Brief van Daniel van 4 februari 2020

 Shalom Chaverim,

Dit is een deel van onze maandelijkse brief die we al eerder verzonden hebben naar onze hebreeuws sprekende vrienden. Nu krijgen jullie hem ook toegezonden in de nederlandse taal. Desondanks dat jullie de toegevoegde brieven waarschijnlijk niet kunnen lezen, zijn de foto's veelzeggend. Daarnaast voeg ik de kern van de inhoud toe van het schrijven.  Het is een rapportage uit Tsfat, waar de studenten en soldaten samenwerken in coordinatie met Shir.
Natuurlijk is het belangrijkste uit dat rapport te vinden in de bezoeken die deze waardevolle mensen oog in oog brengen met de overwinnaars.
De andere toevoeging is een rapportage uit Modiin die tevens ook in hun vrijwillige bijdrage staan onder de coordinatie Shir staan. Het meest belangrijke is te vinden in de volle foto van ons werk met deze geweldige en toegeweidde jonge mensen. Je kan duidelijk zien aan de gezichten, dat ze hun harten en hun leven voor even samen kunnen vinden op hetzelfde pad.  Daar onder staat een brief die ik net ontvangen heb van onze goede vriend, Ivor Mindel.
Hij is sinds jaren terug, een ondersteuner van Lechaim. Graag zou ik deze brief met jullie willen delen.

Shalom vanuit Israel,
Daniel Braun



4 Februari 2020
Een verhaal van twee steden - Antwerpen en Netanya

We woonden al enige  tijd in Belgie  toen we, in 2010, besloten om onze toewijding waar te maken en Aliya naar Israel te maken. Met andere woorden, 'Emigreren'. Mijn moeder en vader waren al eerder naar Israel gegaan. Net na de zesdaagse oorlog in 1968. Dit was een extra prikkel om zelf ook te gaan. Als we deze al nodig gehad zouden hebben om te gaan.

Het was al sinds  lange tijd  dat we Israel zagen als ons thuisland.  Dit geldt voor zowel mezelf, vanuit london op dat moment, als ook mijn toen nog 'toekomstige' vrouw.  Danielle leefde toen nog als kind in Antwerpen terwijl ik op dat moment nog in London woonde en zelf niet veel ouder was. Onze families waren beiden sterk zionistisch. Als leden van de religieuze jeugdbeweging "Bnei Akiva" wisten we dat onze toekomst in Israel lag. Wanneer en hoe was nog niet duidelijk. Desondanks was het hooguit een kwestie van tijd.

Er heerste een geest van idealisme  na 1948. Dit ging nog  door tot ver  in de jaren 1960 en 1970, waarin heel veel inspiratie werd gevonden voor de bouw van de vroege Kibbutzim. In deze tijd was het een grote beproeving om de moerassen droog te leggen, het land tot leven te brengen en deze te verdedigen na eeuwen van verwaarlozing. Daarna kwam de geest van het Tzahal, waarin een uniek joods leger opstond uit de jonge verdedigers en het ondergronds verzet. Deze dappere strijders werden later versterkt door door de aankomst van diegenen die  als 'uit de as van de Holocaust waren opgestaan'. Zij brachten nu hun contributie als joden die zichzelf nu eindelijk konden verdedigen.  

We moeten ons natuurlijk herinneren dat de terugkeer naar ons land, al lang geleden begonnen was. Dat was bijvoorbeeld zo in de jaren 1700 en 1800.
De pioniers die gestart waren met het 'opnieuw  terugbrengen van zichzelf'  naar hun thuisland. Lang voor de moderne staat Israel in 1948 tevoorschijn kwam.
Een paar jaar voor 2010, hadden we Daniel Braun op bezoek gehad in Antwerpen. Er waren jonge, gemotiveerde jonge mensen die een militaire academie nodig hadden. Dus was het nodig om hiervoor een bewustmakingsproces te starten en de ondersteuning hiervoor rond te krijgen. Net na Yom Hashoah, de herdenkingsdag van de Holocaust, werden we gebeld door Daniel. Hij was nog niet zo lang thuis. De vraag die hij me stelde was indringend. Daniel vroeg me of ik wist dat de Israelische televisiekanalen beelden verzonden hadden waarin Holocaustoverlevenden eenzaam en verarmd binnen de landsgrenzen van israel woonden?

Hij vroeg me of het mogelijkerwijs  waar was dat "zulke sitaties in mijn land bestaan"?! Daniel Braun was verbijsterd toen ik vertelde dat het waar was. Zulke situaties bestaan. Zijn antwoord was direct en duidelijk. Daniel zei tegen mij:"als dat de situatie is, dan ga ik zorgen voor deze mensen."

Dat was 15 jaar geleden. Daniel heeft nu deze moeilijke situatie, op zijn eigen manier door "Amutat Lechaim" geprobeerd op te lossen. In het process heb ik zoveel mensen leren kennen. Sommigen hiervan zijn de grondleggers van Lechaim. Shir, Timek, Shuki Kestenbaum, Rivka en vele anderen.    

Met actie en liefdevolle toewijding is deze organisatie nu een buffer zonder enige tolerantie voor de beloften van de autoriteiten. Onvervulde beloften, die de regering gemaakt heeft om deze problematiek voor eens en altijd op te lossen.  Daniel heeft dit gedaan met een groeiend aantal studenten uit het brugjaar voor het leger en de soldaten van het land. Allemaal toegewijde en zeer gemotiveerde vrijwilligers. Zij ondernemen actie, terwijl de regering en de lokale authoriteiten hun steun uitspreken in woorden en mooie verhalen. Hier voegen ze dan zoal beloften en lege of eenmalige gebaren aan toe.
Om het nog maar niet te hebben over de verschillende organisaties die opgezet zijn om eerlijkheid en rechtvaardigheid te geven aan al de overlevenden.
Deze "winnaars" voelen zich achtergelaten en zitten nog steed te wachten op invulling van deze mooie woorden en de ceremonies van deze regeringsleiders, die zouden moeten volgen.

Israel heeft heel veel facetten waar we erg trots op mogen zijn. De meesten hiervan zijn ontzettend inspirerend en indrukwekkend. Toch moeten we heel erg goed uitkijken dat we het oog op elkaar niet verliezen. Heel speciaal wil ik hier ook  de zorg voor diegenen die niet zo bevoorrecht zijn als de mensen in de spotlight, noemen. De armen zijn diegenen die hulp nodig hebben, maar hier niet naar durven te vragen in hun schaamte.

We zijn een grote natie die leeft in het land dat aan ons gegeven is door G'd. Dit zorgt ook voor een grote verantwoording die, niet in het minste gegeven hoort te worden in het zetten van een goed voorbeeld. Daniel en zijn vrijwilligers binnen Lechaim zijn een voorbeeld van hoe het wel moet gaan. Onze toekomstige generatie die nu opgroeit, kan veel leren van de ethiek en de zorg die deze jonge mensen ten toon spreiden aan de oudere generatie. We kunnen veel van ze leren en laten graag weten wat hun onmeetbare waarde is binnen Israel. De inzet die ze nu laten zien, brengt ons gezamelijk waar we vandaag zijn.

Ivor, Danielle and Mindel
Ivor, Danielle en  Mindel

Arena and Moshe
Tsefat: Arena en Moshe (oorspronkelijk afkomstig uit Yugoslavie)

Shalom
Shalom ontvangt  bezoekt in zijn kleine appartementje

Shalom,
Daniel


Internationale Holocaust Herinneringsdag In Jeruzalem

(Een dag van internationale schaamte met mogelijk een aanmoediging tot antisemitisme)

26 januari 2020, 29 Tevet 5780

Lieve vrienden, Vorige week was men in Jeruzalem op een donderdag verzameld om de 75ste verjaardag van de bevrijding van Auschwitz te herinneren. Het was een internationaal "Festival" van herdenking. Deze woorden zullen geen makkelijke kost zijn. Helaas is het soms nodig om de simpele waarheid te presenteren om een gezond en realistisch perspectief te zien.

In de dagelijkse krant en verschillende uitzendingen werd een breed feestmenu uitgemeten door vooraanstaande koks die ingehuurd waren om de Koninklijke families en vooraanstaande mensen van een maaltijd te voorzien. In schril contrast tot de overlevenden van de Holocaust die met veel moeite moeten vechten voor warmte in de kou van deze dagen. Bibberend, gehuld in lakens tegen de kou - die de huizen binnen komt in deze koude winter die door regen gezegend is. De kachel staat uit. Er is geen geld om de rekening te betalen als zij hun huis deze winter daarmee zouden verwarmen. Het is hard om te zeggen dat dezelfde overlevenden, het moeten zien dat hun lot wederom op de proef word gesteld, terwijl ze zien dat er een grootse ceremonie is opgezet om de gebeurtenis te herinneren die hun hele leven op de kop heeft gezet. Wereldleiders in mooie pakken, verzameld voor de glorie van de Israëlische staat. Dat alles terwijl de overlevenden worstelen om hun dagelijks brood op tafel te krijgen, in een poging om te overleven.

Er zijn vandaag de dag ongeveer 200.000 overlevenden van de Holocaust. Ze leven in onze gemeenschappen waarin ze, vaker dan we verwachten, leven onder de armoede grens. Eenzaam en zo ver verwijderd van het festival waar hun keerpunt herinnerd word met grote rijkdom.

Wij in Lechaim-to-life, zijn een kleine groep met minimale grondstoffen. Desondanks dat hebben we ons nu al 16 jaar ingezet om huizen te repareren, (sommige huizen waren hier echt aan toe!) luchtconditioners te schenken en verwarmingen te installeren. Daarnaast geven we het hele jaar door, wat velen van deze overlevenden hun dagelijks brood noemen. Het belangrijkste is vaak het regelen van geregelde bezoeken die belangrijk zijn voor zowel geloof als de mentale gezondheid van de overwinnaars. Dit gebeurt veelal door studenten van het voorbereidende militaire jaar en andere vrijwilligers. Ze geven van hun kostbare tijd en helpen daarmee deze kwetsbare groep ouderen. Het is een grote genade dat G'ds liefde gedragen mag worden op de schouders van deze jonge mensen. Het helpt de overwinnaars om weer op te staan en hun warme hart te delen met de jonge mensen die hun tijd beschikbaar gesteld hebben. Het neemt een uitzonderlijke hoeveelheid gevoeligheid en respect voor deze mooie mensen, om hun zelfbeeld op te bouwen en een positieve factor te zijn in het leven van deze overwinnaars. Dit kan je dan ook geregeld lezen in de brief die we uitgeven.

De mensen die onze activiteiten op de voet volgen, weten wat de waarde is van deze gebeurtenissen. Van hart tot hart en van mens tot mens. Dit zijn vaak gedeeltelijke rode lijnen waarmee het wereldbeeld van de overwinnaars word bijgesteld. Vooral omdat de bureaucratie in hun wereldbeeld, hen behandelt als tweederangs burgers in een harde omgeving die niet geeft om anderen. Binnen in mij komt daarom de volgende vraag omhoog. Wat is de boodschap die we de wereld in zenden? Hoe kunnen we als Israel roepen en vingers wijzen naar de storm die antisemitisme in het buitenland heet, terwijl onze voormalige en huidige regering schaamteloos ongevoelig zijn? Ongevoelig voor het lot van de Holocaust overlevenden, de armen - en diegenen die hulp horen te krijgen.

Lieve vrienden,

Het is voor mij duidelijk dat deze groots opgezette gelegenheden alleen de ego’s van de organisatoren strelen. Het directe doel van deze is namelijk niet om kenbaar te maken wat het lot is geworden van de mensen die de Holocaust hebben overleefd. Hiermee is het ook gelijk duidelijk  dat ze niet hebben geprobeerd om tegemoet te komen bij de nood die nu nodig is. De overwinnaars die op zoek zijn naar hulp en een hart vervuld met compassie.

Festivals met de nadruk op ego en publiciteit zijn niet nuttig. Waar we wel belang bij hebben als land, is een gedreven persoon die geeft om andere mensen en het mandaat heeft om de wonden  te genezen. Door directe en betekenisvolle handelingen, basisvoorzieningen  die niet afhankelijk zijn van een of ander comité, maar de nood van de persoon. Toegepast met oog zorg de persoon die ze voor zich hebben. Dit zal een grote stap vooruit zijn om deze wereld weer een stukje op te bouwen voor ons en voor anderen. Het maakt “tikun Olam”. Laat dit dan eens voer zijn voor de gedachten. Misschien dat de gemaakte besluiten en uitgevoerde daden dan zijn tot de glorie van Israel.  Het is aan ons om onze prioriteiten recht te zetten en daarmee onze missie te doen! Als we onze missie doen, hebben we geen belang meer bij het klagen tegen de wereld. Het doel was altijd om een voorbeeld te zijn van zorg en compassie. Dat is tevens ook onze lijfspreuk/credo.

De slotsom op dit alles is ere en van tegengestelde daden. Mijn mening hierin is de volgende; Een deel van het antisemitisme ligt in ons zelf. In de zelfhaat, de zelfmarteling van het ons waar het Israel betreft. Het meeste van alles is misschien nog wel te vinden in de redenloze haat die zich binnen ons als persoon bevind. Zodra we dat herkennen, kunnen we deze onfortuinlijke eigenschap rechtzetten. Op dat moment schijnen de projectoren niet naar buiten, maar naar binnen.  Het zou helpen in het verbeteren en verfijnen van onze maatschappij door de introductie van eerlijke, nederige en echte richtlijnen die te verantwoorden zijn. Dat zal werkelijk zijn voor de glorie van de staat van Israel.

Mijn hartelijke groet, Daniel

Winter in Israel

7 januari 2010, 10 Tevet 5780



Shalom Lieve vrienden.

Graag wil ik een paar woorden van dankbaarheid uiten voor Hem Die de winter naar Israel bracht. We hebben overal in heel Israel voldoende regen, waardoor alles tot leven komt. Met grote dank aan en veel zegeningen voor HaShem

Toch is er tegelijkertijd in de winter een koude en donkere periode aangebroken, die een moeilijke tijd brengt voor velen.
In het bijzonder voor de oudere mensen die erg eenzaam zijn en ziek. De duisternis van de winter brengt soms depressies maar ook zeker veel eenzaamheid. Wij als L'Chaim proberen te verzekeren dat we, zeker in deze tijd, zoveel mogelijk in contact blijven met onze winnaars. Het is voor ons erg belangrijk om licht en liefde te brengen. Bovenal willen we ze een warm hart toedragen om de ziel van deze waardevolle mensen te laten weten dat ze er mogen zijn!

Ik heb erg belangrijke woorden die ik graag met jullie wil delen. Over de hele wereld zijn de problemen van de oudere generaties vaak hetzelfde. Zeker als we oud en grijs geworden zijn. Om de een of ander tragedische reden krijgen ze vaak maar weinig support vanuit de samenleving in hun onderhoud. Ze krijgen vaak niet het respect, de liefde en de zorg, zoals deze eigenlijk normaal zou moeten zijn. Specifieker nog, de zorg is vaak zorgwekkend matig. Dat is het resultaat van een snelle generatieomwisseling waarin de jongere generatie vaak te druk is met alle andere zaken die ze moeten of willen doen. Dat, terwijl we tijdens het druk zijn het belangrijkste vergeten. De zorg voor onze waardevolle oudere generatie.




Ludmila en Roy


Adi en Ruchama

Niet omdat we ze een grote gunst bewijzen, maar gewoon omdat dit de normaalste zaak is van de wereld. Dit is erg belangrijk om te herinneren. Deze mensen zijn zo belangrijk dat ze onze eerste prioriteit moeten hebben. Zelfs als het leven zo snel en zo druk is, horen we zo nu en dan even de tijd te nemen voor de mensen die ergens in deze duisternis en kou, verlangen naar de warmte van een medemens, om even de eenzaamheid van het oude hart te verlichten. Ik ben erg gelukkig met het voorrecht wat L'Chaim is. Het gaat namelijk precies om die verbinding. Het brengen van vreugde, liefde en die verbinding. De beeldschone "kesher" van jonge harten naar de harten van de oudere generatie.

Dat is een zegen en een groot geluk voor ons allen. Het grote privlege die ons in staat stelt to het brengen van deze zegen naar de ouderen van dagen en de jongere generaties. Wens voor ons allen een goede winter en vergeet alsjeblieft niet wat de grootste rechtvaardigheid is in onze tijd. Heb je naaste lief zoals je van jezelf houdt.


Veel zegeningen van Daniel

P.s. in deze koude tijden zullen de elektriciteitsrekeningen van de overwinnaars iets meer zijn als gebruikelijk. Daarom geven we ze deze en de volgende maand geld om ze hiermee te ondersteunen. Alvast heel erg bedankt voor de ondersteuning die jullie al gegeven hadden. De volgende maand zullen onze overwinnaars ook jullie hulp nodig hebben. Hartelijk bedankt voor alles!

Daniel

 

 

Het aansteken van de Chanoekalichtjes met L'Chaim

26 december 2019, 28 Kislev 5780

 

Shalom vrienden,

Ik wil graag een paar speciale woorden met U delen die in mijn hart kwamen met betrekking tot Chanuka. Vorige avond had ik zo een vreugdevolle tijd bij het bezoeken van onze geweldige groep uit Kyriat Shmona bij de Chanuka bijeenkomst.

Ik ontmoette Timek in de Mechina Mayan Baruch om 16:15 uur. Hij verzamelde studenten en sommige Shoa winnaars en we ontmoetten elkaar in de moadon, (een ouderenclub in Kyriat Shmona). De oudere mensen kwamen langzaam langzaam de club binnen en ik kon zien dat ze ouder
aan het worden zijn en ze zagen er erg moe uit. Toen we aan tafel zaten en we de 1e Chanuka kaars aanstaken, kwam langzaam langzaam het licht en het vuur uit het hart van de shoa winnaars tevoorschijn. Ze deelden met ons enkele persoonlijke verhalen die neerkwamen op een belangrijk kernpunt: ze voelden allemaal dat het enige thuis voor hen Eretz (Land) Isral is. Het Joodse thuisland.

En hoe meer we daarover spraken, hoe meer je de ogen van de oude mensen zag schijnen en gevuld worden met enthousiasme. Delend met de jonge studenten en met ons wat een prachtige reis zij hebben gemaakt om terug te komen naar Isral. En opnieuw kunnen we voelen hoe belangrijk de lev to lev kesher is oftewel de hart tot hart verbinding is. Dat geeft zoveel vuur en licht. Uit diepe schatten verborgen op een geheime plaats die ik de
neshama (ziel) noem.

Dat was speciaal en ik voelde dat we allen een waren. Het licht van de eerste kaars scheen meer als ooit te voren. Het tweede verhaal is te geweldig om het u te onthouden. We hebben een kostbare Holocaust winnaar, een oudere dame die al vele maanden in het ziekenhuis verblijft. Ze is erg intelligent, maar ze heeft een zeer grote tragedie in haar leven. Ze verloor haar hele familie in de Shoa. Maar het zwaarste van alles was voor haar toen ze haar enige dochter verloor in Eretz Isral. Toen dat gebeurde, sloot ze haar hart dicht en ze wilde niet meer geloven in wat dan ook.
En nu zie wat een mooi hart van een jong meisje kan doen met een gesloten hart van een bittere vrouw. Toen ze haar naar huis bracht met de trein vanuit het ziekenhuis, nam ze haar handen en zorgde door dicht bij de oude vrouw te zijn haar zoveel mogelijk te beschermen
tegen de kou en misschien tegen iets anders. Zittend in de trein, legde het meisje haar hoofd op de schouder van de oude vrouw en op dat
moment, vertelde ze me, toen ik het hoofd van dat lieve meisje voelde leunen op mijn schouder, was mijn hart opeens opnieuw open en ik voelde me dichter bij Gd dan ik ooit in mijn leven heb gevoeld. Die diepe verbinding met dat meisje ,die mijn kleindochter kon zijn, was zo liefdevol en warm dat het was alsof ik in de hemel was. Dat maakte dat ik wilde leven. Dat is het 2e Chanoeka licht voor vandaag.

Dank aan Clara ( die de spil is voor de ouderen), de studenten, Timek en onze sponsors die ons steunen om dit feest te organiseren.

Fijne feestdagen,
Daniel Braun


Luistert u naar de Chanoeka boodschap voor u van Danil, beide linken in het engels.

De boodschap van Daniel :
https://youtu.be/MFwk4nTZpJ0
Een nieuw Chanoeka verhaal:
https://youtu.be/X2JPQiIBfag





De boodschappers van het licht

11 december 2019, 13 Kislev 5780


Beste vrienden,

Vandaag willen we een onverwacht maar erg mooi verhaal met u delen. Dit gebeurde gisteren tijdens de wekelijkse bezoeken. De studenten van de mechina Meitsar brachten een bezoek aan het noorden van het land. Dit verhaal is erg speciaal voor mij en daarom wil ik het ook graag met jullie delen. Het is een enorme bemoediging om dit moment met jullie te mogen delen.

Jullie kennen allemaal Eliram, een zeer bijzondere man en overwinnaar van de Shoa. Hij woont in de kibbuts in Ginosar. De studenten geven erg veel om hem en voelen een sterke verbinding met hem. De studenten geven hem een wil en doel om te leven.

Een paar dagen terug moest Eliram naar het ziekenhuis voor een operatie. Dit moest uitgerekend op zijn verjaardag gebeuren. De studenten gingen op bezoek. Vier jonge, rechtvaardige vrouwen. Omer, Maya, Amit en Shachar waren vastbesloten om Eliram in het ziekenhuis te bezoeken. Het ziekenhuis ligt op flinke afstand van hun woonplaats.

Omer, Maya, Amit and Shachar aan het bed van Eliram

Het was hun eigen vrije keuze dit te doen. Er werd niet van ze verwacht dat ze dit zouden doen. Het was die dag erg regenachtig en koud. Na diverse keren overstappen en een tussenstop voor taart en ballonnen kwamen ze aan bij het ziekenhuis. Het bezoek dat ze daar brachten was vervuld met vreugde en liefde. De liefdevolle familierelatie is zelfs in een ziekenhuis als dit, voldoende om het verschil te laten zien die terug te vinden is in een 'gezamenlijk ontmoeten'.

Het was een grote verrassing voor Eliram die niet had verwacht dat ze langs zouden komen. Hij huilde tranen van geluk bij het zien van deze vier jonge mensen. De ogen van de studentes beleven ook niet lang zonder tranen. Ze vierden zijn verjaardag in het ziekenhuis en gaven hem daarmee nog een extra reden om door te vechten voor zijn gezondheid.

Om heel eerlijk te zijn ; toen Timek mij dit verhaal vertelde had ik tranen in mijn ogen. Het voelt voor mij als een groot privelege en een liefdevolle toewijding. Eentje die we delen met alle studenten. Het is dan ook een grote zegen voor de Mechina in Meitsar en Timek. Hij loopt door het jaar heen mee met de studenten zoals een vader voor zijn kinderen dat meestal doet.

Ik kon mezelf niet bedwingen om toch nog een telefoontje te doen naar Tair. Tair is verantwoordelijk voor de studenten van Meitsar. Ik wilde mijn waardering uitspreken voor het goede werk die de school in Meitsar doet. Daarna belde ik ook nog even naar Shachar. Een jonge, mooie maar ook rechtvaardige ziel. Ze had de tijd genome nom de ballonnen en de taart te halen. Gewoon zodat Eli Ram niet vergeten zou worden.

Dit is een geweldig verhaal om te lezen naar de aanloop van de Chanoeka. Het festival word meestal gevierd met vrienden en echte muziek.

Moge de allerhoogste jullie allemaal zegenen en ik breng dank aan Gd die mij de zegen en het privelege heeft gegeven om deel te mogen zijn van deze prachtige symfonie.

Shalom Daniel.

 

Verbonden harten in nheid

28 november2019, 30 Kislev 5780


Shalom vrienden,

We zijn blij dat we weer wat kunnen delen van de bezoeken. Deze bezoeken zijn van week tot week bij de shoa overwinnaars. Deze bezoeken vertegenwoordigen een speciale eenheid van het hart. Dit nieuwe jaar is een paar maanden geleden gestart. Toch voelen we al dat de vrucht van onze activiteiten, jaar na jaar, steeds beter smaakt. De studenten zijn erg toegewijd en voelen zich sterk gemotiveerd in deze opgave, om licht te brengen aan deze overwinnaars van de Shoa. Het is een grote vreugde en een privelege die we als leden van LChaim hebben om dit werk te doen in een tijd als deze.

Mijn lieve vrienden, er is een hoop duisternis in de wereld. In deze dagen kan je het overal vinden. In Israel en daar buiten. Daarom is het nog belangrijker om te begrijpen dat het werk wat we doen, erg belangrijk is. Simpelweg omdat we een licht moeten brengen naar onze natie. Het gaat allemaal over eenheid. "Ahavat Jisrael" de liefde voor Israel.

Nu staat het festival van Chanoeka voor onze deur. Het feest van het licht. We zouden tijdens dit feest een speciaal licht aan willen dragen, aan de harten van de shoa overwinnaars. Help ons alstublieft om deze visie met ons te delen.

Ik wil jullie allemaal bedanken; de leden van L'Chaim in Israel en alle goede vrienden van L'Chaim in Noorwegen, Nederland en de Verenigde staten. Voor al onze vrienden die zoveel hebben gedaan wil ik graag mijn dank geven aan de Allerhoogste. In hun grote liefde voor de mensen in dit project, hebben jullie ons geholpen om de nheid van het hart te vinden. Het uitdragen van deze nheid is zeer speciaal.

Mijn dank aan jullie allemaal,
Daniel Braun

 

 

Bezoeken van families uit Sderot

17 november 2019, 19 Cheshvan 5780

Shalom vrienden,

We hebben een geweldig fijne Shabbat gehad met een paar families uit Sderot die een rondreis aan het maken waren door de Golan en eindelijk de kans hadden om in volledige rust en vrede te kunnen slapen. Het was zo'n vreugde om de moeders van de gezinnen tot rust te zien komen, terwijl hun kinderen speelde met een glimlach op hun gezicht van oor tot oor. Dit uitje gaf hen de mogelijkheid om naar lichaam en geest bij te tanken [van alle stresvolle emoties]. Ondanks de "stiltes" tussen de verschillende vuursalvo's uit Gaza, richting Sderot, is er een enorme emotionale geladenheid onder de bevolking. De bevolking weet nooit wanneer de volgende sirene zal klinken en de volgende raket zal vallen. Elke donatie die we ontvangen en in kunnen zetten om meer families uit het zuiden even tot rust te laten komen in het noorden (Golan), zullen we ten volle hiervoor benutten. Moge het zo zijn dat er sprake mag zijn van een continuiteit in het n zijn met de bevolking van Israel in het zuiden van het land, gedurende deze [aanhoudende] raketaanvallen.

G-d Bless you All,
Daniel Braun




Hartelijke groet van "L'Chaim"

November 12, 2019, Cheshvan 14, 5780

Hallo lieve vrienden,

Zoals beloofd sturen we nu eens per maand een brief om iedereen op de hoogte te houden van alle gebeurtenissen binnen ons programma. In de volgende brief zullen we een aantal prachtige verhalen met jullie delen met foto's. Dat zal ongeveer over twee weken zijn. In de tussentijd zou ik graag een paar van mijn gedachten met jullie willen delen.

Allereerst zou ik willen beginnen met de viering van een fantastisch nieuw jaar. Onze huidige groep is zeer toegewijd aan het werk om een sterke connectie te bouwen met de vertegenwoordigers van "Lechaim." Met name gaat het hier om Timek, Shir en mezelf. We mogen er nu al getuigen van zijn hoe de vruchten van al het verzette werk (tot nu toe) nu al zichtbaar worden. De "winnaars" van de holocaust ontvangen vol vreugde de studenten waar ondertussen het onderlinge vertrouwen snel groeit. Graag zou ik iedereen willen herinneren aan het grootste doel waar "Lechaim" voor staat.
Dat is een bekend en belangrijk gebod uit onze Thorah: "Heb je naaste lief als jezelf." We doen dit door onze Israelische jeugd in aanraking te brengen met onze Joodse geschiedenis en de mensen van deze tijd [die een onderdeel zijn hiervan] en ook de ideologie van onze Joodse staat wordt niet vergeten. Onze jonge mensen hebben een grote honger en dorst naar het "onderdeel zijn van hun geschiedenis in hun tijd" op een waardevolle manier, "in hun situatie en met wat zij aan vaardigheden tot hun beschikking hebben".

Het is misschien niet helemaal duidelijk wat ik bedoel met de term "onze tijd"? Tegenwoordig gebruiken we veel technologische middelen om met elkaar in contact te komen. Dit gebeurt meestal door machines en korte berichten.
Zoals we allemaal weten kan niets de warmte vervangen van direct contact ; "van aangezicht tot aangezicht en van hart tot hart". De diepe echte connecties die je niet in technologie kunt vinden. Dit is de kern van het werk dat we proberen te "DOEN". De grote inzet van de huidige groep studenten lijkt op de belichaming van een beroemd vers uit onze Torah. Ik heb een zeer grote bewondering voor om die reden.

Als laatste zou ik graag zou ik nog een verhaal met jullie delen. Een verhaal over Tova uit Haifa. We hebben al jaren contact met haar. Tova is nu bijna negentig en ligt in het ziekenhuis en is een intelligente en heldere vrouw in haar denken. Helaas heeft de frustratie van 'het zijn in een ziekenhuis' haar depresief gemaakt tot het punt dat ze niet meer wil leven. Toen Shir zich hiervan bewust werdt, vroeg ze aan een van haar vriendinnen om Tova in het ziekenhuis te bezoeken. Haar vriendin heet Shelly. Dat bezoek bleek een ware "eerst hulp" voor Tova. We danken G'd voor Shelly en haar vriend, Itai. Het bezoek aan Tova van deze prachtige mensen heeft een hoop troost gebracht. Het was niet makkelijke voor ze om te horen over haar leed en de wens om deze wereld te verlaten. Gelukkig waren Shelly en Itai in staat om haar geest op te beuren zodat ze de wil heeft om het gevecht voor het leven voort te zetten.


We hebben gezien dat een groot aantal jonge mensen interesse heeft in "L'Chaim" en graag wil meehelpen in ons project. De mensen die mee willen helpen, komen van verschillende plaatsen. Maar zoals jullie weten, is het aantal vrijwilligers voor ons niet belangrijker dan de kwaliteit van de mensen. Sterker nog, de kwaliteit van de mensen en hun verbinding met het project, zijn wat het verschil maakt. Voordatwe deze brief afsluiten, zou ik graag noemen wat mij zo met warme trots vervult als ik aan "L'Chaim" denk; Het is het enthousiasme en het vuur dat brandt in de harten van onze jeugd. Dit vuur en enthousiasme wordt overgedragen op de "Winnaars"van de holocaust. Dit, mijn vrienden, is het echte medicijn. We zullen doorgaan met G'ds hulp, om dit werk te doen.

Met grote dank aan Hashem die ons in staat stelt om het werk te doen. We zullen dit dan ook niet als iets normaals zien in het dagelijks leven. Ik wens aan jullie allemaal het beste en dank jullie voor de steun die jullie ons geven.

Dat G'd jullie allemaal moge zegenen,

Daniel Braun

Email : danielxrw@gmail.com
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: lechaim2life.org.il (hebrew)
https://www.lechaim2life.org. il / english (english)



 

Begin van het nieuwe jaar 2019-2020

24 oktober 2019, 28 Tishrei, 5780

Shalom lieve vrienden,

Nu de Joodse Feestdagen achter ons liggen, zijn we er klaar voor dat onze studenten beginnen met hun eerste ontmoetingen van het jaar aanstaande maandag. Als voorbereiding hierop hebben Shir en ik 2 dagen geleden de studenten in het Mechina Program van Bar Am, gelegen in het noordelijke deel van Isral, naast Tzfat ontmoet.

We hadden een samenkomst met de studenten die samen gaan werken met onze dierbare overwinnaars in Tzfat. We kwamen om precies 14:30 en de studenten wachtten al op ons in het klaslokaal, zeer verwachtingsvol om te horen over ons programma van Shir, onze toegewijde teamgenote die blijft deelnemen als tak van L'Chaim in Tzfat en Modi'in op zo'n fijne manier. Ze vertelde de studenten hoe ze zelf kennis had gemaakt met L'Chaim vijf jaar geleden, toen ze zelf een student was in de Mechina van Ma'Ayan Baruch. Ze vertelde hoe het haar had geraakt, de ontmoeting met ons, en om te zien hoe toegewijd we waren om nieuwe hoop te brengen voor de overwinnaars en om hen van "Slachtoffers" te veranderen in "Overwinnaars". Ze vertelde de studenten hoe ze deelnam aan ons project toen ze zelf soldaat werd. In het leger, maakte ze veel vrienden en velen werden enthousiast om ook deel te nemen aan ons project.
Het meest speciale gedeelte van die ontmoeting voor mij was om te luisteren naar Shir en te zien hoe goed ze ten diepste de visie begreep van ons werk en hoe ze, nu als een jonde dame, verandering kan bewerkstelligen in de harten van zoveel andere jonge mensen in ons land. Tegen het einde van de ontmoeting, waren de studenten heel enthousiast om aan het project te beginnen. Ik hoefde niets tegen de studenten te zeggen - ik kon achterover zitten en alleen maar met plezier luisteren naar elk woord wat Shir sprak recht uit haar ziel.

Ik wil graag een ding delen wat me bijzonder geraakt heeft. Shir vertelde me dat toen ze de Holocaust overwinnaars belde, nadat ze terug was gekomen met haar vriend, dat ze haar hadden verrast door te zeggen dat ze periodiek bezoek hadden gehad van voormalige studenten van 2,3 en 4 jaar geleden. Deze jonge mannen en vrouwen houden niet alleen nog steeds contact met hen , maar brengen soms ook hun hele familie mee op bezoek - moeder, vader, zuster en broer. Ik kon mijn oren niet geloven - ik voelde veel trots en vreugde in de woorden. Na de ontmoeting bij de Mechina (school als voorbereiding op het leger), kwam ik thuis in mijn huis in Zichron en Shir ging terug naar haar huis in Modi'in. De grootste verrassing gebeurde de volgende dag - Shir liet een bericht voor me achter, dat ze de kans had gehad om de nieuwe studenten te ontmoeten in Modi'in die overwogen om vrijwilliger te worden bij ons project in die locatie. Ze had 6 studenten verwacht om deel te nemen, maar was overweldigd met vreugde dat feitelijk 29 studenten zich hadden gemeld om deel te nemen aan ons project om onze "Winnaars" in Modi'in te ondersteunen!

Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om een hartelijke dank uit te spreken aan een speciale donor in Holland - een oudere vrouw die zo genereus 2000 euro gaf omdat ze zo'n sterke binding heeft met het werk wat we doen.
Op dit moment wil ik waardering uitspreken aan alle donoren van Nederland, Noorwegen, Singapore, de USA, Canada en Isral die toegewijd waren en blijven aan het werk van L'Chaim. Ik weet dat ze allemaal geheel uit hun hart geven. Ik wil HaShem bedanken die ons in staat stelt om dit heilige werk te verrichten wat de jongere harten met de oudere verbind,
zoals de Tenach ons opdraagt, "Laat de Zonen tot de Vaders en de Vaders tot de Zonen terugkeren". We zijn blij en trots om ons 16e jaar van bestaan te naderen van het L'Chaim Project. Baruch HaShem, dank aan G'd. Met G'd's wil zullen we onze prachtige verslagen van de acties en foto's sturen na de eerste ontmoetingen van de studenten.

Shabbat Shalom! Vriendelijke groet,
Daniel Braun


Gelukkig Nieuw Jaar !

8 oktober 2019, 9 Tishrei 5780


Lieve vrienden,


We vieren in Israel als een natie gezamenlijk het Joodse nieuw jaar in de maand Tishrei. Tegelijkertijd zijn we hard aan het werk om voor onze nieuwe studenten een framewerk klaar hebben staan bij de aanvang van ons speciale programma van het nieuwe jaar. Samen met Timek heb ik de grote vreugde en het enthousiasme van deze jonge mensen mee mogen maken. Ze wilde graag beginnen aan dit project! Het geef mij zoveel blijdschap om te zien dat jongeren en ouderen vreugde vinden in vriendschap en betekenisvolle levenskracht in dit leven.

Zoals elk jaar, hebben we ook deze keer weer verschillende ontmoetingsbijeenkomsten. Het is de bedoeling dat we elke locatie bezoeken om de studenten plaatselijk te vertellen over ons unieke project genaamd Lechaim. Het is erg belangrijk dat we de overwinnaars van de holocaust een plaats geven om te zijn. Zoals elk ander jaar voorheen zijn we buitenzinnig verheugd over de jeugdigen die zo dorstig zijn naar een leven waarin een barmhartige en oprechte levenshouding te vinden is. Wat mijn hart verwarmt is dat ze begrijpen wat het belang is van het niet vergeten van de ouderen die dit land opgebouwd hebben. Dat is de essentie van onze natie.

Kijkt u eens naar de fotos hieronder en zie hoe de ogen van deze jonge harten glanzen. Het is erg belangrijk voor ons als L'Chaim om de voortzetting van onze Joodse geest op te heffen naar de allerhoogste in een warme hartenwens om goedheid en rechtvaardigheid na te jagen. Hiermee laten we ons hart kloppen met barmhartigheid en liefde. Dit versterkt de eenheid van ons volk onder jong en oud.

We willen van deze gelegenheid gebruik maken onze vrienden in Israel en wereldwijd te zegenen! Van hier wens ik Rivka een compleet snel herstel toe en wensen haar en haar familie een zegenrijk nieuw jaar toe. We waarderen al de jaren van hard werk en toewijding die ze met haar volledige hart gegeven heeft aan dit project.

Persoonlijk wens ik Leah Politzer een warm welkom na haar aliyah naar Israel. Zelfs al een moeder van vijf kinderen vind ze de nodige tijd om ons te helpen met het belangrijke computerwerk voor ons project. We geven ook graag een warm welkom aan Natan Greenman die zeer recent in de L'Chaim familie gestapt is en Leah helpt met vertaalwerkzaamheden. Dat we de vreugde en het licht mogen blijven verspreiden als een zegen voor alle mensen van Israel gedurende deze uitdagende tijdsperiode.


Een zegen voor iedereen,

Daniel Braun
Head of "LeChaim"