Brief van 18-03-2021

Shalom beste vrienden,
Binnenkort is het Pesach, Paasfeest. Enkele dagen geleden hadden Timek en ik het voorrecht om de studenten van Meitsar te ontmoeten. Oog tot oog, hart tot hart. Het was voor mij een van de meest speciale bijeenkomsten met de studenten ooit.
Allereerst ontmoetten we de groep in Katzrin, vlak voor het bezoek. De studenten hebben op een prachtige wijze gedeeld wat ze echt in hun hart voelen, als ze de Shoa winnaars bezoeken. U kunt het zien en beluisteren in een video die we hebben gemaakt. Een van de meest speciale verhalen was toen Sittar, een aardig jong meisje met een groot hart, deelde wat ze voelt als ze Jafim bezoekt. Dat was heel speciaal meer ......

Brief van 18-02-2021

Shalom lieve vrienden,

We zijn erg blij om U een goed verslag van de mooie activiteiten van LíChaim te kunnen sturen. Ik zie het als een grote gift en privilege om te kunnen doorgaan en de grote motivatie onder de jonge studenten te zien dat zelfs in de zware tijd waarin we nu zijn, zij door blijven gaan om zoveel vreugde te brengen naar de oude mensen en naar degenen die erbij betrokken zijn.meer .....

Brief van 28-01-2021

Lieve vrienden,

Het is geweldig dat we gezegende regen hebben, die hard nodig is in IsraŽl. Ik deel een verhaal dat de geest van ons organisme (in plaats van: organisatie) LíChaim weergeeft Ė om vreugde te voelen met diepe Joodse betekenis.
Zoals u weet startten we 17 jaar geleden een project om Holocaust overlevenden te adopteren. Ons voornaamste doel is om ontmoetingen te creŽren tussen jonge en oude mensen, niet omdat ze hulpbehoevend zijn of arm maar omdat zij overwinnaars zijn van de Holocaust. Dit model van adoptie dat tot hun laatste dag duurt, is waardevol voor zowel de jongeren als voor de ouderen. Door deze onvoorwaardelijke relatie is er heel veel vreugde en vitaliteit. meer .....

Brief van 15-01-2021

Wij wensen al onze vrienden een beter jaar: veel vreugde en een goede gezondheid. Ik wil graag nog eens met U allen de essentie en de visie van LíChaim delen.

We begonnen in 2005 met de visie die geschreven staat in de Bijbel in de profeet Maleachi 4: 6: ďHij zal het hart der vaderen terugvoeren tot de kinderen en het hart der kinderen tot hun vaderenĒ. Om een goede verbinding te creŽren maar het meest belangrijk is de diepe verbinding van hart tot hart tussen de ouderen- de winnaars van de Shoa en de jonge generatie. Hopend dat door deze verbinding we in staat zijn om tikkun olam ( Gíds opdracht voor het Joodse volk: herstel van de schepping). Met andere woorden: een diep begrijpen wat de Shoah is, wat het vertegenwoordigt en vooral: hoe we kunnen verbeteren in ons dagelijks leven en hoe we berouw kunnen hebben. Hoe kunnen we van IsraŽl houden op een meer diepe wijze? Dat is inclusief de natie IsraŽl, het land IsraŽl en de Gíd van IsraŽl. meer .....

Brief van 17 november 2020

Dec 2020
Shalom vrienden,
Deze week viert het Joodse volk het feest van Chanuka. De vakantie van licht. Meer dan ooit hebben we licht nodig. In deze donkere tijd. En vandaag wil ik een verhaal van de schoonheid van fijngevoeligheid, nederigheid, diep begrip over wat onvoorwaardelijke liefde is, met je delen.
We zijn gezegend met een nieuwe Shoah overlevende in Katzrin. Haar naam is Miriam, een Holocaust overlevende uit Hongarije. En Miriam, ze houdt van praten! En om te praten en te praten en te praten. Je kan haar niet stoppen. En ze gaat door en praat. Nu is hier de schoonheid van het verhaal.
Mensen zoals Miriam zijn niet zo makkelijk om mee om te gaan. Ze luisteren niet goed naar anderen. Ze zien je van harte, echter, ze blijven alleen maar praten. En de afgelopen week zijn er twee geweldig mooie studenten, vanuit mechina Meitsar, die Miriam hebben bezocht. Een jongen, Roi, een immigrant uit Amerika en een meisje, Ofek, een jong IsraŽlisch meisje met een groot hart. Toen het bezoek afgelopen was, begreep ik van Timek, dat het niet zo eenvoudig was voor deze jonge mooie zielen hoe om te gaan met Miriam. Timek stelde me voor met hen te praten. Dat heb ik gedaan. meer .....

Brief van 17 november 2020

Shalom beste vrienden,

De studenten zijn terug, wat een vreugde.

Timek en ik (Daniel) waren vorige week  uitgenodigd in de mechina (school) in Kfar Hanasi. Al de vijftig studenten waren bij de bijeenkomst.. Ze droegen allen mondkapjes, maar hun ogen schitterden. We voelden groot enthousiasme. Zoveel goede wil en liefde. En ze waren zo bemoedigd dat ze konden starten met het project van LíChaim. Het was voor mij en Timek een geweldig uur,een mooie tijd. Deze woensdag is het de eerste keer dat de studenten de winnaars in Neot Mordechai zullen bezoeken. Vandaag (Maandag) gaan de studenten van Meitsar naar Ginosar, Chukuk en Katzrin voor de derde keer.
Deze avond om 8 uur zal Shir de eerste ZOOM-meeting  hebben met de nieuwe studenten van de mechina in Baram. LíChaim is nog steeds actief dankzij God. En met dank aan al onze ondersteunende supporters.
God zegene u allen, Daniel Braun.     meer .....






Brief van Daniel van 16 oktober 2020

Verslag van Shir en haar studenten

Ik ontmoette Tova net voor Rosh Hashanah, voordat de lockdown startte en vanaf die tijd hebben we gecorrespondeerd via en ook via de telefoon. Met haar gaat het goed, er waren een paar dingen met het en ook een probleem met een onbeleefde grovere persoon in de buurt waarmee ik haar heb geholpen om die persoon telefonisch te bereiken. Voor de rest is het vakantieseizoen een moeilijke tijd, dat is te begrijpen. Maar over het algemeen gaat het goed. Degene die voor haar zorgt is geweldig en ze kunnen goed met elkaar overweg.

Van Zohar en Hadar - Ik heb Svetlana gebeld vandaag (woensdag) en we hebben een korte tijd gepraat, want ik bemerkte dat ze een beetje moe was. Ze praatte niet veel, ik vroeg haar hoe het met haar ging, en wat zij en Dimitri hadden gedaan vandaag. Ze was in een slechte bui en zei dat ze zich niet goed voelde. Ik heb geprobeerd haar op te beuren. Ik vertelde haar optimistisch te blijven, wat betreft dat hele Corona-geval en heb haar gezegd dat ook Zohar en Hadar zouden bellen. We zullen proberen hen wat cake te brengen of iets liefs, want ze was een beetje van streek. De volgende dag hebben we Svetlana en Dimitri een sinaasappelcake gebracht, die we hebben gemaakt, ze was er blij mee.

Verslagen van de telefoontjes. Zonder twijfel zijn de updates van onze telefoontjes wat korter dan de ontmoetingen van werkelijk bij elkaar over de vloer komen, maar ze zijn niet minder belangrijk of emotioneel. Alle schoonheid in LíChaim is volharding en verbinding. Zelfs als je vraagt hoe het ermee gaat, wat interesse toont en wat genegenheid geeft en zorgt voor, is dat goud waard! Het geeft kracht en laat zien dat we geven om mensen en alle schoonheid die daarin is, die met een volledig hart wordt gegeven elke week. Mogen we dit voorrecht voortzetten om deze wonderschone relaties te bouwen, en ook dat we elkaar weer spoedig in persoon mogen ontmoeten.

Noa - Ik sprak vandaag met de lieflijke Anna. We deelden elk wat over onze dag. Ze is heel voorzichtig aangaande corona. Ze leest veel boeken deze tijd. We hebben elkaar een goede vakantie toegewenst.

Yuval - Raya en ik hebben met elkaar gepraat voor Yom Kippur, Ik ben blij dat ze hebben gepraat. Ze vastten en het ging goed, zelfs al was het een beetje moeilijk. Ik heb ook de vrijdag voor Sukkot gebeld om ze een goede vakantie te wensen Hodaya Rivka - Ik heb met Tova gepraat, we praatten over Sukkot welke morgen komt. We startten een gesprek over de vakantie en vandaar gingen we naar nog interessantere onderwerpen. Het gaat goed met haar over het algemeen, en het is goed om van haar te horen en met haar te praten:)

Rotem Gal en Noam uit Modiíin ĖTer ere van Sukkot, brachten we de lieve Yehudit een pakket van ons, vanwege de vakantie en ze is er blij mee.

Noa -Ik sprak met Oma Sarahaan de telefoon en het was heel fijn om elkaar te spreken, en vertelden elkaar wat we hadden meegemaakt, want het bleek dat we elkaar al een tijd niet meer hadden gesproken. Ze vertelde me hoe het gaat gedurende de quarantaine en zo. Shachar en ik(Shir) willen haar een bezoek en een cake gaan brengen volgende week (natuurlijk met de afstand in acht houdend en maskers).



Bericht van 27 september 2020


Bericht van Shir

Een paar woorden die omschrijven hoe de afgelopen week was waarin ik vol liefde de pakketjes voor de Feestdagen voorbereidde voor al de overwinnaars met persoonlijke groeten voor iedereen. Ik ging van huis naar huis, in Modiin en Safed en sprak met hen, keek naar de lach in hun ogen door het masker heen en verheugde me met hen op de Feestdagen. Het terugkerende motief bij alle bezoeken is het buitengewoon moeilijke feit dat je niet je "grootouders" kan omarmen. Ik zal in het kort vertellen over de prachtige bezoekjes.

Modiin:

Mordechai was heel blij dat ik kwam en in het bijzonder over de begroeting. Zijn conditie is vrijwel hetzelfde, iets beter dan de vorige keren dat ik hem zag. Hij vertelde dat Hagit (de bewonderenswaardige moeder die al meerdere jaren vrijwilligerswerk doet) komt iedere zondag een uur of twee bij hem zitten. Hij was geraakt door het huwelijksaanzoek en vertelde dat hij ook op ťťn been zou komen met de hulp van HaShem.


 Mordechai


Miriam

Miriam was erg blij met het pakketje en vertelde dat ze de vrijwilligers mist en wacht tot ze terug komen. Ze wenste me een gelukkig nieuwjaar.

 Yehudit

Yehudit was ook erg blij met het pakketje.
Ik zie er erg naar uit dat ik op een dag in de gelegenheid ben om hen beide van dichtbij te leren kennen want vanwege corona en hun plotselinge deelname aan het project is er niet de gelegenheid geweest om hen te leren kennen behalve door een telefoongesprek en een pakketje voor de Feestdagen. Zij is altijd dankbaar en stopt nooit om ons met haar hele hart te bedanken voor onze hulp. Deze keer was ze ook erg blij over de pakketjes en het raakte haar echt


 Svetlana en Dimitri

Svetlana en Dimitri waren tot tranen toe bewogen en vertelden ontelbare keren "jullie hadden niets hoeven brengen" het was erg emotioneel en ze bleven ons maar bedanken. Ze zijn innemend zoals gewoonlijk, zelfs met de moeilijkheden en de respectvolle leeftijden - 82 en 85 jaar blijven ze optimistisch.
 
Sarah
 Zowel de lieftallige grootmoeder Sarah en  Abraham bedankten meerdere keren en zeiden dat we niets hadden hoeven brengen. We spraken over het huwelijksaanzoek, onze studies en over hun kleinzoon die ook in Be'er Sheva zal studeren.

Shulamit zag er geweldig uit! Ze was erg gelukkig en zei dat ze erg blij was om te horen over mijn huwelijksaanzoek. Ik vertelde haar dat we beiden wensten dat ze het met ons zou kunnen vieren met de hulp van God. Ze was erg blij. 


Hemda

Bij Hemda hadden we een mooi langdurig bezoek gepaard met veel verhalen over wijlen Yankele, over de kleinkinderen van Amutat LeChaim die nu allen soldaat zijn en nog steeds wekelijks nauw contact onderhouden met haar door de telefoon en bezoekjes als ze in de gelegenheid zijn. Ik hielp haar met verschillende dingen die moeilijk voor haar waren via de telefoon en dit maakte haar erg gelukkig.

De verbazingwekkende Jeanette was ook erg blij met het geleverde pakketje en vertelde me over haar poging om om te gaan met de huidige situatie, en over de bijzondere band met haar kinderen en kleinkinderen die er erg voor waken dat ze zich niet alleen voelt.



Shalom Nahariah: Shalomís unieke bezoek aan het ziekenhuis, Shaloms' hand in die van Shir in het ziekenhuis.                        Als er een grootvader is die in het bijzonder wenste dat ik ging trouwen, dan is het Shalom. Er is geen bezoek of gesprek geweest sinds ik Itamar ontmoette waarin hij me niet vroeg of we gingen trouwen. Ik kan het nog steeds niet geloven dat precies twee uur na het bezoek aan zijn huis waar ik voor het eerst zijn dochter ontmoette hij een beroerte kreeg. Ik reed in het bijzonder naar Nahariya om hem te bezoeken in het ziekenhuis in strikte corona condities. Het bezoek was met handschoenen, pak en masker. Ik vroeg de zuster om de ring te desinfecteren en het over de handschoen te doen om het hem te kunnen laten zien. Het was een erg moeilijk bezoek voor me. Een persoon te zien waar ik zoveel van hou in zo'n situatie is verschrikkelijk en vergeet je niet gauw. De man die altijd "button-down" shirts draagt en plotseling in een jurk in het ziekenhuis bed ligt. In een bijna dagelijks gesprek met zijn dochter was ik blij om te horen dat er een kleine verbetering van zijn conditie is. Hij hield mijn hand tijdens het bezoek vast en ik sprak met hem met stralende ogen en aaide over zijn hand, ik liet hem de ring zien en voelen en hij begon te huilen!!! Hij bleef me gedurende het gehele bezoek aankijken. Ik sprak met hem, bemoedigde hem en vertelde hem dat ik in hem geloofde, hoe sterk hij is en dat God van hem houdt en dat hij met me zal dansen op de bruiloft met behulp van God en hij schudde stevig mijn hand en probeerde zonder succes te praten en huilde van tijd tot tijd. Ik speelde een paar liedjes voor hem en hij was erg blij. Ik was heel erg blij om van zijn dochter te horen dat hij die dag verhuizen zou van de intensive care afdeling naar een andere kamer en dat is al een teken van vooruitgang!!

Safed


 Moshe en Orna

Ik begon de bezoekjes met Moshe en Orna die bijzonder zijn, ze waren blij en vertelden dat in het afgelopen jaar ze mij en de vrijwilligers meer hadden gezien dan hun kleindochters en dat ik de Feesttijden bijzonder voor hen maakte.

 Eli

Het volgende bezoek was naar Eli, nadat we elkaar helaas al heel lang niet hadden gezien (ik kwam altijd op bezoek in de weekenden wanneer hij met zijn zoon in Netanya is en niet in Safed). We hadden een hartverwarmende en informatieve ontmoeting. Hij vertelde me heel veel historische verhalen en ook persoonlijke. Het was interessant en verrijkend en hij was ook in ons erg geÔnteresseerd en vroeg naar Itamar en ons leven en onze studies.

Bij Julie hadden we een bijzondere en geweldige ontmoeting! Na haar half jaar van rehabilitatie op twee verschillende plaatsen, na haar val en operatie, keerde ze naar huis terug, verloor een hoop gewicht en ziet erg geweldig uit, maar kan helaas helemaal niet lopen, zelfs geen stap, maar ze is helder en warm zoals altijd en omringt door een geweldige familie die voor haar zorgt. Tijdens een bezoek vandaag ontmoette ik haar schoondochter die kwam om voor haar en haar familie eten voor de feestmaaltijd te maken voor morgen. Ik ontmoette ook haar zorgdrager en was zo blij om een goede en geweldige zorgdrager te zien die goed zorgt voor haar.

Lilian zag er beter uit dan de vorige keer dat ik haar ontmoette; maar ze is nog steeds terneergeslagen en verdrietig door het voortijdige verlies van haar zoon. Ze vertelde dat ze de Feestdagen zou doorbrengen met haar familie die naast haar woont en dat was voor mij hartverwarmend. Ze was erg blij met het mooie pakketje dat ik haar bracht en vertelde dat ze het echt nodig had en het ontroerde haar.


Larissa

Het laatste mooie bezoek was bij Larissa; ik ontmoette ook haar zoon die alijah had gemaakt vanuit de Verenigde Staten ongeveer een jaar geleden en het was een bezoek vol met plezier en met de bekende ronde van Larissa's werk - haar tuin die geweldig vooruitgegaan was gedurende de tijd! Ze was erg enthousiast over de ring en Itamar en we haalden kostbare herinneringen op van mijn bezoekjes aan haar als student, toen ik op bezoek kwam in Kiryat Shmona. Shir

Nog een toevoeging van Shir:

Zes jaar zijn voorbij sinds de dag dat DaniŽl naar de school (mechina) kwam en ons vertelde over het werk van L'Chaim. Ik voelde het tot op het bot dat er iets goeds en groots bezig was om mijn leven binnen te komen en ik kon toen niet bevroeden hoezeer dat is gebeurd. Gedurende het jaar op school toonden ze ons de IsraŽlische samenleving in al zijn aspecten en uitdagingen, en vertelden ons in woorden en zonder woorden, dat het nu onze beurt was om invloed uit te oefenen, te geven en te verbeteren.

Na een jaar van ons in staat te stellen om betrokken te zijn en uitdagende sociale actie kon ik het niet achter me laten als een oude herinnering en besloot het tot leven te laten komen en de visie die ik geleerd had op school te realiseren. Tijdens de laatste 5 jaren heb ik de Holocaust overlevenden zozeer van nabij leren kennen dat ze voor mij nu zijn als grootvaders en grootmoeders. Met sommigen van hen deel ik mijn meest persoonlijke zaken. Ik voel me bevoorrecht dat ik het privilege heb om deze mensen zo hecht te mogen leren kennen, hun verhalen mocht horen, hen gelukkig te maken en me met hen te verheugen en hen te helpen die hulp nodig hadden.

Ik ben trots op de jonge generatie en kostbare vrijwilligers die deel hebben aan dit verbazende en levende project dat L'Chaimtolife heet. (om de vreugde te voelen van veelbetekenende Joodse vernieuwing). Ik ben blij om het voorrecht te hebben om het verbindingskanaal te zijn, en voor de gelegenheid om de speciale kontakten en verbindingen mogelijk te maken tussen de jonge en oude generatie.

Deze week, helaas, verloor ik een dierbare grootvader, Shalom uit Safed die hoorde bij de 5 andere grootouders die ik met mijn hele hart liefhad en die nu in de hemel is. Deze mensen gaan met me mee op elke weg die ik ga en ik voel ze dicht bij me. Bijvoorbeeld, toen ik de IsraŽl Trail deed van Eilat naar Dan, was er zowat elke dag tenminste een vlinder die met me meevloog bijna de hele dag. Elke dag was er een andere vlinder en ik voelde het alsof het mijn overlevenden waren die deze reis met me meegingen. Zo ook op de gelukkigste dag van mijn leven tot nu toe, toen mijn vriend mij een huwelijksaanzoek deed, wilde ik zo graag mijn overleden geliefde Rositza bellen en het opwindende nieuws met haar delen.

Ik wens ons, dierbare partners, dat we samen zullen doorgaan met goed doen omdat onze kracht ligt in deze samenwerking en volharding, in geven zonder vergoeding, in de onvoorwaardelijke liefde die we geven (en ontvangen op een enorme wijze!) van onze Holocaust overlevenden.
Gelukkig Nieuw Jaar en gezondheid toegewenst!

Shir Shalev


Brief van 16 september 2020

Verslag vanuit Galilea
Het was opnieuw een grote vreugde om naar alle plaatsen in het noorden van IsraŽl te reizen en daar de winnaars in hun huizen te ontmoeten en hen de beste wensen en zegeningen te brengen voor het Nieuwe Jaar.


Foto: Bracha van Hazor met Itai

Iedereen was erg dankbaar voor het bezoek dat ik bracht. Met de meesten van hen bracht ik tijd door van hoge kwaliteit; pratend over hun leven en hun noden en ze vonden het heerlijk. Allen waarderen het zozeer te weten dat we voor hen zorgen en ook dat er mensen in het buitenland zijn die voor hen bidden en aan hen denken! Speciaal nu in de coronatijd. We voelen allemaal hoe belangrijk het is om persoonlijk onderling contact te hebben.
  Ela uit Katzrin
Het was geweldig om Ela en Jafim en Anna uit Katzrin te ontmoeten. Jafim was speciaal dankbaar voor de extra gift van Noa- een jong meisje uit Netanya die van haar verkochte schilderijen geld gaf voor hem. Ela heeft veel last van haar rug en ze heeft veel pijn. Ik ben het enige contact voor haar met de buitenwereld. Ze voelt zich erg eenzaam en geÔsoleerd. Anna heeft altijd goede zin. Ze neemt het leven zoals het komt.


  Jafim met zijn pakket

EliRam in Kibbutz Ginosar was erg ziek toen ik hem bezocht. Na een week voelt hij zich nog steeds zwak. Hij heeft onze gebeden hard nodig. We wensen hem een spoedig herstel.
Tsipora in Kibbutz Chukuk hoopt volgende maand haar 90e verjaardag te vieren. Telkens als ik haar bezoek is ze zo opgewonden en het geeft haar een warm gevoel. Naast haar dochter komt er niemand om haar te bezoeken. Omdat haar gezichtsvermogen alsook haar gehoor niet goed is, voelt ze zich geÔsoleerd. Dat baart haar zorgen. Wat haar ook zorgen baart is dat mensen zo weinig respect hebben voor elkaar tegenwoordig. Ze kijkt terug op een heel moeilijk leven. Progroms tijdens de Shoah en later haar leven in IsraŽl was erg lastig. In de vroege jaren van de staat IsraŽl moest ze haar Joods Roemeense identiteit vergeten. Het was haar niet toegestaan om Jiddisch te spreken, haar moedertaal van thuis. En nu voelt ze zich eenzaam in de kibboets waar ze haar hele leven hard heeft gewerkt en tegenwoordig mist het het wezenlijke wat een kibboets juist vertegenwoordigde, namelijk zorgen voor elkaar. En dus realiseerde ik me dat LíChaim middels mijn bezoekjes een stroom van licht in haar leven brengt. En zij waardeert het.


  Rachel uit kibboets Neot
 In kibboets Neot wachtten Steve, Rivka, Rachel, Tsila en Perets op mijn bezoek. Ik trof ze allen aan in een goede stemming en gezond. Het was de 2e ontmoeting met Tsila. Ze houdt van praten. Ze mist het dat het dagopvangcentrum in de kibboets nog steeds gesloten is ivm corona. En dus betekent elk levend contact heel veel voor haar.
 Zodra ik het huis van Steve binnenstapte, begon hij te praten met me over zijn geestelijk levenservaringen. Verbazend.
Peretz was bezig in de tuin. Rachel knuffelde me als een moeder. En we spraken zoals altijd aan tafel met een kop koffie. Het is altijd moeilijk om afscheid te nemen, maar ze weten dat ik terug zal komen.


  Mina uit Hazor

Ik besteed extra zorg aan Mina tijdens de zomermaanden als de studenten haar niet kunnen bezoeken. Ze heeft extra zorg nodig omdat ze alleen is, zonder familie, net als Jafim. We weten nu nog niet zeker hoe het zal gaan met de bezoeken door de studenten vanwege de nieuwe lock down tijdens de Heilige Feestdagen en de verspreiding van corona in het land.

 Chana uit Rosh Pina met Eden

Chana vertelde me dat Eden, een studente die haar 6 jaar geleden bezocht nog steeds met haar contact houdt en ook haar ouders bezoeken haar als ze naar het Noorden gaan. Het is echt geweldig om dat te weten. Chana bewaart haar foto altijd in het zicht.

 Emily met Tzvika

 Ook Emily Ė een Amerikaanse studente die vrijwilligerswerk deed met ons in Neot, was zo blij om mij deze foto te sturen, terwijl ze Tzvika bezocht in zijn eigen kibboets tijdens de zomer maanden.


  Klara uit Kiryat Shmona

Klara was heel blij met de voorwerpen die ik meebracht uit Jeruzalem, gedoneerd door Tina. De echtgenoot van Klara, Mordechai, heeft deze hulpmiddelen nodig. Ik kon de haken vastmaken in de badkamer.  Tina en Karen hartelijke dank voor jullie edelmoedige donatie!

Een goed jaar toegewenst,

Timek




Rosh Hashanah

26 augustus 2020

Beste vrienden,

Over ongeveer een maand gaan we Rosh Hashanah (het Joods Nieuwjaar volgens de Joodse kalender) vieren. Dat is een heilige dag waarin we allemaal opgeroepen worden om voor Gíd te staan en onszelf te onderzoeken op een eerlijke manier over hoe het in het afgelopen jaar is gegaan en wat nog veranderd dient te worden. Het is een grote dag van berouw en reiniging en zuivering van het verleden.

Ik wil met jullie een heel diep verhaal delen dat de afgelopen dagen gebeurd is. Ik wil u vragen er echt even tijd voor te nemen en het a.h.w. in te ademen.

Onze dierbare Shir met haar vriend Itamar, een geweldig koppel, bezocht onze winnaars in Zfat afgelopen vrijdag. Het bijzondere verhaal is, dat toen ze Shalom bezochten, was hij, en zag hij er uit op zín best. Hij heeft zich verzoend met zijn dochter waarmee hij jarenlang geen goede band had. Hij keek zo gelukkig en tevreden, en zoals Shir zegt: beter dan ooit. Hij was blij om Shir en Itamar te zien. Het was een geweldig mooi bezoek.

En danÖkrijgt Shalom een hersenbloeding de dag erna! Hij werd in alle haast naar het ziekenhuis gebracht om hem uit die bloeding te krijgen. Dank aan Gíd, zijn dochter is bij hem. We hopen en bidden dat hij veilig en gezond weer naar huis mag terug keren. Shir was geschokt toen ik haar vertelde wat er gebeurd was met Shalom. Orit uit Zfat vertelde me het nieuws Ďsmorgens. Ook ik was geschokt, maar tegelijkertijd voelde ik me zo dicht bij het licht van Gíd. Bijna als een omarming, fluisterde Hij: ďhet is okť. Alles is onder Mijn controle.Ē

Zoals U kunt zien is er aan een kant verdriet en op een andere manier, ziende naar Shalom had hij de kans om vrede te sluiten met zijn dochter. Shir en Itamar hadden de kans en het privilege om hem te mogen zien op zín best.

Halleluja, Gíd we houden van U. U hebt het onder controle. En dat is zo een bemoediging en troost te weten dat alles in de handen van Hashem is.


En nu mijn vrienden, willen we graag een mooie gift brengen naar de Shoa winnaars die geadopteerd zijn door LíChaim.
We willen hen goede gaven brengen nu we het nog kunnen doen. We willen hen opnieuw tonen dat we voor hen zorgen, dat we van hen houden, dat we ons houden aan onze verbintenis met hen.

Dit is zo belangrijk om hen dat gevoel te brengen tijdens de laatste periode van hun reis.

Ondersteunt U ons alstublieft zodat we hen voor Joods Nieuwjaar een mooie en overvloedige gift kunnen geven.

Met veel respect voor al onze vrienden en supporters, de LíChaim familie en degenen die van IsraŽl houden: Dank U, dank U van ons IsraŽl team: Shuky, Shir, Timek, DaniŽl en van alle geadopteerde winnaars. Itamar en ik (Shir) reden naar verschillende vreugdevolle bezoeken in Zfat nadat we onze geliefde overlevenden een lange tijd niet hebben gezien.

Moshe en Erena met Shir en Itamar


Allereerst gingen we naar Moshe en Erena; ze waren zo blij ons te zien en dat er iemand naar hun huis kwam. We zaten er met mondkapjes en op een grote afstand. Erena is erg bang voor corona en ze is niet meer gewend om het huis uit te gaan vanwege ernstige knieproblemen. Moshe daarentegen, wandelt rondom Zfat en voordat we arriveerden, wandelde hij 3 uur naar een gebied dat Mishar heet en weer terug. Het was een vreugdevol, gelukkig bezoek.

Toen kwamen we bij onze geliefdeShalom en ontmoetten zijn dochter daar eveneens. Het was de eerste keer dat we haar ontmoetten en het was een opgewekt samenzijn. Ik vertelde haar over de organisatie en alle hulp voor Shalom gedurende de jaren en ze was blij en dankte ons verschillende keren. Shalom valt vaak en ze heeft ervoor gezorgd dat hij nu een noodknop heeft. We praatten over veel verschillende dingen; Shalomís familie, we vertelden haar over onszelf en we leerden haar kennen. Ik was blij te weten dat ze nu in deze dagen meer bij Shalom is en dat ze om de 2 weken hem komt bezoeken. Ze huurt een auto en komt en probeert om een verzorger voor hem te vinden voor elke dag. Shalom zag er zo goed uit, levendig, geschoren en haren geknipt en goed gekleed. Het was ook grappig omdat hij tijdens onze laatste 5 gesprekken bleef vragen wanneer de bruiloft zou zijn en hij dacht dat het ďde volgende weekĒ zou zijn en hij kon het niet verstaan als ik zei dat er meer tijd was. Dus nu legde ik het aan hem uit en zijn dochter vertaalde het voor ons in het Frans ( zijn moedertaal) en hij begreep het goed en nu vertelde hij ons ook meer en zij vertaalde het. Hij ďkeurdeĒ Itamar goed en zei dat hij een goede jongen was en dat hij voor mij zou zorgen ,en dat was grappig en mooi.


Shalom

Van daaruit reden we naar Esterke en het was een grote vreugde. We aten een heerlijke lunch samen en het was heel heel heel heel moeilijk om haar niet te omarmen toen we binnenkwamen. Het gesprek was open en opgewekt, we vertelden haar over het semester met ďzoomĒ (communiceren via de computer) en allerlei dingen die in ons leven gebeuren. Zij deelde over haar familie en waar ze doorheen is gegaan de afgelopen tijd. Nadat Itamar en ik hadden afgewassen en de bekende en geliefde koffie voor Esther hadden gemaakt, zaten we samen in de woonkamer en lachten en we spraken en Esther deelde sommige verhalen uit de Holocaust tijd.

Ze vertelde dat ze de oudste was en tijdens de Holocaust had ze nog 1 broer, en een is na de oorlog geboren. (haar moeder was tijdens de oorlog al 4 maanden zwanger van hem). Esther had nog een broer die stierf toen hij nog geen jaar oud was voor de oorlog. Ze vertelde dat ze in een concentratiekamp in KroatiŽ waren gedurende 8 maanden en toen werden bevrijd door de Joden van een bepaalde groep, JDC genaamd, om in de bossen te overleven. Daar bleven ze bijna 4 jaar, gaande van bos tot bos tussen de bombardementen door. Ze vertelde dat ze brandwonden aan haar voeten had vanwege de kou, en ze droegen haar veel op hun schouders. Ze had 2 stel ondergoed en stoffen schoenen. Op een dag was haar broer in een veld en plotseling begonnen de bombardementen en haar vader dwong haar moeder en haar om weg te rennen en ze zagen een Duitse soldaat zijn geweer richten op hem en er volgde een schot en zij en haar moeder vluchtten toen onder tranen. Dagen na die dag was mijn moeder onze kleren aan het wassen op de binnenplaats van een huis waar ze ondergedoken waren en plotseling hoorde ze een schreeuw: ďMammaĒ en het was Jozef, de broer van Esther die het gelukt was om na 11 dagen bij hen te komen. Het was hem gelukt om zich te verstoppen voor de soldaat. Ze was heel opgewonden om ons dit verhaal te vertellen. We waren vele uren bij haar en wilden niet vertrekken. Uiteindelijk namen we afscheid met een afstandsomarming en we hopen haar spoedig weer te zien.

Esther

Uiteindelijk reden we naar het huis van Lilian. Ze had me niet geantwoord enkele dagen geleden en dus kwamen we er onverwacht aan en ze was erg blij. De kinderen van Eddie, haar zoon, waren bij haar omdat hun 2e grootmoeder was gevallen. Haar zoon Mozes was bij haar zoals hij dat elke shabbat doet. Lilian is niet in zo goede conditie. Ze is erg verdrietig en wanhopig. Ze rouwt over het verlies van haar zoon die 51 jaar was en over haar man MeÔr. Moge hun herinnering tot zegen zijn. Ook op het gebied van haar gezondheid is ze erg achteruit gegaan en lijdt ze veel pijn vanwege stress en verdriet. Ze was erg blij dat we kwamen en sprak met ons en ik deelde met haar dat ik volgend jaar verder ga studeren voor een graad in wiskunde en opvoeding om een hogeschool leraar te worden en te werken in het onderwijs. Zij vindt het een goede keuze die bij mij past.

Met achting, Shir en Itamar


Daniel Braun Email: danielxrw@gmail.com
Telefoon: + 972 54 772 3510
Website: lechaim2life.org.il (hebreeuws)
lechaim2life.org.il/english
(engels)





De echte winnaar

13 augustus 2020, 23 Av 5780

 Beste vrienden,

Deze week wil ik een speciaal bezoek met u bespreken van een echte winnaar..

Tova is een persoon die ik nu al een aantal jaren ken. Ik dacht dat ik alles over haar leven wist tot zover, het verliezen van haar ouders, zussen en broers in de shoa. Het verlies van haar man, dood van haar dochter en het feit dat ze een aantal keer tussen dood en leven gezweeft heeft vanwage gezondheidsklachten. Afgelopen vrijdag heeft ze twee uur lang haar hart met mij gedeeld, waarbij ze mijn hart geraakt heeft - waarbij ze ook dingen uit haar leven gedeeld heeft waar ze tot op dat moment nooit over gesproken had. Het starten allemaal met de constatering van mijn kant dat ik geen woorden had voor haar moed en liefde voor leven. Toen vroeg ik haar het volgende: Tova, waar en hoe heb je de veilige plek voor jezelf gevonden, na alles waar je doorheen gegaan bent, om zo positief in het leven te staan? Ze antwoordde me het volgende: DaniŽl, je weet nog niet alles, vorige keer was ik nog niet klaar om dit te delen, maar nu kan ik het wel.
Mijn eerste jongen, een baby, stierf de eerste maand door complicaties, mijn eerste meisje stierf toen ze 24 was.
Ze was zeer slim, zeer getalenteerd. Mijn tweede dochter werd arts en ik was zo trots op haar. G'd nam haar weg van mij.
Daarna sloot ik mijn hart...... wat mij wel opviel was dat elk kind op een shabbat gestorven was en nu heb ik alleen nog een zoon.
Hij is ver weg van mij en de relatie met hem is niet zo goed, maar dat alles......heeft me nooit gestopt om het leven lief te hebben.
Om schoonheid, natuur lief te hebben, IsraŽl en mensen in het algemeen lief te hebben, G'd lief te hebben. Mede door de studenten en mensen die op mijn pad kwamen, heb ik geleerd weer mijn hart te openen. Ik houd ervan wanneer Shelly contact met me heeft (gezonden door Shir). Ik houd van Rivka Hodaja, die door jou is gezonden, DaniŽl.
Ook houd ik heel erg veel van de gesprekken die ik met jou heb DaniŽl. Het inspireert mij altijd.

Beste vrienden, dit is het verhaal ven een echte winnaar die ervoor gekozen heeft om altijd optimistich te zijn, haar manier van reageren geeft ons altijd hoop en inspiratie. Aan al de studenten en ook aan mezelf. Moge G 'd je zegenen voor het grote voorbeeld dat je bent, om uit de diepste hel omhoog te klimmen, weg van de dood en nog steeds voor het leven te kiezen. Tova, jij bent IsraŽl voor mij.

Toda raba, Daniel



 

Rapport van Timek

Tijdens deze hete zomers bezoek ik veel winnaars in de stad en in de kibbutz, waar onze Shoa overwinnaars zich bevinden. Regelmatig bel ik ze, of bellen ze mij en elk bezoek of gesprek wat daar uitkomt maakt ons allemaal blij. Hier volgen een aantal updates van mijn bezoeken.


Tsila uit Neot



Tsila is een nieuwe overwinnaar in kibboets Neot Mordechai, die net op tijd uit Nazi-Duitsland ontsnapt is met haar ouders.
De laatste boot bracht hen naar de vrijheid in ArgentiniŽ waar ze na de shoah al haar familie is kwijtgeraakt.
De vader van Tsila verborg zijn joodse identiteit in ArgentiniŽ en wilde niets van de Joodse staat in oprichting horen tijdens haar oprichting. Tsila wou niet in ArgentiniŽ blijven omdat ze in Eretz IsraŽl wou wonen, waar haar een kans toe geboden werd voor bezoeken met een gesponsord jeugdprogramma. Het moment dat Tsila Aliyah gemaakt had, volgden haar moeder en ook (geforceerd) haar vader om het gezin niet uit elkaar te halen. Er leeft een gevoel van pijn dat Tsila geen groter gezin mee kon nemen naar Israel. De shoa heeft een groot gat veroorzaakt met alle gevolgen.  Ze heeft nooit mee mogen maken wat het is om grootouders te hebben. Niet te weten wat dat is, is moeilijk voor haar en dat is waarom ze de bezoeken van de studenten nodig heeft, om haar gevoelens te kunnen uiten.

EliRam uit Ginosar



Eliram is door twaalf chemobehandelingen gegaan, week na week. Hij had in de tussenperioden elke keer een week nodig om weer te herstellen en hij is blij dat het nu weer over is, Eliram moet nu veel rust nemen. Op dit moment kan hij niet meer schilderen, waar er normaal meerdere schilderijen per week door hem gemaakt werden, zijn ook zijn postzegels niet meer door hem aangeraakt. Elk bezoek is voor hem een "non-stop uur praten", waar hij de laatste keer een goed uur nonstop praatte.
Ik heb hem nog nooit met zo'n groot verlangen aaneen zien praten!

Jafim uit Katzrin


In de periode dat ik gevallen ben en mijn knie bezeerd had,  belde Jafim me meerdere keren om me naar mijn gezondheid te vragen.
Dit is bijzonder, omdat hij de liefde reflecteert die we hem geven, wat de motor is van onze relatie. Jafim is een van onze prioriteit Shoa Overwinnaars, die niemand meer heeft om mee te praten en iets meer aandacht nodig heeft dan anderen. Jafim belt mij wanneer hij een nood of probleem, of een reparatie nodig heeft, wat ik waardeer en waar ik erg blij mee ben. Laatste keer werkte zijn air conditioning niet en belde hij om te vragen wat hji moest doen. Ik gaf hem advies zodat hij kon ontspannen, zodat ik de dag er na kon komen om de airconditioner te repareren. Jafim is een liefhebber van een goed politiek gesprek van Rusland tot Amerika.
Hij kent elk detail, en zelfs wat er omgaat in de achtergrond, waarna vaak veel grappen volgen waar we veel om moeten lachen, wat ons goed doet.

Mina uit Chazor



Mina is ook een prioriteit persoon op de lijst, met de gewoonten om te bellen over mijn gezondheid. Ze heeft een zeer selecte lijst van mensen die echt zorgen voor haar hebben en ze hangt op ons voor hulp. Ze heeft ook geen kinderen die haar kunnen helpen. Het apartement waar ze woont is het oude huis waar ze is opgegroeid met haar ouders en familie. Een broer leeft in amerika; haar zus woont ergens in het midden van IsraŽl, haar andere broer leeft vlakbij, maar is in minder goede gezondheid.
De relatie met de familie is slecht en dat doet Mina een hoop pijn, waarbij al veel tranen zijn gevallen. Mina vraagt me elke keer weer, met hetzelfde antwoord: "Hoe komt het dat er mensen zijn zoals jij en Judith?" Judith en andere studenten komen elke week op bezoek.
Mijn antwoord is dit: "Dat is omdat Hashem zoveel van haar houdt, dat hij mensen stuurt." De glimlach op Mina's gezicht die dan tevoorschijn komt is dan een wonder om te zien.

Rapport van Shir

Vorige week is Itamar opgeroepen als reservist in Safed waardoor hij Esther niet kon bezoeken met mij. Ze hadden plezier en een goede tijd samen, dronken en aten samen, lachten en ervoeren een hecht gevoel van bij elkaar horen.. Dit heb ik gehoord van beide over de ontmoeting. Beiden waren er zeer over te spreken.

Vorige vrijdag bracht ik een kaas taart bij Grootmoeder Sarah ter ere van de shabbath. Haar zoon werd ziek in de corona periode en zij en haar man ging in isolatie. Dank G'D dat hun resultaten negatief terug kwamen en ze zich goed voelen.

Itamar en ik kwamen Shulamit bezoeken na een lange tijd zonder visites. Wij brachten een appeltaart die we zelf gemaakt hadden en ze was zeer blij.
We dronken thee en praten over Corona, wat er omgaat in onze levens, hoe zij is en hoe haar kleinkinderen zijn. We hebben ook kort haar zoon gezien, Asa, die iets kwam oppikken wat een van zijn kinderen vergeten was. Het was een hoop plezier met Shulamit, al was het wel moeilijk om afstand te houden en geen omhelzing te geven!

Hemda's vrijwilligers, die nu in het leger zijn, komen elk weekend om bezoeken te regelen tot zover ze kunnen. Ze kwamen voor bezoeken in de tuin en buiten de deur. Hemda's zus is gestorven deze week en het verdriet daarover is zeer groot.

Updates van onze andere Overwinnaars:

De situatie van onze overwinnaars uit Safed is zonder veel verandering; ze willen weer hun standaard routine en ze uiten hun verlangen voor het verwijnen van Corona en mondmaskers.

Shalom voelt zich een beetje ziek en we wensen hem complete genezing.

Julie en Judith zijn gezond en hebben zelfs weekend bezoek met hun kinderen.

Moshe en Irna houden goed vol in deze situatie, Moshe doet de buitentaken en buitenshuis waar Irna problemen mee heeft vanwege gezondheids redenen.
 Lillian is nog steeds zeer bedroeft over het recente verlies van haar zoon Yossi.

Esther blijft optimistisch en positief zoals gewoonlijk, kookt, werkt in de tuin, maakt schoon en gaat naar het activiteitencentrum. Eli maakt nog steeds reizen en voelt zich prima.

In Modi&squot;in lijden Svetlana en Dimitri een beetje onder deze situatie met hun gezondheid, maar ze blijven ochtendwandelingen doen. Dimitri heeft recent zijn 85e verjaardag gevierd, hun dochters komen af en toe op bezoek en ook de kleinkinderen zoeken hen op van tijd tot tijd.

Jeneatte blijft optimistich en houd vol waar ze kan, bezocht daar haar familie op de weekenden en ze leest een hoop boeken.

Mordechai voelt zich niet zo lekker en we wensen hem een goede gezondheid toe.

Riri verlaat bijna nooit haar huis vanwege de astma.

Miriam geniet een zeer goede relatie met de vrijwilligers ven de school, die als kleinkinderen aanvoelen en is daar zeer blij mee.

Wij wensen al onze winnaars veel blijdschap toe diep in hun hart.

Groeten,

Shir en Shilo

Rapporten van onze studenten die de overwinnaars bellen:

Noa-
Ik heb gesproken mat Anna (uit Katzrin). Haar conditie is verbeterd en ze spendeert een hoop tijd in bezoeken met vrienden in haar tuin.
Het lijkt erop dat ze goed ondersteunt word door haar buren.


Anna

Het is me gelukt om met haar te praten deze middag, We praatten over elkaar en hoe we ons voelden. Ze vertelden mij dat ze ene paar dagen geleden thuis gevallen was, een rib gebroken waardoor ze zich nu op rust focust. Ik heb haar gevraagd om met mij te delen wanneer ze hulp nodig heeft vanwege deze breuk, waarop ze antwoordde dat ze dat zou doen, maar alles ging goed. Het belletje was kort omdat ze wilde rusten vanwege de verwonding, en we besloten zeer binnenkort weer te bellen.


Yuval-
ik heb gesproken met Raya (uit Kiryat Shmona) vandaag. Ze is een ware schat maar het is niet duidelijk hoe lang de overwinnaars nog in hun huis zullen blijven.
De corona tijd is gecompliceerd voor Raya, maar het gesprek maakt haar blij.
Raya deelde dat ze vooral tv en het nieuws kijkt in deze periode, met een zoon die haar brengt wat ze nodig heeft.

Hodia Rivka-
Vandaag heb ik met Tova gepraat (vanuit Haifa) en het was een goed gesprek.
Ze was blij om me te horen en ze vertelden mij over haar gedachten en over haar familie. Donderdag was Tish B'av, waarop we een tijdje hebben gesproken over haar verloren dochter die een aantal jaar geleden gestorven was.

Zegening en dank voor al jullie blijvende steun,

Van het L'Chaim Team.