina. Een paar minuten later vertelde hij me over zijn familie, het leven in het concentratiekamp en zijn immigratie naar Israel. Na zijn immigratie naar Israel aan het einde van de oorlog ging hij werken in een speciale militaire eenheid onder het commando van commandant “Gandhi”. Hij was al wat ouder tijdens zijn dienst tijd. Eli vertelde ons over wat het meest belangrijk voor hem was in het leven. Goede vriendschappen, gerespecteerd worden en promotie maken naar een hogere functie.
We waren het met elkaar eens dat desondanks het gat in leeftijd, er een goede klik was met elkaar. Een warme en vriendelijke eensgezindheid die zonder twijfel door zal zetten in al onze bezoeken. Aan het einde van het bezoek kreeg Eli een telefoontje van zijn zoon. Aangezien het langzamerhand tijd was om te gaan bereidde ik mezelf voor om mijn reis voort te zetten. Hoewel ik in gedachten had om mijn glas zelf aft e wassen was Eli vastberaden om dit zelf te doen. Hij liep kort hierna gezamenlijk met mij naar de deur.



De vreugdevolle lichtbrengende eerste bezoeken van de Mechinot
(scholen ter voorbereiding op het leger)

24 oktober 2019, 25 Tishrei 5780


Beste vrienden van L' Chaim,

We hebben een opwindende start gehad van het nieuwe seizoen deze week met de bezoeken van de studenten aan de Shoah "Winnaars" deze week. Het enthousiasme van onze "Winnaars " was overweldigend en prachtig om het mee te mogen maken. De aftrap van het evenement in de gemeenschap van Kiryat Shmona en de follow up bezoeken
Ik pikte de "Winnaars" op in mijn minibus en bracht ze naar het gemeenschapscentrum in Kiryat Shmona , alwaar we ook de studenten van de Mechina Ma'ayan Baruch ontmoetten. Klara, de leidinggevende onder de "Winnaars" in Kiryat Shmona, had vooraf alle tafels klaargezet voor deze ontmoeting. De studenten mixten vrijwel meteen met alle aanwezige winnaars. Er was sprake van een directe "connectie" tussen winnaars en studenten en de atmosfeer was meteen goed. Het was alsof iedereen elkaar al langer kende, ook al ontmoetten ze elkaar voor de eerste keer. U kunt de lach zien op de gezichten van de overlevenden en studenten.


De eerste bijeenkomst in Kyriat Shmona


Studenten en winnaars in Kyriat Shmona


Ludmila met Roy


De hele groep

De volgende dag begonnen we aan de regelmatige bezoeken. Onderstaand de foto's van Roni en Yuval en Roy in het huis van Bracha. Yuval belde me gedurende haar bezoek om haar enthousiasme te uiten: "we genieten zo van dit bezoek, dit is zo geweldig om mee te maken."


Bracha met Roni Roy en Yuval

Een andere groep studenten bezochten Steve en Rachel in Kibbutz Neot-Mordechai. Ook op onderstaande foto's kunt u de blijdschap op de gezichten zien.


Steve met Oded, Yotam, Emily en Yuval (van rechts links)

En hetzelfde gebeurt tijdens het bezoek aan Rachel. De uitdrukking op het gezicht van Rachel vertelt alles!



Rachel met Yuval Emily, Oded en Yotam

De eerste bezoeken in Hatzor

De dag erna bezochten we met de studenten de winnaars in Hatzor HaGlilit. Sommmige van de studenten hadden al een bewuste keus gemaakt om bepaalde Winnaars te bezoeken op grond van de introductie daarvoor. We ontmoette elkaar op het Centraal Busstation in Hatzor en vandaar gingen we van huis naar huis. Elke Winaar werd door twee studenten bezocht.

Hier kunt u ons samen zien met Bracha. Vered (het meest links) and Itai (achter Bracha) wist dat Bracha een perfecte match voor hen was! Ze bezochten haar vanwege de speciale connectie die ze hebben met haar via één van haar kinderen in in Beer Sheva. Na het bezoek, waren Itai en Vered zo enthousiast en vertelden me hoe geweldig fijn ze het hadden gevonden om Bracha te bezoeken en graag de bezoeken wilden vervolgen.


Bracha, Itai en Vered op bezoek bij Bracha

Onderstaande foto zijn genomen in het huis van Ruchama, Ofri en Mika (rechts). Na het bezoek vroeg ik hen, "Willen jullie Ruchama blijven bezoeken?" Het antwoord hierop was dat ze dat zeker wilden blijven doen!"


Op bezoek bij Ruchama - Ofri en Mika links op de foto.

Daarna bezochten we Mina. Helaas is Mina niet gezond. Ze zit midden in een chemokuur. De resultaten van de PET scan zijn niet goed, maar Mina vecht met alles wat ze heeft tegen haar ziekte. Mina kent meer strubbelingen in haar leven en daarom heeft ze een wat bittere gezichtsuitdrukking. Ze gelooft dat iedereen tegen haar is en dat ze alleen staat. Het is moeilijk haar vertrouwen te winnen en vast te houden. Ik heb de studenten gewaarschuwd dat wie er voor kiest om Mina te bezoeken, geen gemakkelijk jaar krijgt, maar aan het eind van het jaar wel met volle tevredenheid op het doorlopen jaar terug zal kunnen zien. Dit was de manier waarop de vorige studenten Ophre en Bar zich voelden toen ze hun jaar met Mina afsloten. Het contact met Mina is nog steeds niet verbroken en loopt nog steeds. Roy en Vered hoorden van Bar over Mina's situatie en hadden op voorhand al besloten dat ze die uitdaging aan wilden gaan. Na hun bezoek vroeg ik hoe ze hun bezoek aan Mina ervaren hadden. Hun gezichten verraadden verdriet en bezorgdheid, maar ze vertelden mij dat ze niet op zouden geven. Ik zie dit als een moedig besluit en wens hen alle wijsheid en kracht toe. Onderstaand de foto van Roy en Vered (links van Mina).


Op bezoek bij Mina - Vered en Roy zitten het meest links van Mina


Ginosar en Chukuk

Tijdens mijn verblijf in Hatzor, introduceerde Brigitte, de coördinator in kibbuts Ginosar, de studenten van Mechina Meitsar bij Eliram en Batya in Ginosar. Batya is net teruggekeerd uit het ziekenhuis, de jongelui konden daarom niet lang blijven. Eliram genoot met volle teugen van het bezoek van de studenten.


EliRam met Shachar en andere studenten uit Meitsar

Ruben, de coordinator van Kibbutz Hukuk, introduceerde the studenten bij de "Winnaars" Marit, Yossi, en Chagit die ook in Ginosar wonen. Chagit is een nieuwe Winnaar. Chagit zal zelf bepalen of, wanneer en hoe vaak ze onze studenten op bezoek wil hebben.

Ik was aangenaam verrast over de toewijding van de studenten dit jaar, de moed waarmee ze ons project instappen en voel ik mij optimistisch over de grote vreugde die dit jaar gaat brengen voor de studenten en de ouderen.

Dank u wel voor het samen dragen van dit geweldige project,
Namens het hele L'Chaim team - Timik, Shir, Shuki, Leah, Natan en Daniel. We wensen ook u allemaal een heel goed jaar toe.

Shabbat Shalom

Timek

--
Daniel Braun
E-mail: danielxrw@gmail.com
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: lechaim2life.org.il

 


Gelukkig nieuw jaar!

6 oktober 2019, 7 Tishrei 5780

Nu een woord van mijn medewerker Timek...

Shalom beste vrienden,

Het was een vreugde om al onze Shoah "overwinnaars" te bezoeken in hun kleine appartementen en om te horen hoe het met hen gaat en hen een geschenk en eten te brengen voor de Hoge Feestdagen. Direct na Rosh HaShanah hebben Daniel en ik 3 "Mechinot" (voorbereidende militaire academie) bezocht waar we het "LeChaim" project hebben geïntroduceerd. Enkele van de studenten gaan als vrijwilliger beginnen gedurende hun komend academisch jaar. De visie van "LeChaim" die Daniel deelde is goed ontvangen. Zoals je op de foto hieronder kunt zien, was het een grote vreugde om zoveel jonge Israelisch te zien die zo enthousiast zijn om deelgenoot van dit project te worden. Binnenkort beginnen we met de eerste bezoekjes. We wachten vol verwachting op deze dag.


Daniel spreekt met de studenten van Meitsar Mechina

Ik heb de Shoah "overwinnaars" ook gedurende de zomer maanden bezocht toen de studenten op vakantie waren. Zoals je hieronder kunt zien genieten we van het samenzijn met elkaar terwijl we uitzien naar de komst van de studenten. Iedere keer als ik de "overwinnaars" ontmoet, vragen ze me "wanneer komen de studenten me bezoeken"?


Timek met Jafim uit Katzrin

Nu wil ik graag een verhaal met jullie delen over mijn eerste ontmoeting met een nieuwe Shoah "overwinnaar", haar naam is Sara. Mij werd gevraagd of het mogelijk zou zijn voor de Mechina studenten van Kfar Hanasi om een nieuwe "overwinnaar" te bezoeken, Sara, die in een verpleeghuis woont in de Kiboets. Om eerst Sara zelf te ontmoeten heb ik in eerste instantie contact gezocht met haar dochter, waarvan ik het nummer gekregen had. Ik kreeg haar (na een aantal pogingen) niet te pakken, dus besloot ik om maar naar het verpleeghuis zelf te gaan en te vragen naar een vrouw die Sara heet bij de receptie. Toen ik dat deed zei de secretaresse: "ja, ze is hier", en wees naar de vrouw die naast haar bureau zat. Ik keerde me naar Sara om en stelde mezelf aan haar voor. Ze keek wantrouwend naar me en vroeg op een verdedigende manier, "wie heeft je naar mij gestuurd en wat wil je van me?" Ik dacht, misschien is dit niet de juiste Sara die ik zou moeten bezoeken, maar ik ging door en verklaarde aan haar dat ik niets van haar wilde; alleen dat ik haar wilde bezoeken en een paar minuten met haar wilde praten. Het volgende wat Sara me vertelde was triest en schokkend; "Ik hoor hier niet! Ik hoor nergens in deze wereld! Voor mij is de bedoeling dat ik diep onder de grond lig!" Toen vroeg ze me: "hoe oud denk je dat ik ben"? Ik antwoordde, "voor mij zie je er uit als iemand in de 80". Ze begon te lachen en antwoordde, "ik ben 96 jaar". WOW. Ik zou haar nooit op die leeftijd geschat hebben. Sara is een mooi ogende vrouw op leeftijd. Toen ontdekte ik dat Sara Engels spreekt met een zwaar Amerikaans accent en het lijkt of ze geen Hebreeuws spreekt. Sara vertelde dat ze de activiteiten van het tehuis niet volgt omdat ze de medewerkers niet verstaat en zij haar ook niet. Ik veronderstel dat vanwege de taal barrière ze niet kan integreren en dat ze zichzelf daardoor waardeloos en verdrietig voelt. Ik weet nog niet zeker of dit het geval is. Ik vroeg haar naar haar leven. Sara vertelde me dat ze uit Brooklyn komt, ze heeft een goed leven met haar man gehad en ze hebben samen over de hele wereld gereisd. Ze was heel tevreden over haar leven in het verleden, maar haar situatie zoals die nu is, leven in Israel zonder Hebreeuws te spreken, is voor haar heel moeilijk om te accepteren en mee om te gaan. Ze is erg gevoelig en heeft een scherpe geest. Aan het einde van ons bezoek was Sara blij dat ik met haar kwam praten. Ze gaf me een stevige hand, keek me recht in de ogen, en zei: "Kom me nog eens bezoeken"!

Ik wens u een betekenisvolle Yom Kipur en een vreugdevol Feest!
Timek

Daniel Braun
E-mail: danielxrw@gmail.com
Phone:+972547723510
Welkom op onze website: lechaim2life.org.il